“Θα σας δώσει τα χρήματα ο Ηλιόπουλος” είχε υποσχεθεί στους υπαλλήλους ο Αλεξίου!

Επιστολή της Ελπίδας Στεβή, πρώην Διευθύντριας της ΑΕΚ και επικεφαλής των εργαζομένων, σε χρυσές εποχές της Ερασιτεχνικής

“Κύριε Αλεξίου, παρακολούθησα εχθές το δίωρο αφήγημα σας που έμοιαζε περισσότερο με απολογία ενός αδικημένου και κατατρεγμένου ανθρώπου που με νύχια και δόντια κρατάει όρθιο το Σωματείο πάρα τον πόλεμο και τις επιθέσεις που δέχεται.

Κύριε Αλεξίου φτάνει πια… Απειλήσατε – και είναι δικαίωμα σας – να αντιμετωπίσετε όλους αυτούς με ειδικά μέσα ή προβληματιστήκατε μήπως πρέπει να τους ρίξετε μερικές μπουνιές…

Εμείς λοιπόν, η Ελπίδα, η Ιωάννα, η Λουίζα, η Μαριάννα, η Δόξα, ο Μάνθος και ο συγχωρεμένος Βασίλης, απευθηνθήκαμε στην Δικαιοσύνη για τις μεγάλες οφειλές μας και δικαιωθήκαμε ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ. Επί πεντέμισυ χρόνια ταλαιπωρηθήκαμε ψυχικά και οικονομικά στα δικαστήρια και η απάντηση σας ήταν αδιαφορία, περιφρόνηση, ειρωνεία. Μόνο όταν καταδικαστήκατε σε 26 μήνες φυλάκιση, αναγκάσθηκε να δώσετε κάποια ψυχούλα για να μην υποστείτε τις συνέπειες.

Στην τελευταία Γενική Συέλευση σε προσωπική συζήτηση που είχαμε υποσχεθήκατε οτι θα μιλούσατε στον κ. Ηλιόπουλο να μας δώσει κάποια χρήματα από αυτά που δικαιούται το Σωματείο και φυσικά μετά από αυτό, ακολουθήσατε την πάγια τακτική σας, να εξαφανισθείτε πάρα τις αναπάντητες κλήσεις που σας έκανα.

Κύριε Αλεξίου στα 35 χρόνια εργασίας μου στη αγαπημένη μου ομάδα, γνώρισα πολλούς Προέδρους και ναι περάσαμε και δύσκολες οικονομικές περιόδους, αλλά ΠΟΤΕ δεν γνώρισα τόση απαξίωση, κοροϊδία και περιφρόνηση για μέλη της οικογένειας της ΑΕΚ και για αποφάσεις της Δικαιοσύνης.

Η ΑΕΚ για εμάς ήταν οικογένεια, είναι κάτι ιερό, γιατί έτσι μου έμαθε ο Μπάρλος, ο Χατζηχαραλάμπους και άλλοι αξιόλογοι παράγοντες και όχι ένα Σωματείο που διοικείται με το Έτσι θέλω και ότι γουστάρω κάνω.

Εμείς είμαστε εδώ, δεν θα κρυφτουμε πίσω από ανώνυμα σχόλια, δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε αυτά που δικαιούμαστε. Σταματήστε να μας αγνοείται και φερθείτε σαν Πρόεδρος του Ιστορικού μας Σωματείου που τιμάει την ιδιότητα του αλλά και σαν άνθρωπος.

Και κάτι τελευταίο που μου θύμισε ο φίλος Γ. Παπάζογλου που έλεγε ο Δ. Χατζηχρηστος… “Αυτοί που μας χρωστάνε τις μεγαλύτερες συγνώμες μας συμπεριφέρονται σαν να φταίμε εμείς”. Αυτό είναι για εσάς κ. Πρόεδρε”.

Ελπίδα Στεβή