Ο λαός που ξεχνά ΓΑΠ ή Μπένι, Σαμαρά και τον Κούλη προτιμά

0

Τέτοιος λαός είμαστε! Εμείς οι πολιτικά ανερμάτιστοι και της πολιτικής συνέπειας οι πέρα δώθε. Όλοι μας αχαμνοί, αγράμματοι, απολίτιστοι και ξεχασιάρηδες Δήθεν “σοφοί” με πολιτική κρίση, τάχα μου, “αλάθητη”, που λαθεμένη συνήθως αποδείχνεται και σύγκαιρα τη σοφία ακυρώνει.

Γράφει ο Ιων Θάρσυνος

Μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, χωρίς ποτέ την πρόσφατη πολιτική ιστορία του τόπου σε κάποιο λογαριασμό να βάζουμε και τα όποια διδάγματα, ως μπούσουλας από τους παθόντες να χρησιμοποιούνται. Στο τώρα πάντα επιμένοντας ,την πάρτη μας μόνο κοιτώντας και τον όποιο πολιτικό ταγό μας άλλοτε αποθεώνοντας κι άλλοτε κεραυνοβολώντας. Όπως τον μέχρι προχτές άχαστο Τσίπρα, ας πούμε…

Του δώσαμε και κατάλαβε του Αλέξη! Δέκα μονάδες πίσω από τον Κούλη,   ε λαδωμένο μάλιστα το εντεράκι μας,τον κατατάξαμε. Έτσι στη “χειρότερη” κυβέρνηση της μεταπολίτευσης την πόρτα εξόδου από την εξουσία δείξαμε και τις ελπίδες μας στον Κούλη αποφασίσαμε να εναποθέσουμε. Μία “καλύτερη” κυ-βέρνηση για να στήσει, που καραβάνια επενδυτών στην Ελλάδα αμέσως θα φέρει,τους φόρους σημαντικά θα μειώσει ,την απασχόληση σίγουρα θα αυξήσει, τον δημόσιο τομέα δραστικά θα περιορίσει και τον ιδιωτικό θα ευνοήσει, την τάξη και την ασφάλεια στα Εξάρχεια, στα Πανεπιστήμια, στη συνοριακή γραμμή και όπου αλλού χρειαστεί θα αποκαταστήσει, τις ελεημοσύνες και τα επιδόματα (ενοικίου, φτώχειας, τροφής, απορείας κλπ) θα κόψει και πολλές άλλες τέτοιες ευοίωνες νεοφιλελεύθερες δράσεις θα αναλάβει. Για το καλό μας…

Τώρα, αν για το καλό όλων μας χρειαστεί, σε συνεννόηση βέβαια με το αφεντικό,πάνω από το 8ωρο και για 7 ημέρες την εβδομάδα να δουλεύουμε, καμία σημασία δεν έχει! Αφού και δουλειά θα έχουμε και χρήματα σε άσκοπες σχόλες δεν θα ξοδεύουμε. Άσε που θα μπορούμε και τις δαπάνες μιας ιδιωτικής Υγείας, Παιδείας ή Κοινωνικής Ασφάλισης άνετα έτσι να αντιμετωπίσουμε. Και το σημαντικότερο, με ξεκλείδωτες πόρτες και ορθάνοιχτα παράθυρα τις νύχτες κατάκοποι, αν ακόμη δεν δουλεύουμε, θα ξεραινόμαστε! Ποιος τη χάρη μας και να είναι καλά ο Κούλης, που για όλους (;) τους Έλληνες νοιάζεται κι ελόγου μας τους παρακατιανούς στα όπα όπα θα έχει. Κόντρα στην πρόσφατη πολιτική μας ιστορία που άλλα, για τον ίδιο, τους ομοίους του και την μεγάλη δημοκρατική τους παράταξη, με ατράνταχτα στοιχεία αφηγείται…

Λέει, ας πούμε, πως στα 17,5 χρόνια που η ΝΔ κυβέρνησε συνολικά τον τόπο, φόρτωσε στις πλάτες των πολιτών ένα χρέος 157,7 δις ευρώ και άλλα 200,3 δις το ΠΑΣΟΚ στα 20 περίπου χρόνια της δικής του διακυβέρνησης, ενώ η “χειρότερη” κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, ξεφόρτωσε σε 4 χρονάκια 6,4 δις (αρνητικό εδώ το πρόσημο θετικό παραπάνω). Λέει επίσης, πως τα ταμειακά διαθέσιμα το 2011-2012 (ΠΑΣΟΚ) ήταν 3,6 δις, το 2012-2014 (ΝΔ) κατέβηκαν στα 2,5 δις και το 2015-2018(ΣΥΡΙΖΑ) εκτινάχτηκαν στα 26,8 δις. Στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, θεωρημένα μάλιστα από τους θεσμούς, τα παραπάνω αποτελούν και καθόλου Greek statistics, όπως αυτά του 2004 (ΝΔ) και 2009 (ΠΑΣΟΚ), που παγκόσμια τότε μας εξευτέλισαν και τα Μνημόνια προκάλεσαν! Δεν είναι όμως μόνο αυτά…

Συνολικά 72 δις ευρώ έφυγαν από τις Τράπεζες την περίοδο 2010-2012 και 24,7 δις ,από τα χρήματα των φορολογούμενων, την περίοδο 2012-2014 τις στήριξαν. Τις ίδιες ακριβώς περιόδους στο 29% η ανεργία εκτινάχτηκε, λουκέτο χιλιάδες επιχειρήσεις έβαλαν, εκατοντάδες επιχειρηματίες αυτοκτόνησαν, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μετανάστευσαν, τα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων από 25-50% μειώθηκαν, οι μικροομολογιούχοι στην κυριολεξία κουρεύτηκαν και χιλιάδες άνθρωποι, ό,τι στους σκουπιδοτενεκέδες εύρισκαν, τρώγανε. Και άλλα πολλά, που ελάχιστοι σήμερα στη μνήμη μας ανακαλούμε κι όμως επιμένουμε πολίτες να λογιζόμαστε.”Και για μούντζα ο λαός και για λιβάνι” μάς είπε κάποτε ο Παλαμάς. Ελόγου μου πάντως δεν τον λιβανίζω…


Comments are closed.