Γεωπολιτικά παζάρια και κυριαρχικά δικαιώματα

Η προοπτική παράδοσης προηγμένων οπλικών συστημάτων στην Τουρκία, σε συνδυασμό με τη συστηματική ανοχή που επιδεικνύουν οι δυτικοί εταίροι απέναντι στις αναθεωρητικές τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αποκαλύπτει μια σκληρή αλήθεια που η επίσημη ρητορική περί «συμμαχικής αλληλεγγύης» επιχειρεί να συγκαλύψει: για το ΝΑΤΟ, η συνοχή της νοτιοανατολικής πτέρυγας δεν είναι ζήτημα αρχών αλλά ζήτημα ισορροπιών.

Η Άγκυρα, αξιοποιώντας τη γεωστρατηγική της θέση και τον εκβιαστικό της ρόλο σε ζητήματα όπως οι μεταναστευτικές ροές, η Συρία και η Ουκρανία, έχει καταφέρει να μετατρέψει την ίδια της την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε διαπραγματευτικό χαρτί έναντι της Δύσης.

Το αποτέλεσμα είναι μια σιωπηρή, αλλά ξεκάθαρη και πέρα από κάθε αυταπάτη, πολιτική «μοιρασιάς»: η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες προτιμούν να διατηρήσουν την Τουρκία εντός της συμμαχικής αρχιτεκτονικής παρά να διαπραγματευτούν σκληρά μαζί της, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυριαρχία μετατρέπεται σε αντικείμενο γεωπολιτικού παζαριού.

Έτσι αγαπημένε μου πατριώτη, καλείσαι να αντιληφθείς ότι η συμμαχική ένταξη της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, δεν της εξασφαλίζει καμία προστασία εκεί όπου τα συμφέροντα των μεγάλων παικτών επιβάλλουν διαφορετική στάθμιση.

Καθε αλλο.