Το παραμύθι μας

Ο φασκελοανάσκελος Νίκος Περδίκης γράφει για την αναγέννηση, την επιστροφή και την κατάκτηση, έννοιες στις οποίες πρέπει να στέκονται πλέον οι Ενωσίτες
[clear]Όταν λέμε την λέξη “παραμύθι” ΄στο νου μας έρχεται ο μεγαλύτερος από τους παραμυθάδες, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Δανός ο δυστυχής. Καί λέω “δυστυχής” γιατί γεννήθηκε (1805) καί έζησε πριν 200 χρόνια, πριν εμφανιστεί η ομαδάρα τής Δανίας με τους Πρέμπεν Έλκιερ, Άλαν Σίμονσεν, Πίτερ Σμάιχελ καί τις Δανέζες τής εποχής, που είχαν κορμιά …βαβουζέλες, να σού βγάζουν τα μάτια, από στεναγμό καί παράπονο: “τι κόλπα είναι αυτά, Θεέ; Κορμί καί …Παράδεισο τις έφτειαξες” !

Γράφει ο Νίκος Περδίκης

Ακόμα ήταν “δυστυχής” γιατί γεννήθηκε τόσο άσχημος, που η μάννα του, η ίδια, πέθανε από συγκοπή. Όταν είδε …τι κρατούσε ! Λένε ότι ο πατέρας του δεν τον άφηνε να βγαίνει στην αγορά, γιά να μην πληρώνει …πρόστιμο στον Δήμο ! Τέλος πάντων, ο Χανς φτειάχτηκε από παιγνιδιάρη Θεό, γιά ν’ ακούει τ’ όνομά του: Γιατί κάθε που τον έβλεπε κάποιος, σταυροκοπιόταν, λέγοντας: “Θεούλη μου ! Τί ν’ τούτο;”. Σκεφθείτε ότι από τότε που είδε μιά φωτογραφία του ο Τότης Φυλακούρης, τό ‘παιζε γκόμενος ! Τι να πολυλογούμε, ο Χανς ήταν χειρότερος από πρωτάθλημα τού Threeλου (ΣΣ: Είπαμε το Three σημαίνει τα τρία που ‘χει γιά ταρίφα στην Ευρώπη ο …πρεσβευτής μας) !

Παρ’ όλ’ αυτά, τούτο το ασχημόπαπο, έγινε μεγάλος παραμυθάς, ξεπερνώντας καί τους (ΣΣ: Τους θυμάστε;) “επενδυτές” τής ΑΕΚ. Ένα από τα παραμύθια του ήταν κι ένα, που πάνω-κάτω έλεγε:
Κάποτε γέμισαν τα σπίτια ενός χωριού με διαιτητ…ούπς ! ποντίκια. Απελπισμένοι οι κάτοικοι έφεραν γάτες, γιά να τα γλυτώσουν. Αυτές έγιναν μεγαλύτερος μπελάς, κι έτσι αναγκάστηκαν να φέρουν σκυλιά, να κυνηγήσουν τις γάτες. Νέος εφιάλτης, γιατί τα σκυλιά αλώνιζαν στο χωριό. Άντε πάλι, γιά να γλυτώσουν τότε, έφεραν κάποιον, που με το μαγικό του φλάουτο, οδήγησε τα σκυλιά μέχρι τον γκρεμμό. Μόνο που οι χωρικοί δεν ήθελαν να τον πληρώσουν καί αυτός, με το ίδιο φλάουτο οδήγησε τα παιδιά τους μέχρι τον γκρεμμό. Έτσι απλά…
Το λοιπόν; ΑΥΤΟ βγαίνει σαν συμπερασμα: Δεν πολεμάς ένα κακό με άλλο κακό, γιατί δεν υπάρχει τέλος, ή μάλλον, υπάρχει ΚΑΚΟ τέλος σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Στα δικά μας τώρα:
Καλός καί άγιος, να μην πώ Τρισάγιος ο Μελισσάν. Ο κατάλληλος Τίγρης στην κατάλληλη Ζούγκλα ! Μιά ΑΕΚ προδωμένη καί ρημαγμένη από μέσα, μιά ΑΕΚ τσακισμένη καί λοιδωρούμενη από τους έξω. Καί να: Στον πάτο τού πηγαδιού μας, περίμενε ένας Τίγρης κι ένας πρίγκηπας από παλιά. Τι να λέμε. Μόνο αυτός καί αυτοί που τον περιστοιχίζουν, με δική του επιλογή, όχι μόνον είναι η ελπίδα, αλλά ήδη έγιναν η ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ μιάς αναγέννησης, που δεν έχει οροφή στους στόχους: Η ομάδα τών Ονείρων μας, να γίνει -καί θα γίνει- η Πρωταθλήτρια τού ξύπνιου μας. Γεννιές πολλές, πριν καί μετά την “αμαρτία” τής καταβύθισης, θα ζήσουν την εποχή που “τα όνειρα θα λάβουν εκδίκηση”, όπως λέει κι ο ποιητής.
Αλλά… γιά basta ! Τι θα πεί η φράση “όταν έλθει η στιγμή να μάς φοβηθούν, θα ενημερώσω τους αντιπάλους μου”; Δεν μού ακούγεται καλά καί μη με πείτε μεμψίμοιρο. Αυτό μοιάζει με απειλή. Δεν είναι; Έχει ανάγκη η ΑΕΚ να απειλήσει κανέναν; Ναί, η βρωμιά που μάς έπνιξε είναι αφόρητη καί μοιάζει ανίκητη. Αλλά εμείς, θα την πολεμήσουμε με το ταλέντο, την οργάνωση σε υγιείς βάσεις καί την ποδοσφαιρική ακτινοβολία μας, ή θα μπούμε στο βρώμικο παιγνίδι, κατά την φράση: “Πάσσαλος, πασσάλω κρούεται” ή αλλιώς “Οφθαλμόν, αντί οφθαλμού”; Καί τότε, όλοι εμείς που στρέφουμε την πλάτη στην βρώμικη Μαρίνα, όπου ελλιμενίζονται τα σαπιοκάραβα τού Πρωταθλήματος, θα στήσουμε την δική μας βρώμικη παράγκα;
ΑΥΤΟ είναι το όνειρό μας; Να διαδεχθούμε τους βιαστές τού ποδοσφαίρου μας; Δεν νομίζω. Καί μακάρι να έχω καταλάβει λάθος. Γιατί πολλοί φίλοι μου, από γύρω, “καμαρώνουν” από τώρα: -“Τρέμουν τον Μελισσανίδη”, που το ερμηνεύω: “Δεν θα έχουμε ομαδάρα, αλλά …Προεδράρα” ! Κάτι περισσότερο δηλαδή από τον Μαρινάκη καί τα άλλα καλό…κωλό…κακό (όλο μπερδεύω τις λέξεις…) παιδα τής Λειβαδιάς.
Πώς τό ‘πες Πρόεδρε; ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ! Σ’ αυτά να μείνουμε, παρακαλώ. Δεν το περιμένουν οι θλιμμένες γεννιές τών Ενωσιτών μόνο. Αλλά ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ. Που δεν αντέχει άλλο την σιχασιά ! Κάνε το παραμύθι μας να έχει καλό τέλος. Μπορείς !