Μια διαφορετική πρόταση για την καταπολέμηση της βίας

Το ρολόι δείχνει το 84o λεπτό στην αναμέτρηση της New England Revolution με την DC United. Ο Κέβιν Άλστον περνά αλλαγή στη θέση του Ντιμίτρι Ιμπόνγκο και παρά το γεγονός ότι αγωνίζεται εκτός έδρας, εισπράττει το πιο θερμό χειροκρότημα.

Το RFK Stadium βρίσκεται μερικά μίλια μακριά από την περιοχή που μεγάλωσε και στις κερκίδες του γηπέδου βρίσκεται η οικογένειά του που μένει ακόμα στην περιοχή.

Ο Άλστον καταφέρνει να συμβάλλει στη νίκη της ομάδας του με 2-1 – όταν μπήκε αλλαγή το σκορ ήταν 1-1 – και το πανηγύρισε συγκινημένος με τους συμπαίκτες του, κρατώντας με δυσκολία τα δάκρυά του.

Όχι μόνο για την ποδοσφαιρική νίκη.

Κυρίως για την προσωπική του νίκη σε μία μάχη που ξεκίνησε πριν τρεις μήνες.

Τον Απρίλιο, ο Αμερικανός διαγνώστηκε με χρόνια μυελογενή λευχαιμία, μία σπάνια, αλλά ευτυχώς θεραπεύσιμη μορφή της ασθένειας.

Ξεκίνησε αμέσως έναν διαφορετικό αγώνα από αυτούς που είχε συνηθίσει να δίνει και τον είχαν φέρει το 2010 ακόμα και στην Εθνική Ομάδα των ΗΠΑ.

Συμπαραστάτες του στη θεραπεία είχε την οικογένειά του – βιολογική και ποδοσφαιρική – και τους οπαδούς που δεν έπαψαν ποτέ να πιστεύουν ότι ο αμυντικός θα βγει νικητής.

Ο Τιερί Ανρί μεταξύ άλλων δήλωσε δημόσια τη στήριξή του, ενώ στις 8 Ιουνίου, στη βραδιά για την ενημέρωση για τη λευχαιμία στο Gillette Stadium, μοιράστηκαν μικρά κουκλάκια (bobbleheads) με τη μορφή του Άλστον.

Στα μέσα Ιουλίου, κατάφερε να επιστρέψει στις προπονήσεις και λίγες ημέρες πριν μπόρεσε να αγωνιστεί.

Διαβάστε το υπόλοιπο σχόλιο στο othersidefootball.com