Αν η Αποχή στις Εκλογές κατέβαινε και την Αποχή ψήφιζε!

0

Πρώτη στην προτίμηση των ψηφοφόρων η Αποχή ξανά! Με αδιαμφισβήτητη μάλιστα υπεροχή απέναντι στα κανονικά κόμματα, αφού 3.917.683 ψηφοφόροι την επιλέξανε και το ποσοστό της στο 42,5% εκτόξευσαν.

Αν λοιπόν, ένα κανονικό κόμμα αποτελούσε, τεράστιο αριθμό εδρών θα εξασφάλιζε και παντοδύναμη θα κυβερνούσε.  Μια και τα υπόλοιπα κόμματα, από το ρέστο 57,5% τα ποσοστά τους τότε θα αντλούσαν και κατά 42,5% μικρότερα θα τα μετρούσαν. Η ΝΔ το 39,85% στο 22,91%, ο ΣΥΡΙΖΑ το 31,53% στο 18,13%, το ΚΙΝΑΛ το 8,10% στο 4,66%, το ΚΚΕ το 5,30% στο 3,04% και όλα τα άλλα κάτω του 3%,που έξω από τη Βουλή θα τα πέταγε!Τρελό; Ναι τρελό, όμως ατεκμηρίωτο και συνάμα παρακινδυνευμένο για όποιον προσπαθήσει κάτι τέτοιο σοβαρά να υποστηρίξει. Για δύο βασικούς λόγους…

Γράφει ο Ιων Θάρσυνος

Ο πρώτος, με τους εγγεγραμμένους στους, πρόσφατα μάλιστα εκκαθαρισμένους, εκλογικούς καταλόγους έχει να κάνει. Σε αυτούς, 9.218.076 εγγεγραμμένοι παρουσιάζονται, ένα νούμερο που φουσκωμένο σε σχέση με την πραγματικότητα φαντάζει, στις περιορισμένες δημογραφικές ικανότητες των αρμόδιων δημοτικών υπαλλήλων μάλλον οφείλεται και στον ανεπαρκή κεντρικό έλεγχο θα πρέπει να καταλογιστεί. Αφού γνωστό είναι, πως οι άνω των 17 ετών παρεπιδημούντες στην επικράτεια Έλληνες κι Ελληνοποιημένοι περίπου στα 8,3 εκατ. υπολογίζονται. Οι 918.000 επιπλέον ποίοι είναι και πού βρίσκονται; Μήπως με μόνιμους κατοίκους εξωτερικού έχουμε να κάνουμε; Πολύ πιθανό ακούγεται, δίχως πάντως να επιβεβαιώνεται! Πρέπει όμως να πούμε ότι, τούτοι οι Έλληνες κανέναν κρατικό επίσημο δεν ενδιαφέρουν, να ψηφίσουν από εκεί που βρίσκονται δεν μπορούν και απλά από τις εθνικές εκλογικές διαδικασίες μονίμως απέχουν.;

Ο δεύτερος,στα υπόλοιπα 3 εκατ. της αποχής αναφέρεται και στους διάφορους αλλά αναξιολόγητους μέχρι σήμερα λόγους της κολλάει. Πόσοι από αυτούς συνειδητά ενεργούν, πόσοι πραγματικά δεν ενδιαφέρονται και πόσοι αδυνατούν για ποικίλους λόγους στον τόπο τους να μετακινηθούν; Από τους τελευταίους αρχίζοντας, μερικές μόνο χιλιάδες εύκολα ελόγου μου θα απαντήσω. Γιατί ο θεσμός του “ετεροδημότη” δίνει στους πάντες το δικαίωμα, στον τόπο διαμονής τους να ψηφίσουν κι έτσι όσοι ενδιαφέρονται κάνουν! Στους “ιδιώτες”περνώντας nα εξομολογηθώ πως, ελάχιστους τέτοιους Έλληνες, εγώ τουλάχιστον, έχω στην πολύχρονη και πολύτροπη ζήση μου συναντήσει! Αντίθετα,πρόσκαιρα δυσαρεστημένοι από το κόμμα τους κι επιδεικτικά αλλά προσωρινά απέχοντες, έχουν πολλές φορές καταγραφεί και σε μυριάδες κάθε φορά ανέρχονται. Μια οι Πασόκοι,την άλλη οι Νεοδημοκράτες,σύγκαιρα ίσως οι Συριζαίοι. Στους συνειδητά απέχοντες ή “αναχωρητές”, όπως κάποιοι αυτοαποκαλούνται, τέλος ας περάσουμε. Εκείνους που τον κοινοβουλευτισμό αρνούνται, ότι η ψήφος και η συμμετοχή στα κοινά είναι δύο διαφορετικά πράγματα δηλώνουν και χωρίς δεύτερη σκέψη μια μορφή συμμετοχής στα κοινά επιλέγουν όπου, οι πολλοί με ζέση αλλά και σύνεση και κάποιοι λίγοι με τυφλό φανατισμό κι ενίοτε τρομοκρατούντες, τα πολιτικά και κοινωνικά πιστεύω τους εξαντλούν. Πόσοι είναι; Άγνωστο, αφού ποτέ κανείς σοβαρά δεν ασχολήθηκε…

Όπως και να΄χει, η Αποχή είναι τεράστια και κάποιος κάποτε πρέπει μαζί της να ασχοληθεί! Γιατί ως πολιτική ή και αναγκαστική στάση ούτε το τέλος της δημοκρατικής συμμετοχής σηματοδοτεί μήτε την είσοδο σε μια θλιβερή εποχή γενικευμένης ιδιώτευσης και αποστραγγισμένων προσδοκιών δείχνει. Αντίθετα, αν οι διάχυτες πολιτικές δυνάμεις και διαθεσιμότητες, που αυτή περιέχει,σε άλλες κατευθύνσεις στραφούν, θα μπορούσαν, μέσα από ρεπερτόρια συλλογικής δράσης, νέα περιεχόμενα πολιτικής διαμαρτυρίας και κοινωνικής διεκδίκησης να αναδείξουν και άλλες κοινωνικές δομές να καθιερώσουν. Διαφορετικές από τις σημερινές θεσμικές πλατφόρμες και πέρα από τις καθιερωμένες δημοκρατικές, τάχα μου, τελετουργίες. Τότε η Αποχή ίσως να μηδενιζόταν και οι δυνάμεις της σίγουρα θα ηγεμόνευαν. Άμποτε!


Comments are closed.