“Η Ιστορία που οι Έλληνες ουδέποτε διδάχτηκαν”

0

“Πες την αλήθεια ‘στοριογράφο”ο Μακρυγιάννης ζήτησε,εκείνος όμως την αλήθεια αποσιώπησε και το ψεύδος διαλάλησε!Γιατί τα γεγονότα της Εθνικής Παλιγεννεσίας, αφού πρώτα από τον έλεγχο της ορθόδοξης εθνικοφροσύνης πέρασαν και με τον πέπλο της σκοπιμότητας καλύφτηκαν,στη συνέχεια,καταπώς βόλευε τους ισχυρούς και κρατούντες παρουσιάστηκαν και παραποιημένα στις επόμενες γενιές παραδόθηκαν.

Γράφει ο Ίων Θάρσυνος

Οι “προσκυνημένοι” λοιπόν την Ιστορία “έγραψαν” και αυτή την “Ιστορία” οι Έλληνες μέχρι σήμερα μαθαίνουμε. Τιμώντας μαζί με τους αγνούς αγωνιστές και όλους εκείνους, που ενάντιοι στον λαό και στην επανάσταση με λόγια και έργα αποδείχτηκαν. Τον Γρηγόριο τον Ε΄και τον Παλαιών Πατρών Γερμανό από τους κληρικούς, τον Μαυροκορδάτο, τον Κωλέττη ,τον Κουντουριώτη και τον Νέγρη από τους πολιτικούς, τους ιδρυτές “τζακιών” από τους κοτζαμπάσηδες, τον Λόρδο Μπάυρον από τους φιλέλληνες. Τούτο το σημείωμα,ελάχιστα από τα ”έργα” και λίγες μόνο από τις ”ημέρες” κάποιων από τους παραπάνω παρουσιάζει, τις αφεντιές σας προτρέποντας για πολύ περισσότερα μόνες τους να ψάξουν. μια βδομάδα πριν από τους γιορτασμούς, τους πανηγυρικούς και τις παρελάσεις σας ενημερώνω. Έχουμε λοιπόν και λέμε…

Ο”εθνομάρτυρας”Γρηγόριος ο Ε΄, που με περισσή λύσσα τον ξεσηκωμό αντιμετώ-πισε, τους πρωταίτιους αφόρισε και πολλούς, μέσω των Επισκόπων του,στον Τούρκο παράδοσε,”…εταίρος και όχι συνωμότης κατά της τούρκικης εξουσίας,υπήρξε…”, όπως ο Σπ.Τρικούπης μας πληροφορεί. Επειδή όμως, ως Βιτσερέ-Αντιβασιλιάς στο έργο του απέτυχε, το αφεντικό του ο Σουλτάνος, όπως και άλλους πριν, τον κρέμασε. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός με τα χίλια ζόρια την Επανάσταση ευλόγησε, όχι βέβαια στην Άγια Λαύρα όπως μέχρι πρόσφατα πριν μας έλεγαν, αλλά στην Πάτρα την ημέρα του Ευαγγελισμού! Ενώ η Επανάσταση είχε ήδη από την Αρεόπολη της Μάνης στις 17 του Μάρτη ξεκινήσει, στις 23 η Καλαμάτα είχε καταληφτεί ,το πρώτο διάγγελμα προς τους Ευρωπαίους είχε σταλθεί και οι επαναστάτες προς την Τριπολιτσά τ’άρματά τους πλέον έστρεφαν. Από φόβο το έκανε ο Δεσπότης, που λίγες μέρες πριν τον Γέρο του Μοριά με αφορισμό απειλούσε και την πληρωμένη απάντηση του μέγα Στρατηγού έπαιρνε: “Παπά,κοίτα να αφορίσεις και τα γουρνοτσάρουχά μου, γιατί δεν έχω άλλα”. Καμία εκτίμηση για τον Πατριάρχη και τους Επίσκοπους ο πολέμαρχος, που “για του Χριστού την πίστη” πολεμούσε, δεν έτρεφε και σε κάθε περίσταση το έδειχνε…
“Μη μου βροντάς εμένα το πόδι παπά,γιατί βροντώ το σπαθί και σου παίρνω το κε-φάλι”είχε πει και στον Αρχιεπίσκοπο Άρτας Πορφύριο,τσιράκιο του Μαυροκορδάτου. Του φαύλου φαναριώτη,που με ίντριγκες και ραδιουργίες Πρόεδρος του Εκτελεστικού και Αρχιστράτηγος το 1822 γίνηκε και με δικτατορικές εξουσίες από το Βουλευτικό των Κωλέττη, Νέγρη και Ορλάνδο εξοπλίστηκε. Όταν όμως ο Δράμαλης, τον Ιούλη του 1822,στην Κόρινθο μπήκε, ο ίδιος και η φρικτή συντροφία του το Άργος έντρομοι εγκατέλειψαν και με τα πλοία του Κουντουριώτη στον Αργολικό Κόλπο ξανοίχτηκαν! Πίσω,οι Κολοκοτρώνης ,Υψηλάντης, Νικηταράς, Μαυρομιχάλης και μερικοί άλλοι τέτοιοι “αντιπατριώτες”έμειναν,τον φοβισμένο λαό καθησύχασαν,την άμυνα οργάνωσαν, ηρωϊ-κά στα Δερβενάκια πολέμησαν και το ασκέρι του Δράμαλη αποδεκάτισαν. Για να βγουν τα ποντίκια από τα αμπάρια,τους πολεμιστές να κατηγορήσουν, γιατί 5.000 Τούρκους, από τις 30.000, ζωντανούς άφησαν και με ψήφισμα εαυτούς”άξια τέκνα της πατρίδος” να ανακηρύξουν! Λίγα χρόνια μετά κι ενώ ο Ιμπραήμ την Πελοπόννησο μακέλευε, όσους από τους παραπάνω ζούσαν, στην φυλακή, ως προδότες, ο “πρίγκιπας” Μαυροκορδάτος κρατούσε και “στρατηγούς” χρισμένους από τον ίδιο χρησιμοποιούσε.

Ο Κωλέττης,στο μεταξύ(1824), τους Ρουμελιώτες στην Πελοπόννησο κατέβασε και οι Γκούρας, Καρατάσος, Δυοβουνιώτης, Πανουργιάς, Τζαβέλας, Μπότσαρης, Περραιβός μαζί με τον Καραϊσκάκη τον τόπο και τους κατοίκους του μακέλεψαν. ”Έσπευσαν να μετα-βώσιν ως σμήνος ακρίδων εις την Πελοπόννησον προς λαφυραγωγίαν, και αρχηγού των σωμάτων τούτων του Κωλέττου όντος,διέπραξαν όσα και αυτοί οι Τούρκοι” ο Θ.Ρηγόπουλος αναφέρει και μαζί του οι Φ.Φωτάκος και Ν.Κασομούλης συμφωνούν.

Οι κοτζαμπάσηδες του τότε,ίδια με τους σημερινούς επενδυτές σκεφτόντουσαν κι ενεργούσαν. Ο Τούρκος αγάς, ας πούμε, από την Πύλη ένα λιμάνι για 5.000 γρόσια νοίκιαζε, για 20.000 σε έναν κοτζαμπάση το περνούσε και αυτός από τους χρήστες 50.000 γρόσια κονομούσε. Το ίδιο με τα δάση, τα χάνια, τα χωράφια και τα κάθε λογής εμπορικά αλισβερίσια γινότανε. Έτσι οι περιουσίες μεγάλωσαν, τα ονόματα φτειάχτηκαν και τα τζάκια δημιουργήθηκαν! Και όσοι από δαύτους τον αγώνα συνδρά-μανε, τα μεσιτικά του αγά υπολογίζανε στα κέρδη τους αργότερα να προσθέσουν.

Ο περιβόητος Λόρδος Μπάυρον,τρεις μήνες και δέκα μέρες στην Ελλάδα έμεινε και από το χτικιό, που από την Ιταλία μάλλον κουβάλησε, πέθανε. Ούτε πολέμησε μήτε κάτι άλλο στον αγώνα πρόσφερε και από τα γραφτά του φαίνεται ότι, τους Έλληνες ποτέ του δεν συμπάθησε. Άσε που,στον Μαυροκορδάτο 4000 λίρες δάνεισε τους Μοραΐτες” σύμφωνα τους νόμους της φύσης” για να τιμωρήσει. Τώρα,γιατί αυτό το τσουτσέκι εθνικός μας ήρωας έγινε, ελόγου μου δεν το κατανοώ. Ας είναι όμως, αφού τόσοι και τόσοι άλλοι έγιναν! Αυτός, που στο κάτω-κάτω Λόρδος ήτανε και μόνο τρεις μήνες μας τυράγνησε, θα μας χαλάσει;


Comments are closed.