Τα πολλά πιστά μικρά ανθρωπάκια

0

ΘΑΡΣΗς Ο ΛΟΓΟς ΚΑΙ ΘΡΑΣΥς

Οι γιορτές με τα τεχνητά φώτα και τα προσοδοφόρα εμποροπανηγύρια τέλειωσαν και τώρα καλούμαστε στην ζοφερή πραγματικότητα να επιστρέψουμε κι ένα άδηλο μέλλον να αντιμετω-πίσουμε. Εξάλλου, μετά από κάθε γέννηση, μια σταύρωση ο ανυπόμονος και βιαστικός χρόνος πάντα επιφυλάσσει, εμάς τους θνητούς καταδικάζοντας,καταδικούς σταυρούς στην πλάτη να κουβαλάμε και την αμφιβολία εσώψυχα να φέρουμε. Μήπως, εκείνο που ταχιά έρχεται,πιο στε-νάχωρο από το τωρινό αποδειχτεί. Αν οι γαλαντόμες υποσχέσεις, που εύκολα και ανέξοδα στο ξεκίνημα του κάθε χρόνου δίνονται, στο διάβα του ξεχαστούν. Ειδικά ετούτη την χρονιά….

Γράφει ο Ίων Θάρσυνος

Πολυεκλογικό γαρ το έτος,με την προεκλογική περίοδος χρονικά παρατεταμένη να είναι και πολιτικά πολωμένη από τώρα να δείχνει. Δίχως βέβαια το απρόβλεπτο ή το αναπάντεχο κάπου να παραμονεύει, ώστε το καθησυχαστικό κάδρο της ακίνδυνης κυβερνητικής εναλλαγής από κάτι να απειλείται. Χωρίς αμυδρά να διαφαίνεται ότι κάποια προσπάθεια θα καταβληθεί, ώστε η νόσος, που τον κοινωνικό κορμό χρόνια και ζαμάνια κατατρώει, κάποτε θα διαγνωσθεί κι επιτέλους θα ιαθεί. Ασύμβατες τέτοιες σκέψεις με τα δεδομένα του τώρα ! Όταν η γραμμή πλεύσης, που από τους πολλούς χαράζεται, μεταξύ του αναγκαίου κακού και του λιγότερου κακού κινείται. Όταν οι εξαιρέσεις του κανόνα λιγοστές παρουσιάζονται και αδύναμες δείχ-νουν, την παρέκκλιση από την προκαθορισμένη ρότα των πολλών για να πετύχουν. Δυστυχώς για τους πολλούς κι ευτυχώς για κάποιους…..

Εκείνους,τους οποίους η δοτή κι ελεγχόμενη συγκυρία στους “εκλεκτούς”έχει κατατάξει. Ως δοτοί κι ελεγχόμενοι και οι ίδιοι για να λειτουργούν και το σύστημα να υπηρετούν. Ελισσό-μενοι ή έρποντες, συμμαχούντες ή σκιαμαχούντες αλλά πάντα με την εξουσία εφαπτόμενοι. Για τα πόστα και την αναγνωρισιμότητα που όλα τα κόμματα-χωρίς καμιά εξαίρεση-μοιράζουν και προσφέρουν. Στους πείθαρχους δικούς τους! Ερήμην των πολλών,που καλούνται κάποιους από τους “εκλεκτούς”-θέλουν δεν θέλουν-να εκλέξουν και τους λοιπούς σε-κρατικές ή κομμα-τικές-θέσεις κλειδιά να ανεχτούν. Πιστοί όλοι τους! Και οι εκλεκτοί που εύκολα βρέθηκαν και οι πολλοί που ακόμη πιο εύκολα διαμορφώθηκαν. Γιατί,όπως είπε ο Καστοριάδης,“ο άνθρω-πος δεν είναι το ζώο που αναζητά την γνώση αλλά το ζώο που επιθυμεί την πίστη και, ακριβέ-στερα, την βεβαιότητα μιας πίστης”. Ποιος λοιπόν, δικαιώματα θα διεκδικήσει και για την ισό-τητα, την ισηγορία και την δικαιοσύνη θα αγωνιστεί; Αφού το μυαλό προτιμά να πιστεύει και όχι να ερευνά και το κεφάλι ούτε καν μπαίνει στον κόπο, όπως του πρέπει, να δουλέψει. Άξιοι της μοίρας τους οι πολλοί….

Δεξιοί, Κεντρώοι και γνήσιοι ή ημίαιμοι Αριστεροί, που πολιτικολογώντας με“το κόμμα ευθυ-γραμμίζονται”, ανίκανοι όμως δείχνονται,δικό τους πολιτικό λόγο να αποχτήσουν και στο κόμμα-όποιο κι αν αυτό είναι-βασανιστικά ερωτήματα να υποβάλουν. Και όχι τα στρογγυ-λεμένα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα των “αρχηγών” να ακούνε και τα σάλια τους να τρέχουν! Λόγια που,ούτε από την καρδιά του αρχηγού βγαίνουν μήτε στην καρδιά των ακουόντων μπαίνουνε.  Γιατί γιομάτα με εγωϊσμούς και αυταρέσκειες είναι, σε ανέλπιδες ευχές ανα-φέρονται κι ελάχιστη έως καθόλου πολιτική περιέχουν. Ούτε λέξη για την φτωχοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό, την ανεργία και την μετανάστευση των νέων, τίποτα για το περιβάλλον και την πολιτισμική έκπτωση. Για τούτο, μια κι εκατό χρόνια από την δολοφονία της στις 15 του μήνα συμπληρώνονται, με λίγα-μα επίκαιρα-λόγια της Ρόζας Λούξεμπουργκ, το σημερινό μου σημείωμα κλείνω
[…] ο κόσμος είναι τόσο ωραίος, μ’όλη την φρίκη του
και θα ’ταν σίγουρα πιο ωραίος
αν οι αδύναμοι και οι δειλοί δεν τον βάραιναν.
Έλα τώρα, ένα ακόμα φιλί σου χαρίζω,
γιατί είσαι και θα μείνεις
ένα πιστό μικρό ανθρωπάκι
Λοιπόν στην υγειά σου και καλή χρονιά!”

Ελπίζω το νόημα, κάποιοι να το πιάσανε. Αν αυτοί στο πλήθος των πιστών μικρών ανθρωπάκων ανήκουν, τόσο το καλύτερο….


Comments are closed.