ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Πες μου ένα λόγο, να γίνω σαν τα μούτρα τους!
Ο Παναγιώτης Αλιατάς γράφει για τον ερυθρόδερμο μηχανισμό προπαγάνδας…
Ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα στον Ελληνικό Αθλητισμό και κατ΄ επέκταση στο ποδόσφαιρο; Μια κατάσταση που από τα πολύ χαμηλά έχει παραδοθεί στις λογικές τις ανταποδοτικότητας.
Λειτουργεί αποτρεπτικά για τη λαϊκή οικογένεια και τους εργαζομένους την ώρα που αποτελεί το πρόσφορο έδαφος για άλλη μια πηγή κέρδους των επιχειρηματιών που επιβουλεύονται το χώρο, όχι μόνο του ποδοσφαίρου αλλά ιδιαίτερα αυτού.
Είναι αυτή η πραγματικότητα που αφήνει τις αθλητικές εγκαταστάσεις παρατημένες στη μοίρα τους είτε να βάζουν λουκέτο, για να έρθει μετά ο κάθε Γιαννακόπουλος να σου πει «μην στενοχωριέσαι δεν θα αφήσω εγώ το ΟΑΚΑ να ρημάξει» να το πάρει τσάμπα, να τον πούμε και μάγκα και να το μετατρέψει σε ακόμα μια δική του επιχείρηση. Είναι αυτή η πραγματικότητα που θέλει τα σωματεία να φυτοζωούν έχοντας ξεπεράσει την …κόκκινη γραμμή, τις ομοσπονδίες να επιβάλλουν χαράτσια, τα αθλήματα να παίζουν την ύπαρξή τους ανάλογα με την εμπορικότητά τους. Όλα αυτά που κάνουν την άθληση από δικαίωμα για όλους σε ακριβή πολυτέλεια για λίγους και …έχοντες.
Και τι μας έχει προσφέρει αυτή η μορφή του αθλητισμού εμπόρευμα; Την «αρμάδα» του Άρχοντος Λαοσυνάκτη Κόκκαλη ο οποίος προηγήθηκε του Άρχοντος Κουροπαλάτου αν δεν το ξέρετε. Ο οποίος Κόκκαλης παρέδωσε την «αρμάδα» στον φιλάνθρωπο χρηματοδότη απάνθρωπων οργανώσεων, Μαρινάκη. Μια «αρμάδα» που καταρρίπτει το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο, παίζει μόνη της και χαίρεται που κερδίζει, η μια τεσσάρα διαδέχεται την άλλη αλλά ποτέ και σε κανένα γήπεδα δεν έχει εισπράξει ένα αυθόρμητο χειροκρότημα και στην τελική την απάντηση για όλα αυτά να την δίνουν οι πολλοί που αδιαφορούν για τα «κατορθώματα» της ντροπής αφήνοντας με το ζόρι 8.000 ομόχνωτα θύματα του ερυθρόδερμου μηχανισμού προπαγάνδας στα εντός έδρας παιχνίδια τους να πανηγυρίζουν με το ζόρι.
Μια εξέλιξη που στέλνει εκκωφαντικό μήνυμα, όχι τόσο στους υπηκόους του Πειραιά, αλλά σε κάποιους δικούς μας, που ονειρεύονται να γίνουμε σαν τα μούτρα τους!
Παναγιώτης Αλιατάς
