Ένα το χελιδόνι, η Άνοιξη ακριβή…»

0

Το τεράστιο μουσικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη, τους πολλούς συγκίνησε, τα πλήθη ξεσήκωσε, διαφορετικούς ένωσε και μια ενδόμυχη συνοχή μεταξύ τους πέτυχε! Και ήταν η λαϊκότητα αυτού του έργου, η αγνή εθνική καταβολή των νοημάτων του, η ποιητική αξία του λόγου του, η παραδοσιακή του μουσική καταγωγή και το εκπεμπόμενο αίσθημα ελευθερίας, που στον νου και τα χείλη όλων σχεδόν των Ελλήνων από νωρίς και διαχρονικά το εγκατάστησαν

Ένα έργο που ο δημιουργός του ποτέ δε νόθευσε ούτε και λοξοδρόμησε, ακόμη και όταν ο ίδιος για λίγο ξεστράτισε. Στην Αριστερά στρατευμένο εξαρχής το τοποθέτησε, στις ιδέες και τις αξίες της εμφατικά αφιερωμένο πάντα το διατήρησε. Με τον Μίκη, μόνιμα επαναστάτης, οραματιστής, αγωνιστής και συνάμα σαλπιγκτής για ελευθερία και δημοκρατία να δείχνει, να φαίνεται και πραγματικά να είναι! Ένας αυθεντικός, φανατικός και πάντα σε έξαρση Έλληνας πατριώτης στη ζωή του υπήρξε και ταυτόχρονα πολίτης του Κόσμου ολάκερου συνειδητά δήλωνε…

Καταλυτικός ο ρόλος του και συνεχείς οι προσπάθειές του για την πολυπόθητη αλλά άπιαστη εθνική μας συμφιλίωση και αμέτρητες οι παρεμβάσεις του για μια εξομάλυνση ή και υπέρβαση των μεταξύ μας διαχωριστικών γραμμών! Δίχως όμως τα πέτρινα χρόνια να εξωραΐσει μήτε τη λήθη τους ποτέ να επιδιώξει. Ακατάβλητος και ο πόθος του για ειρήνη μεταξύ των λαών αλλά και ανυποχώρητος όταν οι ηγεσίες τούτων των λαών τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της πατρίδας του ή κάποιων άλλων πατρίδων επιβουλεύτηκαν. Αδιαπραγμάτευτος κι απέναντι σε όσους Μνημόνια ή Συμφωνίες, όπως αυτή των Πρεσπών, υπόγραψαν. Μια πατριωτική στάση του ίδιου, που πολλοί και διάφοροι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν και δικό τους τον Μίκη να παρουσιάσουν! Αδαείς και ανιστόρητοι οι άνθρωποι! Ειδικά οι Μακεδονομάχοι, με τους οποίους ο Μίκης, για τους δικούς του λόγους,τότε συμπορεύτηκε. Ε, λοιπόν όχι κύριοι…

«Το γελαστό παιδί» για τον Ιρλανδό αγωνιστή Μ. Κόλινς ο Μίκης το έγραψε και ο λαός μας για να μοιρολογήσει τον Λαμπράκη, τον Πέτρουλα, τον Φύσα και άλλους αδικοχαμένους το ξανατραγούδησε. Ονόματα που στο άκουσμά τους εσείς σπυράκια βγάζετε! «Ο Επιτάφιος» κι η Μέρα Μαγιού μας μίσεψες, στους νεκρούς, από το καθεστώς Μεταξά, καπνεργάτες απεργούς αφιερώθηκε. Ένα ιστορικό γεγονός που έχετε ελόγου σας επιμελώς θάψει! « Η Δραπετσώνα» για τους πρόσφυγες, τουρκόσπορους και παστρικιές, που ξεσπιτώθηκαν και διώχτηκαν μιλάει. Κάτι που οι αφεντιές σας σήμερα σε άλλους κυνηγημένους κάνουν! « Η Ρωμιοσύνη» μετά από ανελέητο ξύλο της αστυνομίας στον δημιουργό και στους συντρόφους του μελοποιήθηκε. Αυτό που η κανονικότητά σας στους τωρινούς διαδηλωτές επιφυλάσσει! Το «Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ» για να γιορτάσουν οι Έλληνες τη λευτεριά τους γράφτηκε και για να θεμελιώσουν την δημοκρατία τραγουδήθηκε και τραγουδιέται. Από ανθρώπους αγνούς δημοκράτες και όχι τα υμέτερα τάγματα εφόδου! Αυτή είναι η αλήθεια, στην οποία η στενή και ιδιοτελής δική σας ερμηνεία του εθνικού καθόλου δεν χωράει αλλά ούτε και ταιριάζει…

Να επισημάνω ότι, δεν επιχειρώ την εθνική στάση του Μίκη να στενέψω μήτε διαχωρισμούς και μίση στον ίδιο και το έργο του να αποδώσω. Εθνικός και αυτός και εθνικά όλα τα τραγούδια του! Όμως, δημιουργός και έργο την ανάσα, την αγωνία, τον πόνο, την ελπίδα και την κραυγή του απλού λαού πεντακάθαρα πάντοτε απόδωσαν και ποτέ τις πολιτικές βλέψεις και τις κουτοπονηριές της ελίτ ή τον αρρωστημένο εθνικιστικό προσανατολισμό κάποιων εθνοκάπηλων δεν εκφράσανε. Και από τη στιγμή που ο Μίκης την αθανασία κατάχτησε, δικό μας πια το χρέος, αμόλυντο το έργο του οι πολλοί να διατηρήσουμε! Οδηγός του λαού μας για να γίνει, ώστε το «σφαγείο» ξανά τούτος ο λαός να μην γνωρίσει, για τον «νεκρό αδελφό» να μην ξανακλάψει, στις δυσκολίες όλοι «να σφίγγουν το χέρι» και όταν πιέζεται ή περιπαίζεται, « σώπα όπου νάναι θα σημάνουν οι καμπάνες», ενωμένος και αποφασισμένος να τραγουδάει. Δύσκολο αλλά το μπορούμε! Αρκεί πάντα να θυμόμαστε ότι « ένα το χελιδόνι, η άνοιξη ακριβή, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή»…


Comments are closed.