Η μπασκετική ΑΕΚ νίκησε την ποδοσφαιρική…

0

Το βράδυ της Κυριακής ήταν πολύ ΑΕΚ. Στο θαυμαστό κόσμο της ομάδας μας θα είμαστε ή του ύψους ή του βάθους… Η μέση κατάσταση είναι κάτι που φαντάζει ξένο.

Γράφει ο Νικόλας Κολυτάς

Κάπως έτσι βιώσαμε και πάλι συναισθηματικές ακροβασίες back to back. Από τη μία μια οδυνηρή ήττα μέσα στο «Καραϊσκάκης» στο ποδόσφαιρο και από την άλλη η μεγάλη μπασκετική ΑΕΚ να κατακτά τον πρώτο διηπειρωτικό τίτλο στην ιστορία του συλλόγου. Όλα αυτά σε απόσταση δύο ωρών.

Πέρυσι και φέτος
Όμως στον αθλητισμό δεν είναι τα πάντα μοιραία. Η τύχη είναι ένας από τους παράγοντες που συμβάλλουν στις επιτυχίες ή τις αποτυχίες, όμως δεν είναι ο καθοριστικός. Πέρυσι, την ίδια εποχή η ΑΕΚ στο ποδόσφαιρο είχε νικήσει τρεις φορές τον Ολυμπιακό αποκλείοντάς τον ξανά από το κύπελλο και κλέβοντάς του το πρωτάθλημα από τα χέρια, ενώ στο μπάσκετ τον νικούσε στον τελικό κυπέλλου κερδίζοντας τον πρώτο της τίτλο μετά από 16 χρόνια, προοικονομώντας τη συνέχεια στο final four του champions league.
Ένα χρόνο μετά, το μπάσκετ συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Η ΑΕΚ κάνει καλά παιχνίδια, είναι πρώτη στο champions league και κατέκτησε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της. Αντιθέτως στο ποδόσφαιρο η κατάσταση είναι αντιστρόφως ανάλογη. Στασιμότητα, έλλειψη νεύρου, ήττες σε ντέρμπι, απομάκρυνση από τους τίτλους. Οι διαμετρικά αντίθετες πορείες ανάμεσα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ όμως δεν είναι απλώς τυχαίες. Στον αθλητισμό και ειδικότερα στον επαγγελματικό συλλογικό αθλητισμό, εκτός από τύχη, χρειάζεται πλάνο, σαφής στοχοθεσία, σταδιακό χτίσιμο και κυρίως επένδυση στα παραπάνω. Εκεί έγκειται η θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στην μπασκετική και ποδοσφαιρική ΑΕΚ.

Ποδόσφαιρο
Στο ποδόσφαιρο η περσινή πρωταθλήτρια ΑΕΚ απογυμνώθηκε μετά τις επιτυχίες. Με ξεκάθαρη ευθύνη της διοίκησης Μελισσανίδη, δεν κατάφερε να διαχειριστεί παραγωγικά τα όσα πέτυχε η ομάδα και να χτίσει πάνω σε αυτά. Αντιθέτως, η πρωταθλήτρια ΑΕΚ είδε τον προπονητή της να φεύγει και να αντικαθίσταται από έναν ήσσονος πορείας, να αποχωρούν πρωτοκλασάτοι παίκτες από κάθε γραμμή και να αντικαθίστανται κυρίως από δανεικούς που δεν είναι σίγουρο πάντα αν θα σου «βγουν», να μην ενισχύεται μεταγραφικά μέχρι την τελευταία ημέρα των καλοκαιρινών μεταγραφών, να μην καταφέρνει να νικήσει κάποιο ντέρμπι ή κάποιο ευρωπαϊκό παιχνίδι, να μην μπορεί να ανανεώσει τα συμβόλαια ούτε του υπάρχοντος ρόστερ με αποτέλεσμα να υπάρχει εσωστρέφεια, να στοχοποιούνται γι’ αυτό το λόγο παίκτες κορμού της ομάδας και να τίθενται εκτός αγωνιστικού σχεδιασμού.

Όλο το παραπάνω περιγράφει μια κατάσταση χαοτική. Η διοίκηση της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ περισσότερο μπαλώνει τρύπες, παρά οδηγεί το καράβι στις επιτυχίες. Η ΑΕΚ θα έπρεπε να κρατήσει τον περσινό κορμό της, να τον ενισχύσει και να δυναμώσει κι άλλο. Πολλοί ισχυρίζονταν το καλοκαίρι ότι υποτιμούσε το υπάρχον ρόστερ όποιος απαιτούσε μεταγραφική ενίσχυση. Δεν πρόκειται για υποτίμηση αλλά για σεβασμό. Σέβεσαι το υπάρχον ρόστερ όταν ζητάς να μη βρεθεί γυμνό και εκτεθειμένο στην αρένα της Ευρώπης ή των εγχώριων τίτλων, δεν το υποτιμάς. Άλλωστε όπως φάνηκε η υπερτίμηση από την υποτίμηση απέχουν μόλις μια τεσσάρα από τον Ολυμπιακό. Αυτό πιστεύω ότι το κατάλαβαν καλά όσοι συνεπαρμένοι από την περσινή υπέροχη χρονιά, πίστευαν ότι η διατήρηση στην κορυφή θα είναι μια εύκολη υπόθεση. Στο ποδόσφαιρο, λοιπόν, δεν υπήρξε πλάνο, στοχοθεσία και μεταγραφική ενίσχυση. Και γι’ αυτό τον πρώτο λόγο τον φέρει η διοίκηση. Κανένας άλλος.

Μπάσκετ
Αντιθέτως στο μπάσκετ βγαίνει μια υγεία. Και δεν είναι μόνο οι τίτλοι που κερδίζει η ομάδα, αλλά η συνολική φιλοσοφία της. Η μπασκετική ΑΕΚ, πιστεύει στο μπάσκετ ως τέτοιο και όχι ως εμπορικό προϊόν. Είναι προς τιμήν της ότι δε θέλγεται από το φλερτάρισμα της ευρωλίγκας. Ότι δεν την ενδιαφέρει να μπει σε μια κλειστή ελίτ λίγων κλαμπ με κλειστά συμβόλαια και εγγυημένα έσοδα που δεν προωθούν συνολικά το ευρωπαϊκό μπάσκετ, αλλά την κερδοφορία των χορηγών και διοργανωτών της ευρωλίγκας. Η ΑΕΚ πιστεύει στην αναγέννηση του ευρωπαϊκού μπάσκετ μέσα από την ανασύσταση των εθνικών πρωταθλημάτων, την ανάδειξη των 650 και πλέον ομάδων που αγωνίζονται πανευρωπαϊκά και τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ τους για την κατάκτηση της πραγματικής αθλητικής κορυφής και όχι της χορηγούμενης.
Τα όσα συνέβησαν στο ματς μεταξύ των «αιωνίων» στο μπάσκετ, αναδεικνύουν το τέλμα στο οποίο έχουν περιέλθει ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός. Η ευρωλίγκα πλέον έχει γίνει προσιτή μόνο για την ΤΣΣΚΑ, τη Ρέαλ ή τη Φενέρ, με αποτέλεσμα η ευρωπαϊκή καταξίωση να μοιάζει όλο και πιο μακρινή. Τα εγγυημένα έσοδα όμως από τα συμβόλαια της ευρωλίγκας τους δίνουν τη δυνατότητα να βρίσκονται σε υψηλότερο επίπεδο από τα υπόλοιπα ελληνικά κλαμπ. Έτσι, το ενδιαφέρον τους στρέφεται αποκλειστικά στον άνισο αγώνα των εγχώριων τίτλων αφού υπερέχουν από όλους τους υπόλοιπους. Η έλλειψη υγιούς ανταγωνισμού και πίστης στον πραγματικό αθλητισμό, τους οδηγεί να «σφάζονται» κάθε χρόνο μεταξύ τους για το πρωτάθλημα ή το κύπελλο, σε σημείο που ή να διακόπτονται αγώνες, ή να αποχωρεί ο ένας από τους δύο στο ημίχρονο. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικό μπάσκετ.

Η μπασκετική ΑΕΚ έχει διαλέξει έναν άλλο δρόμο. Πολύ πιο γνήσιο και αληθινό. Συμμετέχοντας στις διοργανώσεις της FIBA και πρωταγωνιστώντας, κερδίζοντας έναν ευρωπαϊκό και έναν παγκόσμιο τίτλο, αποδεικνύει ότι το να επενδύεις στον πραγματικό αθλητισμό είναι η καλύτερη επιβράβευση. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά της και με την ποδοσφαιρική ΑΕΚ. Η ομάδα κράτησε τον κορμό της, ανέδειξε νέα ταλέντα, πήρε έναν προπονητή με παραστάσεις υψηλού επιπέδου, ενισχύθηκε μεταγραφικά με παίχτες όπως ο Θίοντορ και προχωράει δυναμικά στις διοργανώσεις που συμμετέχει. Δεν προσπάθησε να κάνει κινήσεις εντυπωσιασμού ούτε να λειτουργήσει σπασμωδικά ακόμη και στις αποτυχίες που είναι αναπόφευκτες στον αθλητισμό.
Το μπάσκετ της ΑΕΚ έχει αρχή, μέση και δεν είμαστε σίγουροι αν έχει τέλος.
Ο δρόμος προς την κορυφή δε σταματά ποτέ άλλωστε…


Comments are closed.