Ποτέ ξανά Βασίλισσά μου…

0

Μια ανεξίτηλη ημερομηνία στο ημερολόγιο μου είναι η σημερινή ή μάλλον πρέπει να είναι η σημερινή για όλους μας. Ήταν 20 Απριλίου του 2011. Η Βασίλισσα έδινε μια από τις μεγαλύτερες αλλά και τραγικότερες μάχες στην ιστορία της. Πάλευε για να μη «πληγώσει» την ιστορία της, τον κόσμο της, τους «ήρωές» της… Δεν τα κατάφερε… Δεν τα καταφέραμε…

Η πρώτη ομάδα που έφερε το ευρωπαϊκό στην Ελλάδα υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πάλευε καιρό μόνη της, με λίγους ανθρώπους να την πλαισιώνουν και τον κόσμο της να μην την αφήνει μόνη της. Πάλευε εναντίον πολλών ομάδων που είχαν σκοπό να σώσουν τον Ηλυσιακό και να «αποτελειώσουν» την ΑΕΚ. Βεβαίως, αν δε γινόταν τότε ίσως γινόταν την επόμενη χρονιά, άλλωστε η ομάδα «βολόδερνε» σε θέσεις ανάξιες του μεγέθους της λίγες σεζόν πριν τον υποβιβασμό, αφού μετά τη 2η θέση του 2005 η ομάδα δεν πρωταγωνίστησε ξανά στο πρωτάθλημα.

Όσο και αν θέλω να τη ξεχάσω εκείνη την ημέρα, δεν γίνεται, ήταν το πρώτο μου πικρό δάκρυ για την ΑΕΚ… Στη μία τηλεόραση το ΑΕΚ- Πανιώνιος, στην άλλη το Κολοσσός- Ηλυσιακός. Η ΑΕΚ έκανε το χρέος της και νίκησε με 76-68 τον Πανιώνιο, όμως ο Ηλυσιακός νίκησε με σχετική ευκολία(49-58) τον Κολοσσό(όπως συνήθιζε δια μαγείας της τελευταίες αγωνιστικές). Στο κλειστό του «Αγίου Θωμά» ηχούσαν οδυνηροί λυγμοί, στα σπίτια μας το ίδιο… Στο Βενετόκλειο το ίδιο, όπου είχαν παρευρεθεί ντόπιοι «Ενωσίτες» για να υποστηρίξουν τον Κολοσσό…Το Ελληνικό μπάσκετ είδε τη «Βασίλισσά» του ανήμπορη να αντιδράσει. Όλα ήταν πλέον παρελθόν. Ένα παροδικό μαύρο πέπλο σκέπασε την ιστορία της Βασίλισσας και βάζαμε όλοι «πλώρη» για την οδυνηρότερη  Οδύσσεια της ιστορίας μας. Η ΑΕΚ του Αμερικάνου, του Τρόντζου και όλων των ηρώων της 4ης Απριλίου του 1968 πονούσε αβάσταχτα..

Προσπαθώ να σβήσω από το ημερολόγιο αυτή την ημερομηνία, αλλά δε φεύγει… Εκεί να μας στοιχειώνει η ρημάδα.. Ποτέ ξανά Βασίλισσά μου.. ποτέ… Προχωράμε..

Aνδρέας Γαβαλάς

 

Comments are closed.