Δεν υπάρχουν αντίο στον δρόμο μας…

0

 

Τα φέρνει καμιά φορά έτσι η τύχη που χρειάζεται να έρθεις αντιμέτωπος με ότι αγαπάς. Ακόμα και προσωρινά, ακόμα κι όταν πρόκειται για ένα απλό αθλητικό γεγονός.

Η δική μας Φαίη που αγάπησε την ΑΕΚ περισσότερο από όλους τους μισθοφόρους που δοξάστηκαν κατά καιρούς, ήρθε αντιμέτωπη με την ΑΕΚ σαν σήμερα(14/1/2013).  Στο κατάμεστο κλειστό της Νέας Φιλαδέλφειας η ΑΕΚ υποδέχτηκε τον Ηρακλή Κηφισιάς που στις τάξεις του είχε την Φαίη Κουνάδη. Η σχέση αγάπης της Φαίης με τον κόσμο της ΑΕΚ δεν θα μπορούσε να μην γράψει ιστορία ακόμα και την μέρα που η τύχη την έφερε ξανά στην Νέα Φιλαδέλφεια σαν “αντίπαλο”. Μια φανέλα και μια ανθοδέσμη έκαναν ακόμα και το τρελοκομείο να λυγίσει. Τα δάκρυά της δεν είναι ούτε από λύπηση, ούτε από στεναχώρια παρά μόνο από συγκίνηση. Άλλωστε η Φαίη έχει δεσμό αίματος πλέον με την ΑΕΚ. Δεν έφυγε ποτέ όσο και να προσπάθησαν να την κρατήσουν μακρυά από την ΑΕΚ. Όλο το κλειστό στο πόδι την υποδέχτηκε όπως έπρεπε. Μπορεί το τέλος στην αθλητική σχέση της με την ΑΕΚ να μην γράφτηκε όπως έπρεπε, αφού οι διοικήσεις ήταν πολύ κατώτερες των περιστάσεων αλλά η Φαίη κουβαλάει πλέον το μικρόβιο . Η ιστορία της με την ΑΕΚ δεν έχει τέλος,μόνο αρχή.

Στην σημερινή ΑΕΚ άνθρωποι όπως η Φαίη Κουνάδη, ο Χριστόφορος Μπακαούκας, ο Φάνης Τσαούσης, η  κυρία Ελπίδα, θα έπρεπε να διδάσκουν 3 φορές την εβδομάδα σε ΟΛΟΥΣ τους αθλητές και τους διοικούντες της ΑΕΚ πως είναι η αγνή και άδολη αγάπη για τον μεγαλύτερο σύλλογο που γέννησε η προσφυγιά. Αγάπη από αυτή που υπερκαλύπτει όποιο εμπόδιο κι αν προκύψει κι από αυτή που ο κόσμος αναγνωρίζει και  δίνει μια ξεχωριστή θέση στην ΑΕΚ των ονείρων του. Στα δύσκολα χρόνια δηλώσατε παρών για αυτό δεν υπάρχουν αντίο στον δρόμο μας…


Comments are closed.