Πρωϊνή …καληνύχτα !

Καλημέρα ! (Μωρέ θα την γράψω κι ας με διαβάσετε νύχτα.  Πρώτη φορά θα με βρείτε …βαθειά νυχτωμένον;)

Καί πρώτα πρώτα καλημέρα στον καλό Θεό τής Ελλάδας, γιατί σήμερα είναι Κυριακή καί γιατί μάς αξίωσε να έχουμε Πρωθυ με αρχ…ια (όχι, ΔΕΝ εννοώ Βενιζέλο καί Στουρνάρα. Υπουργοί είναι, μη μπερδεύεστε), έναν αρσενικόν πέρα γιά πέρα, που όταν βρίσκεται μπροστά στην Μέρκελ χτυπάει το χέρι στο τραπέζι με δύναμη καί φωνάζει: “Άουτς ! Μού φαίνεται πως τό ‘σπασα. Μήπως έχεις …επίδεσμο”;
Καλημέρα καί στον Αγγελίδη, που μπορεί να βραχνιάζει γιά την ΑΕΚ, αλλά κρατάει την φωνή του καθαρή, μακρυά από επενδυτές καί …ανακριτές ! (Καλύτερα να διαφημίζεις τσιπς, παρά να τ’ αγοράζεις απ’ την καντίνα τής φυλακής καί ο πίσω σου να ουρλιάζει “τελείωνε, αγαπούλα” !)
Ε, στο μετά, καλημέρα καί σε μάς όλους, που αξιωθήκαμε να μάθουμε κανα-δυό “επώνυμους” καί καμμιά δεκαριά χύμα, νέους παίκτες τού Threeλου, που σύντομα θα χτυπάνε τα πέναλτυ καί τα νεύρα μας.
Ύστερα να μην πω καί μιά καλημέρα στον “αστέρα” Σιδηρόπουλο, που η FIFA τον ώρισε διαιτητή γιά τους Ευρωπαϊκούς αγώνες; Αμαρτία είναι. Αφ’ ενός δεν είμαστε Τριπολιτσώτες να τού κρατάμε μούτρα καί αφ’ ετέρου ξέρουμε ΤΙ απάντησε ο γυμνοσάλιαγκας στον αετό, σαν τον βρήκε, έκπληκτος, στην κορυφή: “Έφτασα τόσο ψηλά …έρποντας, γλύφοντας καί με τα κέρατά μου” ! Απλά πράγματα. Δοκιμασμένη μέθοδος, που σε κάνει μέχρι καί βουλευτή.
Τι έμεινε; Μιά …καληνύχτα !
Μοιρασμένη σε πολλούς: Στον Δ. Παπαδόπουλο, στον Φ. Γεωργίου, στον Κολοβό καί στους “δικούς μας” Φούντα, Μπουγαϊδη, Κουτρουμπή καί τους δυό Βλάχους. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ παιδιά μου ! Έχετε δίκιο: Η ΑΕΚ είναι “μικρή” γιά το τεράστιο μέγεθός σας. Μη χαραμίσετε την …φήμη σας παίζοντας γι’ αυτήν. Αλλά μάθετε κάτι. Από ιστορία. Διδακτική, όπως όλες:
Χρονιά τού 1922, Πρωτάθλημα Αγγλίας. Μιά ομάδα τής σειράς, η Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ (ΑΝ σάς λέει κάτι το όνομα) βολοδέρνει μεταξύ τών τελευταίων θέσεων. Μέχρι που το 1945 εμφανίζεται κάποιος “παλαβός” προπονητής, ο Ματ Μπάσμπυ (ΑΝ σάς λέει κάτι κι αυτό). Όπου πήγαινε τον έδιωχναν, γιατί είχε το χούϊ …να διαλλέγει αυτός τους παίχτες καί όχι οι μανατζαραίοι ! “Ας κάνουμε το πείραμα” είπε η διοίκηση τής Μαντσεστερ καί τον προσέλαβε. Αυτός, με την σειρά του, άρχισε να διαλλέγει άγνωστα παικτρόνια (ΣΣ: Τ’ ακούς …διάσημε Ταξιάρχη μας;), που είχαν ταλέντο καί σωματοδομή γιά την θέση που τα προόριζε. Τα επόμενα χρόνια, 1947, 1948 καί 1949, η Μάντσεστερ ΣΑΡΩΣΕ ! Καί τις τρείς χρονιές 2η καί μπόνους το περίφημο Κύπελλο Αγγλίας ! Αλλά ο Ματ, προχώρισε κι άλλο στην τρέλλα του: Τέρμα οι παίχτες με πείρα ! Σειρά έχουν τα …πιτσιρίκια ! (ΣΣ: Τ’ ακούς Βαλεντίνε;). Δεν υπήρχε στην ομάδα του παίχτης να ξυρίζεται κανονικά κι ο πιό μικρός ήταν στα …16, με το φυστικοβούτηρο στα χειλάκια του (Έντουαρντ Ντάνκαν γιά τους περίεργους) ! Μέχρι 22 το πολύ καί σε ποσόστοση ! Αυτοί ήσαν οι περίφημοι “Μπέμπηδες τού Ματ Μπάσμπυ” που έγραψαν τον θρύλο της.
Καί υπάρχει συνέχεια: Καταχείμωνο τού 1958 καί το αεροπλάνο τής -μεγάλης πιά- Μάντσεστερ, δεν είχε ταχύτητα να σηκωθεί καί πέφτει σε φράχτη, παίρνοντας φωτιά. ΤΡΑΓΩΔΙΑ, Κουτρουμπή μου, χειρότερη από τον υποβιβασμό που βίωσες εσύ κι εμείς. Οκτώ ταλέντα σκοτώθηκαν, αλλά ο σερ Ματ είχε σωθεί. Το ίδιο καί η “τρέλλα” του: Στους διασωθέντες πρόσθεσε νέα πιτσιρίκια καί βάλ’τε μέσα σ’ αυτούς Τζώρτζ Μπεστ καί Ντένις Λόου, αλλά καί την παλιοσειρά (απ’ το ’45) Τζάκυ Τσάρλτον, που όταν έφτασε 50 χρονών τού φώναζαν …”από τώρα, τα παρατάς”; Με τα καινούργια φιντάνια να μεστώνουν συνεχώς, η Μάντσεστερ απογειώθηκε μέχρι τού να γίνει η πρώτη Αγγλική ομάδα που πήρε το Πρωταθλητριών, νικώντας, το 1968, την επίσης θρυλική Μπενφίκα τού Εουσέμπιο με 4-1 !
Πώς είπες, Μπουγαϊδη μου; Η ΑΕΚ νά ‘ναι καλά κι από Βλάχους άλλο τίποτα; Ναί ! Αυτό ήταν το πιστεύω τού σερ Ματ κι αυτό είναι καί τής σημερινής ΑΕΚ. Τα φιντάνια που ξέρουν ΠΟΙΑ ΦΑΝΕΛΛΑ φοράνε, προσεκτικά επιλεγμένα, σύντομα θα καταστήσουν τον Δικέφαλο κυρίαρχο τού παιγνιδιού. Εσείς, οι “παιχταράδες” που απλώς ακουμπήσατε στην ΑΕΚ καί από αυτό σάς έμαθε ο θυρωρός σας, μπορείτε να συνεχίσετε στα μονοπάτια τής νύχτας σας.
Η ΑΕΚ θα ξεπεράσει (ΣΣ: ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ !) την δική της τραγωδία. Εσείς ανήκετε στους “νεκρούς” της. Το λοιπόν, ας είναι πρωΐ: Καληνύχτα !

Νίκος Περδίκης, ξύπνιος