EDITORIALS
Πλούσιος από φτωχός…
Φ.Κ.: Χρωστάω Ευγνωμοσύνη
*** Έμελλε να γνωρίσω κι αυτό στην πολυφορτωμένη ζωή μου… Μήνα ΑΥΓΟΥΣΤΟ του 2026 να ξυπνήσω ένα πρωϊ, κι αφού δεν είχα την παραμικρή συνάντηση με τον στενό φίλο μου, τον ΜΟΡΦΕΑ, κατά τις όποιες ώρες του ύπνου μου, με το πού άνοιξα τα μάτια μου «ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ» ένα πρωτοφανές, απίστευτο, ΔΩΡΟ για μένα.΄Ένα ΤΡΑΓΟΥΔΙ, που έγραψαν για μένα και το απέδιδαν δύο καλλικέλαϊδες φωνές, οι κ,κ. ΜΙΜΗΣ ΚΑΝΗΣ και ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΛΟΣ {κατ΄αλφαβητική σειρά}.
*** Τίτλος του τραγουδιού «ΠΕΝΝΑ και ΗΘΟΣ», αναφερόμενο στη δική μου διαδρομή ως ανθρώπου και δημοσιογράφου, όπου με αμφότερες αυτές τις δύο ιδιότητες μου, για σπονδυλική στήλη, για ψυχή και καρδιά έχουν την Ιδέα «ΑΕΚ».
*** Το εκπληκτικό, ότι και τους δύο ορκισμένους «ΕΝΩΣΙΤΕΣ», που δημιούργησαν αυτό το ανεκτίμητης αξίας, για μένα προσωπικά, ΔΩΡΟ τους γνώρισα τυχαία μία μέρα, περί το τέλος Ιουλίου, που συνόδευσα – όπως της είχα τάξει για τα γενέθλια της- την συζύγου μου, ΚΥΡΙΑΚΗ και την αφρόκρεμα των συμμαθητριών της {Αγγελική, Βιργινία, Νίνα, Στέλα} , από την δεκαετία, που φοίτησαν το Γυμνάσιο Αγίων Αναργύρων, ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΕΚ.
*** Λοιπόν, ενώ είχα φτάσει στην Πλατεία Αετού, στο σημείο ραντεβού με τον βραβευμένο από την ΠΑΕ Διευθυντή του «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑνού «Λούβρου», τον συγγραφέα κ. ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΓΑΣΠΑΡΙΝΑΤΟ {άμεσοι συνεργάτες του, οι άριστα καταρτισμένοι Γιώργος Καλτσάς, Διονύσης Τριαντάφυλλος και Δέσποινα Πανταζή, στον τομέα της επιτηδευμένης «ξενάγησης» των χιλιάδων επισκεπτών}, ένας, από την παρέα, που έπινε το καφεδάκι της στο στέκι κοντά στο άγαλμα- σύμβολο του δικέφαλου αετού, μου απηύθυνε τον κλασικό χαιρετισμό. Φυσικά του ανταπέδωσα αμέσως την ευγενική, θερμή, υποδοχή του. Προστέθηκε δεύτερος. Το ίδιο και σε αυτόν. Ελάχιστα ήταν τα λεπτά, που πέρασαν, για να μου συστηθούν: «ΜΙΜΗΣ ΚΑΝΗΣ, συνταξιούχος ηχολήπτης στην «Κολούμπια», ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΕΛΛΟΣ , συνταξιούχος τραπεζικός, στιχουργός, αμφότεροι Μέλη του «Α.Κ.΄70» {=΄Ανω Κάτω με ηλικία περί τα 70», της ομοιογενούς Παρέας, που μας ενώνουν η πίστη και το πάθος για την ΑΕΚ, την οποία ακολουθούμε παντού και πάντοτε, με «διαρκείας» στο γήπεδο και με «διαβατήριο» στο χέρι για όλα τα ταξίδια, εντός κι εκτός Νέας Φιλαδέλφειας κι Ελλάδος»




*** Δεν χρειάστηκε ούτε μία λέξη τους περισσότερη, για «να εγκαταλείψω» τις Κυρίες, για την περιήγηση τους στα Μουσειακά «άδυτα» του Ναού κι εμείς, οι τρείς, σ΄ένα τραπεζάκι του «καφέ» επί δύο ώρες «να διασχίσουμε των «κιτρινόμαυρο» ΩΚΕΑΝΟ γνώσεων, αναμνήσεων, απόψεων, διαπιστώνοντας ευτυχισμένοι, ότι βρισκόμαστε στην ίδια κουπαστή…»
*** Αποχαιρετιστήκαμε, ανταλλάσσοντας αριθμούς των κινητών τηλεφώνων μας και με την υπόσχεση, ότι θα καθιερώναμε αυτή την συνάντηση στο στέκι της Πλατείας του Αετού, παράλληλα με την πρόταση τους να ενταχθούμε στην τωρινή περίπου 12μελή ΑΕΚοΠαρέα τους, την «Α.Κ.΄70».
*** Ούτε, που με άφησαν να υποψιαστώ για το τί είχαν βάλει ήδη στο μυαλό τους και ποιο ΔΩΡΟ θα μού έκαναν αρχές Αυγούστου, συγκεκριμένα αυτό το συγκλονιστικό τραγούδι «ΠΕΝΝΑ και ΗΘΟΣ», που ήδη ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ το φιλοξένησε στο πανελλήνιας εμβέλειας, διαδυκτιακό μετερίζι του «ΑΕΚ Live», δίνοντάς μου και το έναυσμα, να εκφράσω τις «χίλιες ευχαριστίες» προς τον σπουδαίο δημοσιογράφο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΙΤΙΕΣ».
*** Κι ενώ ευχαριστούμε και ξανά ευχαριστούμε τον «συμπολεμιστή» στην πρώτη σειρά των εδράνων του Θεωρείου ΤΥΠΟΥ, στην Πύλη «Σαμψούντα» του γηπεδικού Πατριαρχείου μας, πάλλομαι από την ανάγκη να εκφράσω την ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ μου, προς τους ΔΥΟ ομόθρησκους, για το συγκλονιστικό και συγκινητικό, για την ζωή μου {και με αντίκτυπο για όλη την οικογένεια μου} ΔΩΡΟ τους, το τραγούδι «ΠΕΝΝΑ και ΗΘΟΣ».
*** Αυτό το ΔΩΡΟ από δύο άμεσα άγνωστους , αλλά έμμεσα πασίγνωστους ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, από την στρατιά των «ΕΝΩΣΙΤΩΝ» ΦΙΛΑΘΛΩΝ, της διαδρομής μου, την οποία χάρη και σ΄αυτούς θα την τιτλοφορούσα με το: «ΠΛΟΥΣΙΟΣ από ΦΤΩΧΟΣ»… Εννοώντας, ότι με εξαίρεση αυτό το ΔΩΡΟ, από τους ΚΩΣΤΑ και ΜΙΜΗ, παράλληλα με την ΤΙΜΗ, που μου έκανε ο ΜΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ {ΚΑΕ ΑΕΚ} να ονοματοδοτήσει, στις 5-5-2022, την Αίθουσα Τύπου του Ο.Α.Κ.΄Ανω Λιοσίων {ενώ είμαι εν ζωή και υπό έντονη δημοσιογραφική δράση, επίσης με ανελλιπή φίλαθλη παρουσία στη Νέα Φιλαδέλφεια και στην Φυλή}, επίσης με την βράβευση μου, για την 100ετή επέτειο τη ΑΕΚ, από την ΛΕΣΧΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ {με πρόταση των Κυριάκου Χήνα, Νίκου Σηφάκη}, «ΔΕΝ ΕΙΧΑ «ΓΕΜΑΤΟ» ΟΥΤΕ ΤΟ «ΜΙΚΡΟ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΤΣΕΠΑΚΙ ΤΟΥ ΣΑΚΑΚΙΟΥ ΜΟΥ»… Μεταφορικά: ΠΑΜΠΤΩΧΟΣ, αλλά χωρίς κατά ένα κλικ αλλαγής κατεύθυνσης…

*** Τώρα και τόσο ξαφνικά, μέσω μιας τυχαίας , αλλά ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ, συνάντησης στην Πλατεία Αετού, με δύο «εκ γενετής» υποστηρικτές της ίδιας, με την δική μου, ΦΙΛΑΘΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, αισθάνομαι – Μα τον Πατριάρχη της Ορθοδοξίας, ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ»- ότι ΑΠΟ ΦΤΩΧΟΣ ΕΙΜΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΣ…
… ΄Οπου το ρεφρέν του υμνώδους, για μένα και την οικογένεια μου, τραγουδιστικού αφιερώματος, «θα το τυπώσω», ως ήχο, κατά την κλήση του κινητού τηλεφώνου μου, στην πρόσοψη του οποίου θα συνεχίσει να δεσπόζει ως Ουράνιος Κυρίαρχος, ο «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΝΟΣ» χαλύβδινος, γιγαντιαίος, ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΑΕΤΟΣ, όπου «ο όποιος κατάματα τον θεάσεται την όψιν «κιτρινομαυρο»μαγνητίζεται».
Για το «ΑΕΚ Live»
ΦΑΙΔΩΝ ΚΩΝ

