Η ακρίβεια ως κρατικό εισπρακτικό εργαλείο

Τα στοιχεία της εκτέλεσης του προϋπολογισμού επιβεβαιώνουν την παλιά ιστορία: το ταμείο του κράτους γεμίζει στις πλάτες όσων δεν έχουν την πολυτέλεια της φοροδιαφυγής.

Τα 12,34 δισ. ευρώ από ΦΠΑ στο πρώτο πεντάμηνο του 2026, με υπέρβαση 650 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου, είναι η πιο καθαρή απόδειξη ότι ο πιο άδικος φόρος του συστήματος, αυτός που δεν ρωτά εισόδημα, δεν ξεχωρίζει τον άνεργο από τον εφοπλιστή, συνεχίζει να είναι ο αξιόπιστος «εργάτης» της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Και ενώ οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης υστέρησαν, σημάδι ότι η λαϊκή κατανάλωση μπαίνει σε ασφυξία, ο ΦΠΑ, που χτυπά το ψωμί, το ρεύμα, το νερό, τα φάρμακα με την ίδια αναλγησία που χτυπά το πολυτελές αυτοκίνητο, απέδωσε ξανά πάνω από τα προβλεπόμενα.

Συγχαρητήρια, λοιπόν, σε όσους σχεδιάζουν αυτό το μοντέλο φορολόγησης: το πλεόνασμα είναι πραγματικό, το ίδιο και η αιμορραγία των λαϊκών νοικοκυριών που το χρηματοδοτούν.