Θλίψη… αλλά να ρωτάμε και τα αυτονόητα!

0

Θλιμμένοι είναι όλοι… διαβάζω για τον θάνατο του εργάτη στο εργοτάξιο της Νέας Φιλαδέλφειας.
Καλό θα είναι αυτοί οι όλοι… να “διαβιβάσουν” και μερικά ερωτήματα, μέσα από τη θλίψη τους…



Τι στην οργή θέλει ένας 60χρονος πάνω σε μια σκαλωσιά; Για να κολλήσει τα ένσημα που του λείπουν σε μια πολύ βαριά δουλειά και να βγει στη σύνταξη;

Τι στην οργή θέλει ένας εργάτης πάνω στη σκαλωσιά με παγετό, λίγες ώρες μετά τη χιονόπτωση που μας ανάγκασε όλους να κάνουμε μαθήματα ισορροπίας στους δρόμους;

Αυτοί που έθαψαν ως θέμα την απεργιακή κινητοποίηση στο εργοτάξιο της Νέας Φιλαδέλφειας τον Οκτώβρη του ’18, συμμετείχαν έμμεσα στο κουκούλωμα της σημερινής τραγωδίας. Ένα από τα βασικά αιτήματα των απεργών τότε, ήταν οι συνθήκες ασφαλείας.

Τότε όσοι γράψαμε για την κινητοποίηση (οι γνωστοί… ολίγοι) γίναμε κακοί, γίναμε πολέμιοι της ΑΕΚ και όλα τα συναφή. ΑΕΚ όμως είμαστε για αυτό το λόγο. Γιατί πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι, σεβόμαστε και πονάμε τον ιδρώτα και τον αγώνα των εργαζόμενων συμπολιτών μας

Όχι άλλοι νεκροί στο βωμό των συμφερόντων της όποιας εργοδοσίας. ΟΧΙ στη στυγνή εκμετάλλευση των εργαζομένων για να γεμίζει κι άλλο το παντελόνι των επιχειρηματιών.

Είμαστε άνθρωποι γαμώτο…

Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά

ΑΕΚ μέχρι τέλους

Νίκος Αγγελίδης


Comments are closed.