ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Η τελευταία επαφή του Ανδρέα Ζαφειρόπουλου με την ΑΕΚ, με τον Φ.Κ!

Φ.Κ: Ο ΖΗΤΑ “έπαιζε μπάλα”

…αιφνιδιάζοντας με τις επιλογές των προπονητών της ομάδας, κατά την 11χρονη πρωταγωνιστική διοικητική παρουσία του!

Ιστορικές φωτογραφίες του Κώστα Κομίνη από την τελευταία κουβέντα του Ανδρέα Ζαφειρόπουλου για την ΑΕΚ με τον Φαίδωνα Κωνσταντουδάκη…

• ΠΡΑΟΣ, ΤΖΕΝΤΛΕΜΑΝ, ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ (χάρη στην βιομηχανία «Ζita Hellas») ΔΕΝ ΚΟΜΠΛΕΞΑΡΙΖΟΤΑΝ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΣΤΑ «ΠΡΟΕΔΡΙΚΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΟΥ» ΑΛΛΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΑΡΚΕΙ «ΝΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕ Ο «ΕΝΩΣΙΤΙΚΟΣ» ΣΚΟΠΟΣ! Τα παραδείγματα: Κυπελλούχος Μιχάλης Αρκάδης (Τέρης Παναγίδης- Δημήτρης Ρουσάκης), Πρωταθλητές Στράτος Γιδόπουλος, Κώστας Γενεράκης!
• ΠΟΙΑ Η ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ ΛΙΣΤΑ- ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ!
• Σάββατο πρωί, η κηδεία του από την Παναγίτσα Παλαιού Φαλήρου

V Σάββατο 26-7-25: Κηδεύεται σήμερα το πρωί, στις 10, στο Κοιμητήριο Παλαιού Φαλήρου ο  92χρονος (γεννήθηκε 20-7-1933, στο Κιάτο Κορινθίας) βιομήχανος ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ, από τους πλέον σημαντικούς, κομβικούς, προέδρους της 100+1χρονης ιστορίας της ΑΕΚ. Έφυγε από την ζωή την περασμένη Τετάρτη, παραμονή του ευρωπαϊκού αγώνα ΑΕΚ- Χάποελ  Μπερ Σεβά 1-0 (με το γκολ στο 50′ από τον Πορτογάλο στόπερ Φελίπε Ρέλβας- αλά Μπρούνο ΄Αλβες, με κεφαλιά, από κόρνερ του  Πέτρου Μάνταλου). Αν του επέτρεπε ο Θεός και προλάβαινε να είχε επαφή με τα «συμβαίνοντα» κι ενώ βρισκόταν στο πατρικό σπίτι του, στο Κιάτο, θα πληροφορούταν για το νικηφόρο αποτέλεσμα. Στο γήπεδο δεν θα ήταν, αφού από το 1993 και μετά πρωταγωνιστική 11ετή παρουσία στα «κιτρινόμαυρα» διοικητικά (άκρως τεταραγμένα και γεμάτα αχαριστία κι αδικία προς αυτόν)  είχε αποσυνδεθεί από την ΑΕΚ και γι’ αυτό, άλλωστε, δεν γνώρισε ποτέ το «Αγιά Σοφιά», στο οποίο δεν προσκλήθηκε ποτέ, από την ΠΑΕ, για να το επισκεπτόταν έστω, σαν απλός «Ενωσίτης» αγωνιστής…

V Στο τσακ προλάβαμε κι αυτό το κείμενο, στο αγαπημένο μας «AEK Live», με το Νίκο Αγγελίδη να μας αντιμετωπίζει με την κλασική ευγένεια του και κατανόηση. Να αποδέχεται δε και την  απόφαση μας να τιμήσουμε τη μνήμη, «να αποχαιρετίσουμε» ένα πολύ σημαντικό «Ενωσίτη» ηγέτη, που τον γνωρίσαμε όσο το δυνατό από πλησιέστερη απόσταση, επιλέγοντας, ως κάτι το διαφορετικό, ήτοι την υπενθύμιση των προπονητών, που παρήλασαν επί των ημερών του από το ΝεοΦιλαδελφειώτικο «πάγκο». Του άρεσε πάρα πολύ …» να παίζει μπάλα» περί τους προπονητές της ομάδας μας.

V Ήταν συνολικά δέκα-έντεκα. Και φυσικά  αναφερόμαστε και σ΄εκείνους, που με δική του επιλογή «φόρεσαν τα  παπούτσια του», ως πρόεδροι (και με τον σχετικό λόγο να γίνεται για κυπελλούχο (Μιχάλη Αρκάδη) και πρωταθλητές (τον αξέχαστο Κώστα Γενεράκη και τον εν ζωή- ευτυχώς- Στράτο Γιδόπουλο). Άρεσε πάντοτε στον μόνιμα εγκαταστημένο στην Αθήνα, Κορίνθιο… «να γεφυρώνει» αντικρουόμενες καταστάσεις και πράος, τζέντλεμαν, οικονομικά τολμηρός (χάρη στην  άνθιση της «Zita Hellas» – αυτός έβαλε το χέρι βαθιά στην τσέπη για τις υποθέσεις Οκόνσκι, Εστερχάζι, Μπάγεβιτς). Αυτός ουδέποτε κομπλεξαρίστηκε στο να  «βάζει μέσα στα προεδρικά παπούτσια του», άλλους ισχυρούς παράγοντες, αρκεί «να πετύχαινε ο επιθυμητός «Ενωσίτικος» σκοπός). Όπως προαναφέραμε,  ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ «ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ» με τις επιλογές των προπονητών, με ένα από τα κραυγαλέα παραδείγματα αυτό περί το Νίκο Αλέφαντο!

V Από την Τετάρτη και μετά  υπήρξαν κάποιες «εξαιρέσεις» κι ασχολήθηκαν με το πέρασμα του ΖΗΤΑ (έτσι τον καθιερώσαμε, εμείς προσωπικά, για να διαφέρει από το «Zita Hellas», που ήταν η ονομασία της εταιρίας του, αθλητικών ειδών (κυρίως υποδημάτων) που άκμασε κατά την δεκαετία του ’80. Μία απ΄ αυτές τις «εξαιρέσεις» είναι αποτυπωμένη στο σημερινό «Δισέλιδο 38-39», που φιλοξενείται από τον Σαββατιάτικο «Δικέφαλο Αετό» κι αφού χρειάστηκε να κάνουμε «αγώνα δρόμου», για να προλάβουμε την έκδοση, επειδή συνέπεσε με το διάστημα των ολιγοήμερων οικογενειακών διακοπών μας στην  Αίγινα (την ίσως με την πιο θετική αύρα κατοίκων, από όλα τα ελληνικά νησιά- αυτό θα έχουμε να το λέμε και να το γράφουμε)!

V  Η εκκίνηση με τον Αυστριακό ΧΕΛΜΟΥΝΤ ΣΕΝΕΚΟΒΙΤΣ (είχε ασίστ τον Γιώργο Κεφαλίδη), κατά την κατάκτηση του Κυπέλλου 1983-84, με το 2-0 επί του Παόκ, στο Οακά, σκόρερ οι Θωμάς Μαύρος, Βαγγέλης Βλάχος και  τον θρυλικό  «καπετάνιο» , από την Καλλίπολη του Πειραιά, να έχει μεταβιβάσει την σκυτάλη στον Κύπριο Τέρη Παναγίδη και στο ΝεοΦιλαδελφειώτη επιχειρηματία (ηλιακούς θερμοσίφωνες)  Δημήτρη Ρουσάκη, προκειμένου να αντιμετωπιστεί οικονομικό αίτημα του Θ(ε)ωμά, για να παίξει στην κυπελλική ρεβάνς του Φαλήρου (1-0 με γκολ του Μαύρου και πρόκριση στον τελικό). Κύριος ο Αυστριακός, που είχε περάσει κι από τη Λεωφόρο.

V Μέσα στο 1984 ο Ουγγροτσέχος  ΒΕΝΤΣΕΛ ΧΑΛΑΜΑ. Μέτριος, δεν εξοικειώθηκε με το ελληνικό ποδόσφαιρο.

V Από τον Δεκέμβριο του 1984 με τον ΑΝΤΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ. Τον Δραμινό, που συνολικά ανέδειξε την ΑΕΚ «πρωταθλήτρια» του β’ γύρου, παίζοντας «μπαλάρα».

V Το 1985-86  τον ΓΙΑΤΣΕΚ ΓΚΜΟΧ, τον Πολωνό, που ελληνοποιήθηκε. Δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες όλων μας, γιατί «δεν απογαλακτοποιήθηκε» (κι εξ αιτίας του προκλητικού γιού του)  ως «τρίφυλλος»

V Ο Ολλανδός  ΑΛΜΠΕΡΤ ΦΑΦΙΕ, που «κολύμπησε» στα ρηχά νερά. Καλός τύπος, ήρεμος, ευγενής, αλλά «ως εκεί».

V Η «βόμβα», υπόδειξης  του Γιάννη Χρυσοβιτσιάνου (που επηρέασε στα ποδοσφαιρικά όσο κανένας άλλος τον πρόεδρο), με το ΝΙΚΟ ΑΛΕΦΑΝΤΟ! Ο  «τα πάντα όλα» κυριολεκτικά «τα μηδένισε όλα», με τον πόλεμο του εναντίον του Θ(ε)ωμά Μαύρου. Επί «Αλε» χάθηκε ο μπούσουλας.

V Από τον Μάϊο 1987 ως το τέλος της σεζόν τον ΝΙΚΟ ΧΡΗΣΤΙΔΗ. Τον «μίστερ πεναλτοκτόνο της Κ.Π. Ρέϊτζερς»!  Ο Θεσσαλονικέας πρώην τερματοφύλακας του Άρη (που ήλθε σε άγρια ρήξη με τον «δικτάτορα» του Χαριλάου, τον εκδότη εφημερίδας  Νίκο Καμπάνη) ήταν εξαιρετικά φιλότιμος και «φιλοσοφημένος».

V Αλίμονο και τρισαλίμονο (λόγω προέλευσης από το μεγαλολίμανο του Οσφπ) με ΤΟΖΑ ΒΕΣΣΕΛΙΝΟΒΙΤΣ το 1987-88 . Ο Σέρβος, που ήταν προτίμηση  του τότε  αρχηγού του ποδοσφαιρικού τμήματος, Ανδρέα Βούλγαρη, παρών κατά την επάρατη μεγαλοπροδοσία , στην κυπελλική ρεβάνς (3-1, το γκολ ο Μαυροδήμος) από το μαφιόζικο «ερυθρόλευκο» δίδυμο Γιώργου και Σταύρου Κοσκωτά (που αποκήρυξε παραγοντικά ο παραιτημένος- από οικονομική προσωρινή αδυναμία του-  πρόεδρος  Σταύρος Νταϊφάς).

V ΤΕΛΟΣ, μετά το βαθύ σκοτάδι, επί Τόζα, η ανατολή της ελπίδας, με τον ΝΤΟΥΣΑΝ ΜΠΑΓΕΒΙΤΣ, τον «πρίγκηπα του Νερέτβα», κορυφαίο προπονητή όλων των «κιτρινόμαυρων» εποχών, η επιλογή-  ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΟ «ΖΑΦΕΙΡΙ» του ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΥ!

* Υ.Γ.1: Μετά την φυγή του Ντούσαν (1986).ο Μιχάλης Τροχανάς ανέθεσε τα προπονητικά ηνία στον  Πέτρο Ραβούση (= «δεξί χέρι» του Μπάγεβιτς), υπό τις οδηγίες του οποίου κατακτήθηκε το ΣΟΥΠΕΡ ΚΑΠ. Ο «Πετράν» εδώ και χρόνια έχει αποσυρθεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Σκύδρα.

* Υ.Γ. 2: Μέσα  στον προχθεσινό καύσωνα με το 44άρι Κελσίου και στον «καύσωνα» της ανάγκης για νικηφόρα  εκκίνηση στο εφετινό Κόνφερνς Λιγκ (όπου σκόρερ αναδείχθηκε ο παίκτης με αριθμό φανέλας το…44 (!), ο Πορτογάλος Φελίπε Ρέλβας) η παράλειψη (ίσως  να το απαγόρευε και η  γεροντοκόρη Ουέφα, που διυλίζει- για χάρη των «δικών της» Ελληνικών ομάδων-  τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλο)  ΔΕΝ ΤΗΡΗΘΗΚΕ ΤΟ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ ΣΕ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΖΗΤΑ…

…ΠΑΝΤΩΣ ένας καταπληκτικός «Ενωσίτης» , ο διευθυντής του καρδιολογικού τμήματος του «Ερυθρού Σταυρού», ο κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΙΑΦΟΥΤΗΣ, κατά τον πανηγυρισμό του γκολ-Ρέλβας, μαζί με «κιτρινόμαυρους» ομόθρησκους, στην ονειρώδη Σέριφο (ιδέ σχετικό φωτογραφικό στιγμιότυπο) σκέφτηκε, πως η πολύτιμη ευρωπαϊκή νίκη άξιζε για να αφιερωνόταν στη μνήμη του … «΄Αλφα- Βήτα- Γάμα- Δέλτα- Έψιλον- ΖΗΤΑ (!)  κι ως το  πρόεδρος Ωμέγα» , ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟ!

Φι Κάπα