ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ e-mail: aeklivegr@gmail.com

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Η ΑΕΚΑΡΑ επιστρέφει

Άρθρο του 14χρονου Ανδρέα Γαβαλά για τη μεγάλη μας καψούρα!

Published

on

Είναι γεγονός έχει περάσει ήδη ένας χρόνος και μία μέρα από το υποβιβασμό της μεγάλης μας αγάπης έστω και προσωρινά στις μικρότερες κατηγορίες .

foudas

Με τεράστια σφάλματα των προηγουμένων διοικήσεων να αφήνουν τη ΑΕΚ απροστάτευτη να τη κάνει ότι θέλει η διαιτησία και η παρέα του σωματείου του Πειραιά, με έναν Άρη να γίνεται Μπαρτσελόνα και να ρίχνει πεντάρες σε τριτο-δεύτερες ομάδες όπως ο αστέρας και να νικάει με 10 παίκτες μέσα στο περιστέρι τον ατρόμητο, και άλλα πολλά. Όμως δεν θα ήθελα να συνεχίσω να σχολιάζω περισσότερο τι έγινε με τους άλλους , αλλά τα συναισθήματα των ΑΕΚτζήδων που στήριξαν τη ομάδα και συνεχίζουν να μη αναγνωρίζονται απ τους γαυρο-δημοσιογράφους που ψευτοκατηγορούν ότι δεν στήριξαν τη ομάδα . Η θλίψη , η στεναχώρια, η αβεβαιότητα για το μέλλον μαζί με άλλα απερίγραπτα συναισθήματα κατέκλυσαν την καρδιά κάθε φίλου της ΑΕΚάρας μας, με την κάθε μέρα που περνούσε να γινόταν και πιο δραματική … αλλά σύντομα όλα αυτά άλλαξαν με μπροστάρη το Δημήτρη Μελισσανίδη δίνοντας έτσι και μεγαλύτερη σιγουριά και στα άλλα αθλήματα της ΑΕΚ , με την ΑΕΚ και τον κόσμο της να αρχίζουν να αποβάλλουν τη μιζέρια που έχει κυριέψει το ελληνικό ποδόσφαιρο με τη ελπίδα του ΝΑΟΥ και των νέων ταλέντων να δίνουν μια νέα βάση διαρκείας για τη ΑΕΚάρα μας , ο τροχός έχει αρχίσει να γυρίζει. Το σύνθημά μας Ερχόμαστε παντού {και δεν σας λυπόμαστε}.

Η στεναχώρια του υποβιβασμού πρέπει να φύγει από το μυαλό μας αλλά όχι τα πρόσωπα για το πως κατάντησαν τη ΑΕΚάρα μας. Άλλωστε όσο μεγάλη και να γίνει η ΑΕΚ ποτέ δεν ξεβαφτεί αυτή η μαύρη σελίδα στην ένδοξη κατά τα άλλα ιστορία της…

Υ.Γ. Η ΑΕΚ είναι ιδέα και οι ιδέες δεν πεθαίνουν ποτέ.

Ανδρέας Γαβαλάς – Ρόδος

Μεγαλωμένος σε χρόνια που το να είσαι ΑΕΚ δεν είναι και το πιο συνηθισμένο πράγμα στον κόσμο. Άλλωστε γεννημένος το 1990 το πρώτο πρωτάθλημα που είδα από την ποδοσφαιρική ΑΕΚ ήταν το 2018. Χρόνια συνήθως αποτυχημένα, μίζερα αλλά με πολύ συναίσθημα και πάθος. Ένα πάθος που ολοένα και μεγαλώνει όπως το μεγαλείο της... Δεν είμαστε ΑΕΚ για τα εύκολα. Κάθε μέρα δίπλα της είναι και ένας άνισος αγώνας μεταξύ λύπης και χαράς. Και πολλή πολλή αγάπη.

Continue Reading
Advertisement