Η πρωταθλήτρια της ΑΕΚ που την… κέρδισε μόνο η επιστήμη

0

Που είναι τώρα η μαχητική, Μαριζέτ Χούρι, η οποία πρόσφερε στην ενωσίτικη ξιφασκία τίτλους και επιτυχίες

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Από τα πιο αδικημένα τμήματα της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ είναι αυτό της ξιφασκίας, ένα άθλημα ευγενές με ρίζες στην αρχαιότητα, που έχει ονομαστεί «σκάκι μυών», καθώς πίσω από κάθε επίθεση ή άμυνα κρύβετε ολόκληρη στρατηγική και θεωρία. Και αυτό γιατί προσφέρει συνεχώς τίτλους τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας στον Δικέφαλο, φτιάχνοντας στην 23ετή πορεία του σπουδαίους αθλητές και αθλήτριες, μία συνολική επιτυχία που δεν έχει καρπωθεί ούτε ηθικά ούτε οικονομικά το τμήμα, το οποίο εδώ και χρόνια μετράει πληγές, χωρίς όμως να αφήνει χρέη. Είναι χαρακτηριστικό, ότι αυτό το σπορ που κρατά ψηλά τη σημαία της Ένωσης δεν χρωστά πουθενά, κάτι που αναγνωρίζει και η διοίκηση του σωματείου.

Σχεδόν ποτέ όμως δεν στήριξε όσο έπρεπε τον πρωτομάστορα αυτού του σπάνιου έργου, Κώστα Ποτού, ο οποίος παρά τα προβλήματα, με μαεστρική οργανωτικότητα, κατάφερε να κρατήσει τους αθλητές του, με τη βοήθεια του προπονητή, Θανάση Δελενίκα, σε πρωταθληματική τροχιά και να τους καταξιώσει στο χώρο της παγκόσμιας ξιφασκίας. Γιατί οι επιτυχίες των παιδιών έχουν ξεφύγει των εγχώριων συνόρων. Υπήρξε δε εποχή που δεν σταματούσαμε να ακούμε και να γράφουμε για τους άθλους των παιδιών που γυρνούσαν από την Ευρώπη φορτωμένα με κούπες.

Όσο για τις πληγές που μετρά, αυτές αφορούν το ανθρώπινο δυναμικό και συγκεκριμένα μία πρωταθλήτρια του τμήματος, η απουσία της οποίας μετράει πολύ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η επαφή του υπογράφοντος με το τμήμα έγινε το 2011. Με πήρε τηλέφωνο εκ των ανθρώπων που μεριμνούσαν για το τμήμα, ο Κωνσταντίνος Μπέσσας και μου ζήτησε να έρθω να παρακολουθήσω τους αγώνες του. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πήρα τα πρώτα δείγματα. Οι παγκορασίδες και οι νεανίδες έφερναν τις περισσότερες επιτυχίες, οπότε η πρώτη ερώτηση που έκανα στον φίλο Κωνσταντίνο ήταν το ποια ήταν η καλύτερη αθλήτρια της ΑΕΚ. Μονομιάς απάντησε η Μαριζέτ Χούρι, η οποία επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του πάνω στην πίστα όπου κυριολεκτικά… πέταγε.

Ο θεατής έβλεπε, εκτός ματς, ένα πανέμορφο κορίτσι, με χρυσά μαλλιά και κρυστάλλινα μάτια, το οποίο όταν φορούσε τη μάσκα του μεταμορφωνόταν. Με απαράμιλλο στυλ στη θέση μάχης και εκρηκτικότητα ορμούσε σαν αιμοβόρα λύκαινα και έπαιρνε τους πόντους, λες και προστάτευε την αγέλη της από εχθρικές επιδρομές.

Στο πρώτο Κύπελλο Κωνσταντινούπολης, ένα τουρνουά που διοργανώθηκε στο ΟΑΚΑ από το ίδιο το τμήμα, είχα γράψει χαρακτηριστικά στο κείμενο που επιμελήθηκα για το gazzetta.gr που ήταν χορηγός επικοινωνίας: «… στις παγκορασίδες η Μαριζέτ Χούρι, το αστέρι της ΑΕΚ κοντραρίστηκε με την Παρασύρη της Γυμναστικής Ένωσης Ηρακλείου. Αυτό που διακρίνει την αθλήτρια των κιτρινόμαυρων είναι το πάθος και η δύναμη που δείχνει σε κάθε αναμέτρηση. Δεν θα μπορούσε να χάσει στον τελικό ως πρωταθλήτρια Ομοσπονδίας». Έτσι και έγινε, η Μαριζέτ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, το οποίο παρέλαβε από τον Μίμη Παπαϊωάννου που είχε έρθει στη διοργάνωση με δική μου πρωτοβουλία, για να τιμήσει τους αθλητές.

Το κοντέρ άρχισε να γράφει από εκεί και ύστερα επιτυχίες εντός και εκτός συνόρων. Πολλοί όμως ήταν και τραυματισμοί που την ταλαιπωρούσαν κάθε λίγο και λιγάκι, ιδιαίτερα στη μέση και στο χέρι της, στο οποίο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

Δεν το έβαζε όμως κάτω. «Γενικά είχα πολλούς τραυματισμούς αλλά δεν άφηνα να με επηρεάσουν», εξομολογείται στο aek-live.gr. Δεν άντεχε την ήττα και την παράδοση. Η λέξη συμβιβασμός δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο μίας Χούρι, της οποίας η καταγωγή περικλείει μία ακόμα ιστορία από μόνη της. Ο πατέρας της, ένας ψηλός λεβεντάνθρωπος με ευγενικά χαρακτηριστικά είναι Σύριος, χριστιανός ορθόδοξος και η μητέρα της (πολύτεκνη παρακαλώ) έχει καταγωγή από τη μαρτυρική Σμύρνη. Χαρακτηριστική ήταν η φωτογραφία σε αγώνα που ο προπονητής της, Θανάσης Δελενίκας, την βγάζει εκτός πίστας επειδή τραυματίστηκε και εκείνη έκλαιγε, γιατί δεν ήθελε να αφήσει τη μάχη.

«Σιδερένια θέληση και καθαρό μυαλό»

Τα ταξίδια ήταν πολλά, τόσο με την ΑΕΚ όσο και με την Εθνική. Τον Δεκέμβρη του 2014, στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Σπάθης Εφήβων – Νεανίδων που διεξήχθη στο Αϊσλίγκεν της Γερμανίας, η Χούρι έφτασε μία ανάσα από τα μετάλλια, στον προημιτελικό όμως γνώρισε την ήττα με 15-3 από την ομολογουμένως ανώτερη, Ρωσίδα, Νικιτίνα και κατετάγη 5η. Η μεγαλύτερη επιτυχία της καταγράφηκε το 2015 στη Βουλγαρία, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων, μία επιτυχία τεράστια για την ίδια, καθώς ήταν η πρώτη της συμμετοχή μετά από τον τραυματισμό που την κράτησε 7 μήνες εκτός αγωνιστικής δράσης.

Τον Μάρτιο του 2016 είχε καταλυτικό ρόλο στην κατάληψη της 8ης θέσης που πήρε η Εθνική στη σπάθη, στο πανευρωπαϊκό. Το δελτίο Τύπου της Ομοσπονδιας έγραφε χαρακτηριστικά: «Οι Χούρι, Γκιώνη, Ψωφάκη και Δήμκου έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Στη φάση των «16» τα κορίτσια κέρδισαν τη Γεωργία με εκπληκτική ανατροπή. Στο τελευταίο πεντάρι, η Χούρι με σιδερένια θέληση και καθαρό μυαλό, αν και αγωνίστηκε με την πλάτη στον τοίχο, μιας και η Ελλάδα έχανε 40-37, κατάφερε με ένα σερί 8-1 να δώσει τη νίκη με 45-41 και ταυτόχρονα μία μεγάλη πρόκριση».

Από τότε άρχισε να ακούγεται λιγότερο το όνομα της Μαριζέτ, η οποία εγκατέλειψε την ξιφασκία το 2017. Η αποχώρησή έγινε ήσυχα, με ταπεινότητα και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Το γεγονός όμως επηρέασε πολύ το τμήμα.  Δεν είναι λίγο πράγμα μία ομάδα να χάνει ένα από τα αστέρια της. Ο Ποτού έκλαιγε και οδυρόταν στα τηλέφωνα. «Μας έφυγε το μεγαλύτερο ταλέντο στην ελληνική ξιφασκία», μοιρολογούσε και αισθανόταν υπεύθυνος , αλλά συνάμα ανήμπορος να αντιστρέψει την κατάσταση.

Τι ήταν αυτό που οδήγησε σε αυτήν την απόφαση μια κοπέλα που ξεκίνησε το άθλημα στα 9 της χρόνια ύστερα από προτροπή της μητέρας της και το αγάπησε όσο τίποτα άλλο; «Υπήρχαν παράγοντες που με επηρέαζαν στην προπόνησή μου», αναφέρει χωρίς να έχει την επιθυμία να μπει σε λεπτομέρειες.

Ως γνωστόν το τμήμα, όπως όλα της Μάνας ΑΕΚ, είχε πολλά προβλήματα, κυρίως οικονομικά. Οργάνωση είχε, οι πόροι του έλειπαν. Η Μαριζέτ όμως δεν ξενέρωσε από αυτά, ούτε από τους τραυματισμούς που σημάδευαν συνεχώς το κορμί της όπως τα κύματα της θάλασσας τον βράχο. «Ποτέ δεν με εμπόδισε ένας τραυματισμός να κάνω κάτι», σημειώνει.

Έφαγε… ήττα

Οι τραυματισμοί δεν την κέρδισαν. Την κέρδισε όμως η επιστήμη. «Πάντα ήμουν πρώτη στα μαθήματα», λέει η νεαρά Χούρι, η οποία εδώ και δύο χρόνια είναι φοιτήτρια του τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο. Οι στόχοι της είναι μεγαλύτεροι, καθώς αφού τελειώσει ετοιμάζεται για ιατρική, της οποίας τα μόρια έπιανε με τους βαθμούς που πήρε στις Πανελλήνιες, αλλά εκείνη ήθελε να χαράξει διαφορετική ρότα στην καριέρα της. Η έρευνα την ιντριγκάρει. «Θέλω να βρω απαντήσεις σε προβλήματα και ασθένειες που δεν έχουν λυθεί», εκμυστηρεύεται.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς, γιατί δεν σπουδάζει και παράλληλα να ξιφομαχεί; Η απάντησή της είναι ξεκάθαρη. «Ό,τι κάνω, το κάνω στην τελειότητα, διαφορετικά δεν θέλω να το κάνω. Μόνο πρωταθλητισμός. Αν είναι χόμπι δεν το θέλω. Μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Έτσι ήμουν πάντα. Ακούγεται εγωιστικό, αλλά έτσι είναι. Όταν βλέπω, ότι κάτι δεν μου αρέσει ή έχω ξενερώσει το κόβω. Γιατί θέλω να πετύχω έναν στόχο. Αν δεν γίνει αυτός ο στόχος, δεν υπάρχει νόημα να συνεχίσω», υπογραμμίζει.

Το όνειρό της, όπως επισημάνθηκε, είναι να συνεχίσει τις σπουδές στην ιατρική. Τρεις είναι οι τομείς που την ενδιαφέρουν σε αυτήν την επιστήμη. Η χειρουργική, η παιδιατρική και η έρευνα.

Η Μαριζέτ είναι ένα άτομο που βάζει υψηλούς στόχους, στους οποίους είναι προσηλωμένη και δεν παρεκκλίνει ούτε χιλιοστό. Σύσσωμη η οικογένεια της ΑΕΚ θα ήθελε να τη δει, να γίνεται μία λαμπρή επιστήμων, η οποία θα συνεχίσει να ακτινοβολεί όπως έκανε μέσα στην πίστα. Εκείνο που θα ήθελαν όλοι από την ίδια, είναι να βρίσκεται περισσότερο κοντά τους. Γιατί η ξιφασκία είναι σαν τη ζωγραφική.

Όπως ο ζωγράφος αποτυπώνει στον καμβά με το πινέλο τις εικόνες του, έτσι και ο ξιφομάχος ζωγραφίζει πάνω στα σημεία του αντιπάλου για να πάρει πόντο. Και στους δύο τομείς όμως χρειάζεται… έμπνευση. Η Μαριζέτ ήταν αυτή που πάντα ενέπνεε τους συναθλητές της με το πάθος, την έκρηξη και τη μαχητικότητά της. Ο θεός να την έχει πάντα καλά και οι επιτυχίες να είναι πολλές στη ζωή της. Αμήν.


Comments are closed.