Ο αμυντικός πύργος… της ΑΕΚ

Από το Μουσείο Ιστορίας ΑΕΚ

Συνεχίζουμε τη δράση μας «Τα πρόσωπα που έγραψαν την ιστορία μας» με έναν ακόμη από τους σημαντικούς ποδοσφαιριστές των πρώτων ετών, τον σπουδαίο κεντρικό αμυντικό Μάλλιο Γκάλιτς. Πρόκειται για ένα από τα ονόματα που οι περισσότεροι Ενωσίτες έχουν ακούσει, εντυπώνεται άλλωστε λόγω του ότι είναι… αινιγματικό. Αλλά λίγοι είναι εκείνοι που ξέρουν κάτι περισσότερο για αυτόν. Πάμε λοιπόν να τον γνωρίσουμε.

Μάλλιος Γκάλιτς

Πριν πούμε άλλα, ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα – πρώτα το θέμα του ονοματεπωνύμου. Πραγματικά, δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλος ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. που να έχει υποστεί το όνομά του τόσες παρανοήσεις και αλλοιώσεις! Στις περισσότερες πηγές αναφέρεται ως «Ροβέρτος Μάλλιος Γκάλιτς», σαν να έχει δηλαδή δύο επώνυμα, ένα ελληνικό και ένα ξενικό.

Στην πραγματικότητα ο ποδοσφαιριστής έχει μόνο ένα επώνυμο, το Γκάλιτς, δεδομένου ότι ο πατέρας του (αλλά και η μητέρα του) είναι σερβικής καταγωγής. Όσον αφορά το «Μάλλιος», δεν πρόκειται για δεύτερο επώνυμο, πόσω μάλλον ελληνικό, αλλά για το πρώτο του όνομα. Αυτό είναι το σέρβικο «Μίλαν», το χαϊδευτικό του οποίου είναι στα σέρβικα «Miljo» – που διαβάζεται «Μίλιο». Στις ελληνόφωνες λοιπόν γειτονιές της Κωνσταντινούπολης, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Γκάλιτς, το «Μίλιο» παρεφθάρη σε «Μάλλιος», και με το όνομα αυτό έμεινε γνωστός σε ολόκληρη την καριέρα του στην Πόλη, αργότερα στην Αθήνα και ακόμη αργότερα στην Κύπρο. Όσον αφορά το «Ροβέρτος», αυτό είναι το όνομα… άλλου Γκάλιτς, του αδελφού του, Ρόμπερτ, επίσης ποδοσφαιριστή και συμπαίκτη του Μάλλιου, τόσο στην Πόλη όσο και αργότερα στην Α.Ε.Κ.

Ο Μάλλιος Γκάλιτς γεννιέται λοιπόν, όπως αναφέρθηκε, στην Πόλη το 1905 από Σέρβους μετανάστες γονείς. Πηγαίνει όμως σε ελληνικό σχολείο, μιλάει ελληνικά σαν δεύτερη μητρική γλώσσα, κάνει παρέα με ελληνόπουλα, και πρωτο-παίζει μπάλα σε ρωμέικη ομάδα, τον Ήφαιστο Θεραπείων. Εκεί είναι συμπαίκτης με αρκετούς από τους μετέπειτα συμπαίκτες του και στην Α.Ε.Κ. και συγκεκριμένα τον θρυλικό τερματοφύλακα Γιώργο Γιάμαλη, τον Αργυρόπουλο, τον Μπαλτά αλλά και τον αδελφό του Ρόμπερτ. Μολονότι το χαμηλό ύψος του δεν ενδείκνυται για τη θέση, η ταχύτητα, η αντίληψη και το νεύρο του τον κάνουν να χτίζει όνομα σαν ένας από τους κορυφαίους κεντρικούς οπισθοφύλακες της Πόλης.

Με τη φήμη αυτή έρχεται το 1928 στην «Παλιά Ελλάδα» και την Αθήνα και εντάσσεται στην ομάδα των Κωνσταντινουπολιτών, την Α.Ε.Κ. Εκεί καθιερώνεται με τη μία, όχι μόνο στην Ένωση αλλά και στην εθνική Ελλάδας, στην οποία σχηματίζει μαζί με τον Κουράντη (του Εθνικού και του Ολυμπιακού) απροσπέλαστο αμυντικό δίδυμο. Μάλιστα, στις 13 Δεκεμβρίου 1931 και σε αγώνα εναντίον της Ουγγαρίας, γίνεται ο πρώτος στην ιστορία ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Κ. που σκοράρει με την εθνική. Γενικά, ο Μάλλιος Γκάλιτς είναι οπισθοφύλακας που αρέσκεται στις προωθήσεις, εξ ου και σκοράρει αρκετά συχνά για αμυντικός, με πάνω από 20 γκολ στην πενταετία που αγωνίζεται στην Ένωση.

Άξιο μνείας ότι ο Μάλλιος Γκάλιτς είναι βασικός συντελεστής της πρώτης κατάκτησης τίτλου από την Α.Ε.Κ., του κυπέλλου Ελλάδας 1931-1932. Είναι η εποχή που οι πρώτη φουρνιά των άσων της Ένωσης βρίσκονται στη δύση της καριέρας τους και η ομάδα στηρίζεται περισσότερο από ποτέ στην άμυνά της, κατά κύριο λόγο τον Γκάλιτς και τον Γιάμαλη. Πάντως, παρά τις προσπάθειες των τελευταίων, στην ίδια σεζόν που κατακτά το πρώτο της κύπελλο, η Α.Ε.Κ. γνωρίζει μεγάλη αγωνιστική κάμψη και φτάνει σε σημείο να παίξει αγώνες διαβάθμισης για να παραμείνει στην κατηγορία.

Μιας και αναφερθήκαμε στον αδελφό του, τον Ρόμπερτ Γκάλιτς, αξίζει να μνημονευτεί ένα περιστατικό που συμβαίνει στα τέλη Οκτωβρίου 1930. Είναι οι παραμονές των πρώτων εγκαινίων του γηπέδου της Α.Ε.Κ. στη Νέα Φιλαδέλφεια, όταν ξαφνικά διακινείται έντονη φημολογία ότι Μάλλιος Γκάλιτς έχει εξαφανιστεί από την Αθήνα. Αμέσως αντιπροσωπεία της διοίκησης της Α.Ε.Κ. σπεύδει στο σπίτι του στη Νέα Φιλαδέλφεια, πολύ κοντά στο γήπεδο, προκειμένου να διαπιστώσει την εγκυρότητα της πληροφορίας. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πατρίς», το σπίτι του διεθνούς αμυντικού βρίσκεται «έρημο και κατάκλειστο από προχθές». Ο Μάλλιος έχει αναχωρήσει από την Αθήνα χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν και χωρίς να αποχαιρετίσει τους συμπαίκτες του, που δεν γνωρίζουν τίποτα.

Η εξήγηση της αναχώρησης είναι η ρήξη του Μάλλιου με τη διοίκηση της Α.Ε.Κ., καθώς η τελευταία έχει αρνηθεί να κρατήσει στην ομάδα τον αδερφό του Ρόμπερτ, που έχει δοκιμαστεί αλλά δεν έχει πείσει για την αξία του. Με τα πολλά ο ο κεντρικός αμυντικός εντοπίζεται στην Ιταλία και μεταπείθεται να επιστρέψει, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση ότι η Α.Ε.Κ. θα διατηρήσει στο ρόστερ τον αδελφό του. Έτσι, ταξιδεύει άρον άρον στην Αθήνα και προλαβαίνει να δώσει το «παρών» στον αγώνα των εγκαινίων της 2.11.1930 με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Για την ιστορία, ο μικρότερος αδελφός, ο Ρόμπερτ Γκάλιτς, θα παίξει στην Ένωση μόνο μία φορά, σε έναν φιλικό αγώνα λίγες ημέρες αργότερα, και δεν θα πάρει ποτέ συμμετοχή σε επίσημο αγώνα της ομάδας.

Το φθινόπωρο του 1933 ο Μάλλιος Γκάλιτς αφήνει την Α.Ε.Κ. και την Αθήνα και μετακομίζει στην Κύπρο, όπου ξεκινάει νέο κεφάλαιο στην καριέρα και τη ζωή του. Γίνεται παίκτης – προπονητής της Ένωσης Νέων Τραστ Λευκωσίας, την οποία οδηγεί στο πρώτο νταμπλ στο κυπριακό ποδόσφαιρο τη σεζόν 1934-1935. Αργότερα θα καθήσει και σε πάγκους άλλων ομάδων στη μεγαλόνησο, στην οποία και θα εγκατασταθεί μόνιμα. Εκεί θα τον βρει και το τέλος της ζωής του, τον Δεκέμβριο του 1973.

Ο πρώτος κεντρικός οπισθοφύλακας μεγάλης κλάσης στην ιστορία της Α.Ε.Κ. και βασικός αγωνιστικός ηγέτης της ομάδας στα πέντε χρόνια που φόρεσε της φανέλα της.