Εμείς κατακτητές της κορυφής….

0

Εμείς τι κι αν γεμίσαμε πληγές
βγήκαμε πάλι νικητές 
γι’ αυτό να μην φοβάσαι πια…

Για… το πείραγμα στο σχολείο και τη σχολή, για εκείνο το “εγώ είμα ΑΕΚτζης και δεν με νοιάζει” του συμφοιτητή, για τους παίκτες που φόρεσαν τα χρώματά σου στα “πέτρινα χρόνια”, για τις βόλτες στη Φιλαδέλφεια γύρω από το ιερό χωράφι (τότε), για τον παππού τον Μικρασιάτη, για τον παππού που έφυγε νωρίς, για εκείνα τα παιδιά που ήταν δίπλα σου στο ΟΑΚΑ τότε, στο αυτογκόλ, για τα δάκρυα μας εκείνο το απόγευμα στο Περιστέρι, για τα μεσημέρια της ερασιτεχνικής κατηγορίας, για τη χαρά μας εκείνη την Τρίτη του Μαγιού πριν 3 χρόνια, για τους νέους φιλάθλους σου, για τους παίκτες και τον προπονητή που σε φέρανε ξανά εκεί που αξίζεις!

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος,  τα καλύτερα είναι μπροστά!


Comments are closed.