Κιλίφη, ζεις για πάντα ΑΕΚτζής!

Σε βαρύ πένθος η ενωσίτικη οικογένεια, καθώς “κοιμήθηκε” ο αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Κιλίφης

Ήταν από τους πιο αγαπημένους και συμπαθής ιερείς που έχουν ασκήσει το ιερατικό λειτούργημα στην Ελλάδα. Ο λαός τον αγάπησε για την ευσέβειά του, τον πύρινο λόγο του, αλλά πάνω απ’ όλα επειδή ήταν άνθρωπος με “Α” κεφαλαίο και χωρίς παρωπίδες.

Ο λόγος για τον αρχιμανδρίτη Τιμόθεο Κιλίφη, ο οποίος έφυγε απ’τη ζωή σε ηλικία 86 χρονών, την Κυριακή 3 Μαρτίου. Ο παπά Τιμόθεος ήταν γνωστός και σε όλους εμάς τους Ενωσίτης, επειδή δήλωνε και ένιωθε υπερήφανος οπαδός της ΑΕΚ, της μεγαλύτερης ομάδας του κόσμου, όπως έλεγε, επειδή πρεσβεύει την Κωνσταντινούπολη.

Ο Θεός να τον αναπαύσει! Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ. Όχι μόνο λόγω ότι ήταν δικός μας Ενωσίτης, αλλά επειδή ιερομόναχοι σαν τον Κιλίφη, είχαν πιάσει το πραγματικό νόημα του Χριστιανιμού, απομακρύνοντας από πάνω τους τον… Φαρισαϊσμό που υπάρχει στον κλήρο. «Ο Χριστός όταν έκανε άνοιγμα στις πόρνες, του είπαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι υποκριτές, απευθυνόμενοι προς τους μαθητές του, τους οποίους ήλεγξαν: «Διατί ο διδάσκαλος ημών τρώει με τις πόρνες;» Και εκείνοι τους απήντησαν: «Οι πόρνες θα μπουν πρώτες στη Βασιλεία του Θεού». Ε, το ίδιο κάνω κι εγώ. Από την άλλη, δέχεται τον ευσεβή και τον συντηρητικό και καλά κάνει. Και κάτι ακόμη. Ερχονται σε μένα και εξομολογούνται κουκουλοφόροι, που με βλέπουν που πηγαίνω στο Πολυτεχνείο και είμαι μπροστά σε πορείες. Επομένως, όπως πρωτοπορώ στις πορείες και έρχονται και με συναντούν κουκουλοφόροι, έτσι έρχονται και οι νέοι. Πάρα πολλοί μάλιστα έρχονται και μου λένε «πατέρα Τιμόθεε, σας συγχαίρουμε, θα παντρευτούμε κι ήρθαμε να εξομολογηθούμε σε εσάς», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Espresso τον Σεπτέμβριο του 2009.

Διαβάστε το μικρό προφίλ που του ετοίμασε το AEK LIVE

Ο Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Κιλίφης (κατά κόσμον Γεώργιος Κ. Κιλίφης) ήταν Έλληνας κληρικός, αρχιμανδρίτης της Ιεράς Μονής Πεντέλης. Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1928, όπου τελείωσε το εξατάξιο τότε γυμνάσιο το 1948, με καθυστέρηση 2 ετών λόγω της κατοχής. Το 1952 συνεργάστηκε και κατόπιν έγινε μέλος της Αδελφότητας Θεολόγων “Η Ζωή” και το 1960 της Αδελφότητας Θεολόγων “Ο Σωτήρ”, απ’ όπου κι αποχώρησε το 1972 για να γίνει μοναχός στην Ιερά Μονή Πεντέλης, στην οποία έμεινε μέχρι το θάνατό του. Πολυγραφότατος συγγραφέας και λογοτέχνης, έχει λάβει πληθώρα λογοτεχνικών βραβείων και τιμητικών διακρίσεων. Ήταν τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, της Πανελλήνιας Ένωσης και του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων. Στις 20 Δεκεμβρίου 2000, βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών με το βραβείο Α’ τάξεως και το Χρυσό Μετάλλιο, για τη λογοτεχνική και την εν γένει προσφορά του στα γράμματα, αλλά και στην κοινωνία. Η Σύγκλητος της Ακαδημίας Φλωρεντίας, Τεχνών, Λογοτεχνίας, Επιστημών, Εργασίας και Θεάματος, στις 24 Νοεμβρίου 2001, τον ανακήρυξε με -κατά νόμον- απόφασή της, Επίτιμο Ακαδημαϊκό με χρυσό Μετάλλιο, “Για την ένθερμη και γενναιόδωρη συμβολή του στην επιβεβαίωση των υψηλότερων ιδανικών της ζωής, για τις Τέχνες και τον Πολιτισμό”. Για τους ιδίους λόγους, βραβεύτηκε από τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία Αιγίου και το Δήμο Αιγίου στο χώρο της αίθουσας του Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου πλήθος συμπολιτών του, τίμησε τον σεβάσμιο Γέροντα για το έργο του. Μάλιστα ο Γέροντας δε δίσταζε να μιλάει ανοιχτά και να προτρέπει το λαό ν’ αντισταθεί στην κατάσταση που υπάρχει στη χώρα μας. Ο Γέροντας εκοιμήθη το μεσημέρι της 2 Μαρτίου 2014 σε ηλικία 86 ετών, αφήνοντας πίσω του σπουδαίο έργο.