Φ.Κ: Άλλη μια “ζωντανή σελίδα” στις χιλιάδες αναμνήσεις μας…

Ο ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΠΙΑ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ  

Του Φι Κάπα

  < Από την ανακοίνωση του Συνδέσμου Παλαίμαχων Ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ πληροφορηθήκαμε σήμερα, Τρίτη 3-2-2026, ότι πέθανε ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ, σε ηλικία 88 χρονών {γεννήθηκε το 1938, στην Θεσσαλονίκη}.

   < Τον ζήσαμε από κοντά, ως τερματοφύλακα στην ΑΕΚ, από το 1962 ως το 1967, προερχόμενο από τον Άρη, από τον οποίο πολύ αργότερα η Νέα Φιλαδέλφεια  έδωσε τα γάντια στον  σπουδαίο ΝΙΚΟ ΧΡΗΣΤΙΔΗ, τον μυθικό, για την απόκρουση δύο πέναλτις της Κ.Π. Ρέηντζερς, υπερασπίζοντας {ως έκτακτη αλλαγή, από τους Φάντρονκ-Σταματιάδη, του Λάκη Στεριούδα} την «κιτρινόμαυρη» εστία κι έγινε ο ήρωας της ιστορικής πρόκρισης στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, σεζόν 1975-76 επί προεδρίας Λουκά Μπάρλου}

< Ατυχία του λιγερόκορμου γκολκίπερ, ότι άρχισε πολύ άσχημα την  καριέρα του στην ΑΕΚ, λόγω 7-2 από τη Μονακό, για το Πρωταθλητριών Ευρώπης. Κι αυτή η αρνητική εκκίνηση του δυστυχώς τον ακολούθησε σχεδόν όλο τον καιρό, που έμεινε στην ΑΕΚ {…η πέτρα «Πετράκης» είχε ραΐσει για πάντα} και τελικά μετακόμισε στον Οφη, στον οποίο «μπολιάστηκε  Κρητικός» κι εκεί πέρασε το πιο μεγάλο κομμάτι της ζωής του.

< Θυμόμαστε , από τον  αξέχαστο πιά Βαγγέλη, πως ήταν εσωστρεφής, με πολύ λίγες παρέες στην Αθήνα {κατοικούσε στην περιοχή Κολιάτσου, εκεί, που  ήταν και το στέκι του, στο καφενείο του Κώστα Νεστορίδη, έχοντας για καλύτερο φίλο του τον Μίμη Παπαϊωάννου}. Ο «κλειστός χαρακτήρας του» επηρεάστηκε κατά πολύ από την αντιμετώπιση, την οποία είχε από τους «Ενωσίτες» μετά το πατατράκ με την Μονακό. Αυτή η «πληγή» δεν  επουλώθηκε ποτέ, με το παραμικρό τον αμφισβητούσαν  κι ελάχιστοι άλλαξαν γνώμη με τους ύμνους, που του αφιερώσαμε, ως απεσταλμένοι εφημερίδας μας, στο Μπράγκα- ΑΕΚ 2-0, που το σκορ θα ήταν διπλάσιο, αν όχι τριπλάσιο, αν ο Πετράκης  αγωνιστικά «δεν μάζευε μπροστά από την εστία του ακόμη και τα πορτογαλικά «χαλίκια»…

< Σωτήριο, για την ψυχολογία του Πετράκη, ότι διέπρεψε ως βασικός  υπερασπιστής της  εστίας της πανίσχυρης τότε Εθνικής Ενόπλων , με τον «΄Ελληνα Χελένιο Χερέρα», τον ψυχή τε και σώματι «Ενωσίτη», Τρύφωνα Τζανετή προπονητή. Χάρη δε σε αυτή την «άνοιξη του», κυριολεκτικά «καλοκαίριασε» κι έβγαλε ευμεγέθεις «καρπούς» ως «ασπρόμαυρος» Ομιλήτης.

< ΄Οσες φορές η αποστολή της ΑΕΚ κατέβηκε στο Ηράκλειο, ο Πετράκης επισκεπτόταν τους φίλους του, στο ξενοδοχείο, με πάντοτε με «ορθάνοικτη την αγκαλιά του», προς τον Μίμη Παπαϊωάννου, με τον οποίο κατά πολύ ταίριαζαν και ως χαρακτήρες.

< Προσωπικά είχαμε την  εξαιρετική ευκαιρία και γίναμε  στενοί φίλοι με τον αδελφό του, τον ΠΕΤΡΟ, με τον οποίο για μεγάλο διάστημα υπηρετήσαμε μαζί, ως στρατιώτες, στην Σωματική Αγωγή {φυλάξαμε σκοπιά πλησίον του κτιρίου της ΥΕΝΕΔ, στην οποία αργότερα είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε – κατά την πρώτη πρωθυπουργική θητεία του Παπανδρέου-  ως παρουσιαστής του βραδινού δελτίου αθλητικών ειδήσεων {…άδοξη η «αποκαθήλωση» μας, γιατί  στο τότε κυριακάτικο «Α-Ω» δίναμε  μάχες-και μάχες κατά της ελληνοποίησης του Αργεντινού Χουάν Ραμόν Ρότσα και δεν μας το συγχωρέσαν από τον ΠΑΟΒ…». Ο Πέτρος ήταν αμυντικός, έπαιξε σε ομάδες της Θεσσαλονίκης, κοινωνικός, προσιτός, σεμνός  στην κυριολεξία «αδαμάντινος χαρακτήρας».

< Από τον συγχωρεμένο Βαγγέλη Πετράκη  είναι αποτυπωμένη η «εικόνα», πως  αυτόν και τον … «από τη Νικομήδεια κουρέα» είχε υπό την προστασία του ο εκφραστικός ηθοποιός και «Ενωσίτης οπαδός», ο Σταύρος Ξενίδης {στην ωραία παρέα τους συμμετείχε και … «ο κακός κι άσχημος» του ελληνικού κινηματογράφου, ο αδελφικός φίλος μας, Ανέστης Βλάχος , ενώ το τότε «επόνυμο  καλλιτεχνικό «κιτρινόμαυρο» τιμ» συμπλήρωναν οι Χριστάκης, Νίκος Ξανθόπουλος, Τάσος Ψιλόπουλος ,άπαντες λάτρεις της «θρησκείας» των Γιώργου Αμερικάνου- Κώστα Νεστορίδη- Γιώργου Παπαβασιλείου». Ευλογημένοι και προσωπικά, που τους ζήσαμε ως θαυμαστές ,ως πιστοί τους. ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ. Η «σελίδα» για τον Βαγγέλη Πετράκη είναι μία από τις «ζωντανές ως και τώρα» χίλιες αναμνήσεις μας.

ΦΙ ΚΑΠΑ