Ποίημα AEK LIVE

Ποιητική μοναχικότητα, ευχάριστη θρασύτητα. Δυνατά χαμόγελα και ερέθισμα στην αντίδραση

---

Ποια η αλήθεια πίσω από μας

είναι το χαμόγελο σου πίσω που κρατάς;

είναι το άστρο που πέφτει στα κρυφά;

ξέρω, είναι το φεγγάρι που κλαίει όταν εσύ τα παρατάς

---

Πόσα μύρια ελπίδες ξόδεψες μου λες

και νομίζεις πως όλα θα ναι όπως χτες

ίσως πίστεψες θα ξεχαστείς

μα λάθος έκανες και τώρα ψάχνεις να κρυφτείς

---

Αυτός δεν θέλει κεφάλια σκυφτά

θέλει ανθρώπους με μάτια ανοικτά

δεν θέλει δάκρυα και πόνο, συμφορά

θέλει την φωνή, την αντίδραση να ακούγεται δυνατά

---

Ως πότε μικρέ μου θα πονάς

να σέρνεσαι και σαν υποταγμένος να περπατάς

βγάλε επιτέλους τη κραυγή και δείξε μας που πας

εκεί που θέλουμε να πάμε, εσύ σαν οδηγάς

Ράντομ