Μία νίκη όπως του αξίζει

Κανένα παιχνίδι εκτός έδρας δεν θα είναι εύκολο για την φετινή ομάδα.

Όσοι ξέρουν από τις μικρότερες κατηγορίες καταλαβαίνουν ότι ζούγκλα είναι όλα τα παιχνίδια και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το συνηθίσουν και παίχτες και ο προπονητής. Αυτό που δεν έχει καταλάβει , κατά την γνώμη μου, ο Δέλλας είναι ότι πρέπει σιγά σιγά να γίνει.… Τραϊανός, να μπαίνουν δηλαδή στο γήπεδο 11 ταλιμπάν έτοιμοι να διαλύσουν κάθε ομάδα ανεξαρτήτου έδρας , δυσκολίας (?) και τρόπου παιχνιδιού των αντιπάλων. Το Αιγάλεω για παράδειγμα χρησιμοποίησε το ξύλο για να αμυνθεί σε μια ομάδα που πίεζε ψηλά και προσπαθούσε να δημιουργήσει ρήγματα.

Η χτεσινή είναι σίγουρα μια μάγκικη νίκη που πρέπει να είναι – και είναι- αφιερωμένη σε ένα παιδί που μάτωνε για την φανέλα και δεν υπολόγιζε τίποτα ώστε να παίζει για την αγάπη του, για την καψούρα του , την ΑΕΚ.

Έχουν γραφτεί και θα γραφτούν πολλά δημοσιογραφικά άρθρα και για την επικράτηση στο Σίτι αλλά και για τον Μιχαλάκη. Χιλιάδες λέξεις , πολλές ιστορίες διάφορες αναλύσεις αλλά η ουσία του θέματος είναι αλλού. Σε ένα γήπεδο που ήταν μέσα σε μια ζούγκλα και απλά υπήρχε ένα χωράφι με 4 άσπρες γραμμές , στο 2ο ημίχρονο μπήκαν 11 παίχτες και έγιναν ταλιμπάν όπως ακριβώς ήταν κ ο Παυλής. Μια νίκη που τον χαρακτηρίζει απόλυτα. Όλα πήγαιναν στραβά αλλά η ομάδα τα κατάφερε. Έτσι ξέρει να τα καταφέρνει και αυτός. Δεν χρειάζονται παραπάνω λόγια και αναλύσεις, φτάνει μόνο αυτό..μια νίκη 11 μαχητών για ένα μαχητή της ζωής και της ΑΕΚ.

Μιχάλη ξέρεις να νικάς , ξέρεις να μάχεσαι γιατί πολύ απλά είσαι ένας από εμάς. Δεν υπάρχουν αντίο στο δρόμο μας . . .

Υ.Γ. : ΓΗΠΕΔΟ ΣΤΗ ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ

Δημήτρης Δημητρόπουλος.