Τσάϊ γλυκό να με κερνάς…!

0

Λένε ότι, όταν κάποιος αναπολεί τα περασμένα, άρχισε να γερνάει! Μπορεί και να μην συμφωνώ.



Αφιερώνω το σημερινό μου ποίημα σε όλους, αλλά ιδιαίτερα σ’ αυτούς που θυμούνται μια χώρα, που μας δέχτηκε τότε και ζήσαμε μαζί της, άλλοι λίγο και άλλοι πολύ, που εργαστήκαμε και μεγαλώσαμε κοντά της, που κάναμε οικογένειες στις γειτονιές της, που γελάσαμε και κλάψαμε σαν μια μεγάλη οικογένεια για τα καλά, τα κακά, τα στραβά κι ανάποδα που συνέβησαν εκεί, που σήμερα όμως είναι πλέον πολύ δύσκολο – για όλους νομίζω – να την ξαναδούμε!
Σαν ένα μνημόσυνο σ’ αυτούς που έζησαν μαζί μας, μα χάθηκαν και που τώρα θα τριγυρνούν σε άλλες γειτονιές, στις γειτονιές των αγγέλων, σε άλλους κόσμους αλαργινούς και απλησίαστους! Διαβάστε τη συνέχεια εδώ


Comments are closed.