Είναι να τον θαυμάζεις και να “προσκυνάς” τον “γάτο”!

0

Αθεόφοβος ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΔΗΣ δεν μπορούσε να έμενε κρεβατωμένος στο σπίτι του και η «θεά του» να έδινε «μάχη ως την τελική πτώση» με τον ένα, από τους δύο παραδοσιακά προαιώνιους εχθρικοαντιπάλους της, τον «πράσινο»…

• ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΕ;

• Διαβάστέ το εδώ ,ευθύς αμέσως, και είμαστε βέβαιοι, πως θα επιδοκιμάσετε στο απόλυτο τον τίτλο μας, ότι ο θρυλικός 86χρονος «αγριογερόγατος» της ΑΕΚ είναι άξιος και ΓΙΑ ΘΑΥΜΑΣΜΟ και για «ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ» για το μεγαλείο, την αυταπάρνηση, την τόλμη, την απαξίωση των κινδύνων, την «κιτρινόμαυρη» πίστη του!

@@@ ΚΥΡΙΑΚΗ 9-5-21 στις 7.30μ.μ. θα ξεκινούσε, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, «η μάχη» Παό- ΑΕΚ, με στόχο την εξασφάλιση του εναπομείναντος (μετά και το απογευματινό Παόκ- Άρης 2-0) εισιτηρίου, για την συμμετοχή στην προσεχή διοργάνωση του Confererence League

@@@ ΑΠΟ νωρίς ο κοινός φίλος, ο ΣΩΦΡΟΝΗΣ ΤΙΓΚΙΡΙΔΗΣ (που δικαιώνεται κι από τον τεράστιο «Sport Triunfo» για τα όσα έγραψε «προ εορτής», περί την Ουκρανική Παγίδα», που έστησε η Σιδηροπουλοκλαντεμπεργική ΚΕΔ, κατά της ΑΕΚ, στην Λεωφόρο) ,μας είχε ενημερώσει, ότι δεν θα περνούσε απο το σπίτι του ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΔΗ, για τον πηγαιμό στο γήπεδο. Δεν το επέτρεπε η κατάσταση της υγείας του παλαίμαχου άσου, που είχε αντιμετωπίσει ένα σχετικό επεισόδιο και κατά το μεσημέρι του Σαββάτου. Πολύ δυσάρεστο «εμπόδιο» για τον Σωφρόνη, που έχει κάνει βασική συνήθεια του, κατά τα τελευταία χρόνια, να συναντιέται με το αθλητικό είδωλο του και να το διευκολύνει στη μετακίνηση του προς κάθε γήπεδο, που αγωνίζεται η ΑΕΚ, εντός κι εκτός Αττικής. «Θα είμαι με τον Μίλτο (Παναγιωτόπουλο) και θα αισθανόμαστε πολύ άβολα, γιατί θα ξέρουμε, πως ο Στέλιος θα έχει στερηθεί ό,τι έχει για «παράδεισο της ζωής του», δηλαδή την παρουσία στην εξέδρα,ως θεατής- «προσκυνητής» σε κάθε «αγωνιστική λειτουργία», που δίνει η ομάδα μας…»! Με αυτά τα λόγια αποχαιρετιστήκαμε την Κυριακή απόγευμα, με τον Σωφρόνη, και δώσαμε ραντεβόυ για τηλεφωνική επικοινωνία με το που θα έληγε το ματς…

@@@ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΑΜΕ, όπως είχαμε συμφωνήσει, με τον φίλο μας, με το που έφτασε στο σπίτι του. Χωρίς να προλάβουμε για να του κάναμε την πρώτη ερώτηση, για τις εντυπώσεις του, από το παιχνίδι, μας … «κατακεραύνωσε»:

– «ΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΤΑ ΛΕΩ; ΚΑΘΕΣΑΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ; ΠΟΙΟΣ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ; ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ «ΘΕΟΠΑΛΑΒΟΣ», ΟΠΩΣ ΑΥΤΟΣ, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΑΓΝΟΗΣΕΙ ΤΟΣΟ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΚΙΝΔΥΝΟ , ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΔΙΝΕ ΤΟ ΠΑΡΩΝ…»

– Μη μας πείς, ότι μιλάς για …τον Σεραφείδη;

– ΕΜ, ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ; ΚΑΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ … «ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟ» ΕΚΑΝΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ ΜΑΤΣ ΤΗΣ «ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΟΥ», ΟΠΩΣ ΣΥΝΗΘΙΖΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΑΕΚ;

– ….


@@@ ΑΝΤΙ να αφήναμε τον φίλο μας να περιέγραφε το «ΤΙ ΕΚΑΝΕ;» επικοινωνήσαμε σήμερα με τον ίδιο, τον απίστευτο «αγριογερόγατο»! Για να μαθαίναμε «από πρώτο χέρι» το πώς ο Στέλιος αγνοώντας «αλφαβητάριο» από τους βασικούς κανόνες της νοσηλευτικής, …πήγε στο «Απόστολος Νικολαϊδης»! Και παρακολούθησε από την αρχή, ως τη λήξη, το νικηφόρο «1-0», ευτυχισμένος γιατί «ήταν εκεί», γιατί «δεν έχασε το αποτέλεσμα», που του «ανέστησε» και προσωπικές παρόμοιες χαρές , όταν είχε κατεβάσει τα ρολά της εστίας του απέναντι σε «κανονιέςρηδες», όπως ήταν π.χ. ο Αντώνης Αντωνιάδης, ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ, ο Βαγγέλης Πανάκης…

@@@ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΔΗΣ 1

– Δεν ήταν δυνατό να έμενα στο κρεβάτι του σπιτιού μου, στο Αιγάλεω, επειδή έχω το πρόβλημα με την «παρακέντηση» στην κοιλιακή χώρα. Η ομάδα να έδινε τόσο σημαντικό αγώνα κι εγώ μακριά της, επειδή είμαι άρρωστος; Θα ένοιωθα κάτι σαν … «προδοσία», αν έλειπα από την εξέδρα και δεν ζούσα άμεσα την αγωνία- άλλωστε, που «μου δίνει ζωή»- για την προσπάθεια των παικτών μας ,οι οποίοι σήκωναν «τον σταυρό του μαρτυρίου» και κουβαλούσαν τη ντροπή από την «χωρίς νίκη, επί τρία συνεχρόνια, στα ντέρμπι». Σε τέτοιες περιπτώσεις «γίνομαι ένας απ΄αυτούς», αισθάνομαι «σαν να είμαι ένας από εκείνους», έστω κι αν έχω περάσει πια στον άχαρο, αλλά αναπόφευκτο, χώρο «των απόμαχων»… Είχα και την προαίσθηση, ότι θα κερδίζαμε, γιατί μετά από τόσες και τόσες αποτυχίες, κάποτε «θα έσπαγε το πόδι του διαβόλου», κάποτε «η μπάλα θα έκανε την ζυγαριά της «θείας δίκης» να κλίνει προς το μέρος της ΑΕΚ»!

@@@ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΔΗΣ 2

– Είχα καταστρώσει το σχέδιο για το πώς θα δρούσα, ώστε να απέφευγα την αφόρητη πίεση των δικών μου και των φίλων, όπως είναι ο Σωφρόνης, προκειμένου να με απέτρεπαν να μη ρισκάρω σε τέτοιο ακραίο βαθμό την έξοδο από το σπίτι με την μετάβαση μου στο γήπεδο, όπου οι δυσκολίες ακόμη πιο πολλές γιατί δεν επρόκειτο για το Οακά, αλλά τη Λεωφόρο. Ενθαρρύνθηκα, για να τολμήσω την έξοδο, από μία αναγκαστική έκτακτη επίσκεψη, κατά το Σάββατο, στον γιατρό μου. Ανακούφισε τους πόνους, που με ταλαιπωρούσαν, με την περιποίηση ενός συγκεκριμένου ευαίσθητου «σημείου», που αντιμετωπίζεται με μια πλαστική «βίδα» (αν μπορώ να την αποκαλέσω έτσι). Αυτή, λοιπόν, την «βίδα» αφαίρεσα προσωρινά την Κυριακή απόγευμα , ώστε να μπορέσω να σταθώ όρθιος, ακόμη και…να περπατήσω, κατά τη μετακίνηση μου. «Τρέλα»; Πέστο κι έτσι, αλλά το σχέδιο μου στέφθηκε από πλήρη επιτυχία, αφού έκανα όλα όσα είχα προγραμματίσει και το βράδυ γύρισα «σώος κι αβλαβής» στο σπίτι μου. Και την ερχόμενη Κυριακή θα είμαι στο Οακά, για το φινάλε, με την ΑΕΚ να κοντράρεται με τον ΄Αρη, φιλόδοξο κι απειλητικό πλέον όπως ήταν σε παλαιές δεκαετίες…

@@@ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΔΗΣ 3

– Ο φίλος , ο εμβρόντητος Σωφρόνης, αναρωτήθηκε, για μένα, κατά την συνομιλία σας, με το «ΤΙ ΕΚΑΝΕ Ο ΘΕΟΤΡΕΛΟΣ;»…΄Ενα, προς ένα, τα εξής: Κυριακή απόγευμα, σε ώρα, που με κανονικές συνθήκες θα έφευγα για το γήπεδο. Κάλεσα τον γιό μου, ζήτησα την βοήθεια του, για … «μία μυστική αποστολή». ΄Εμεινε με το στόμα ανοικτό, στην αρχή. Να μη πολυλογώ, τον έπεισα να με πάει, με το αυτοκίνητο μας, ως τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, να με άφηνε στο σημείο που αριστερά βρίσκεται το γνωστό ζαχαροπλαστείο «Σόνια»… Επέμενε, για να με έφτανε όσο πιο κοντά στο γήπεδο, αλλά ανησυχούσα για επεισόδια, και κατέβηκα στο ύψος του «Σόνια». Μακρύτσικα λίγο, από το γήπεδο, όμως η επιθυμία μου, για «οπωσδήποτε παρουσία» έκαιγε μέσα μου σαν πασχαλινή λαμπάδα! Περπατώντας (!) διήνυσα την απόσταση, χωρίς «ούτε μια στιγμή» να κεφτώ, αν ερεθιζόταν η κατάσταση με την «παρακέντηση», πώς θα το αντιμετώπιζα… ΄Εξω από την Θύρα με περίμεναν η Ανθή Παπακώστα και ο Ηλίας Ατματσίδης, τους μοναδικούς με τους οποίους είχα προσυνεννοηθεί…Μέσα συνατήσαμε και άλλους δύο τρεις «δικούς μας», από τους οποίους ο ένας ήταν γιατρός. Είδαμε τον αγώνα. Η Ανθή αποχώρησε νωρίτερα από τη λήξη και «με ανέθεσε» στον γιατρό, για να με γύριζε στο σπίτι…Ας την έχει ο Θεός καλά και να μείνει στην ΠΑΕ και στο Δημαρχείο Νέας Φιλαδέλφειας όσα χρόνια περισσότερα, άλλωστε έχει τέτοιοι θαυμάσιο «σκαρί», που θα αργήσει να γεράσει…

@@@ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΔΗΣ 4

– Βγήκαμε από το γήπεδο. Ο γιατρός…μόνο εμβόλιο δεν μου έκανε, για να ανταποκρινόμουν στην επιμονή του: «΄Οχι, Στέλιο, δεν θα σε αφήσω να φύγεις με ταξί, εγώ θα σε πάω ως το σπίτι σου». Ας είναι κι εκείνος καλά, ωραίος άνθρωπος. Τον…ξεγέλασα με το «Γιατρέ, έχω ραντεβού με τον γιό μου, περιμένει, με το αυτοκίνητο μας, κάπου κοντά στο «Σόνια». Θα γυρίσουμε μαζί στο σπίτι, για να μη πάρουν χαμπάρι η κόρη μου και οι άλλοι, για το πού είχα πάει, κατά το … «σκασιαρχείο» μου! ΄Επεισα τον γιατρό , χωρίσαμε κι εγώ , όπως από την αρχή …είχα σχεδιάσει: «τόβαλα με πόδι ταχύ », κανένα ίχνος από κόπωση, αφού ήταν… «σαν να φορούσα τα παπούτσια του Πέτρου (Μάνταλου) στην φάση του γκολ»! ΄Εφτασα, χωρις να το καταλάβω, στον σταθμό του «μετρό». Επιβιβάστηκα, τα βαγόνια ήταν σχεδόν άδεια, απόλυτη ησυχία, χάρη στο «1-0» νόμιζα, ότι «ταξίδευα» με το αεροπλάνο κι όχι με το «τρένο» , έφτασα στον προορισμό μου και … «ούτε γάτα-,ούτε ζημιά»!

ΘΡΥΛΙΚΕ «ΓΑΤΕ» ΜΑΣ για άλλη μια φορά Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για ό,τι συνεχίζεις και προσφέρεις στον συναισθηματικό «κιυρινόμαυρο» πλανήτη μας!

ΦΡΙΞΟΣ ΚΩΝΣΤΑΣ

• Υ.Γ. Ρωτήσαμε τον Στέλιο, για την απόκρουση του Παναγιώτη Τσιντώτα , στο 68΄, στο σουτ του Χατζηγιοβάννη, από απόσταση 9 μέτρων. Η απάντηση του: « Εξαιρετική, φυσικά, μπράβο και στον Λόπες, που αποτέλειωσε την απόκρουση, με κίνδυνο να τραυματιστεί πάνω στο δοκάρι…». Και μετά για την φάση του πέναλτι, στο 95΄, με εκτελεστή τον Μακέντα. Αν συμφωνεί, πως ο M.V.P. (= για μας ήταν ο τερματοφύλακας και μετά ο σκόρερ και ο Κρίστιτιτς με το στατιστικό των 35 προωθήσεν της μπάλας, προς την επίθεση) πέφτοντας προς την αριστερή πλευρά του, ανάγκασε τον Ιταλό, που είχε προαφασίσει ότι θα έστελνε τη μπάλα προς τα κει, να αναζητήσει το «η μπάλα όσο πιο πολύ προς την γωνία, για να μη την έβρισκε ο τερματοφύλακας» …Κι έτσι το αποτέλεσμα ήταν «στο δοκάρι». Ο «αγριο-γεροντό-γατος» σχολίασε: «Και πάλι ο Παναγιώτης δεν τέντωσε το σώμα του, ώστε να είχε 100% πιθανότητες για την απόκρουση της μπάλας. Βέβαια στο ενεργητικό του, ότι «διάβασε τη σκέψη και τη ματιά» του Μακέντα» ! Μη τα ζητάμε για όλα στην εντέλκεια. Μη δηλητηριάζουμε ένα τόσο σπουδαίο αποτέλεσμα, για το οποίο φίλοι κι εχθροί παραδέχτηκαν, ότι άξιζε στην ΑΕΚ, με την απόδοση της στο β΄ημίχρονο»!

φ.κ.


Comments are closed.