Έτσι εγγράφονται νέοι… στο κιτρινόμαυρο Libro d’Oro

0

Όταν η ψυχή αποφασίζει να υπερβεί τα εσκαμμένα και να ζητήσει τόπους χλοερούς, τότε δεν μπορεί παρά να φτερουγίσει στο ακατόρθωτο…

Κάπως έτσι πρέπει να ένοιωσε ο πολύς Μάρκο Λιβάγα βλέποντας το χρονόμετρο να σημαδεύει τη λήξη στου Χαριλάου… Η ανυπότακτη αυτή ψυχή, ίσως του πιο ποιοτικού ποδοσφαιριστή, που διαθέτει στο σύνολό της η ΑΕΚ, δεν μπορούσε να μη φύγει απ’ την ειρκτή των ερασιτεχνικών λαθών της αμυντικής γραμμής και να φτάσει σ’ αυτό που φαντάζει ανέφικτο και ακατόρθωτο… Γιατί ακατόρθωτη έμοιαζε η μεγάλη ανατροπή, που πέτυχε ο Κροάτης με το …Μαυρο – Μυλλερικό χάρισμα που τον διακρίνει, να σημειώνει γκολ μέσα στην αντίπαλη περιοχή με κάθε του κίνηση…

Μια μαγική βραδυά, λοιπόν, στο Χαριλάου! Μια μαγική βραδυά που ταξιδεύει τον φίλο του ποδοσφαίρου και τον τάσσει με την… αγαθή μερίδα, αυτή που λέγεται ΑΕΚ! Γιατί τέτοιες επιτυχίες, τέτοιες ανατροπές, τέτοια ψυχογραφήματα, είναι που ανοίγουν το για την είσοδο των νέων παιδιών στον μαγικό κόσμο της AEK! Δεν υπάρχει συγκίνηση χωρίς ταρακούνημα ψυχής, δεν υπάρχει περαίωση χωρίς να προηγηθεί η αρχαιοτραγωδική κάθαρση στο ποδόσφαιρο, και όλα μαζί να μικραίνουν την απόσταση προς την στρατόσφαιρα… Ναι ….ΑΕΚ… Γιατί αυτή η ομάδα μεσουρανεί στο στερέωμα της αμόλευτης αυταρέσκειας! Ναι… ΑΕΚ… Γιατί αυτή η ομάδα, με προνομιακά νυστέρια, μπορεί και αναπλάθει φίλαθλες καρδιές!

“Όταν θυμώσεις τον μικρό νικά ο βασιλέας”, μας προειδοποιεί ο Όμηρος, κάτι χιλιάδες χρόνια πριν, στην διαμάχη Αχιλλέα – Αγαμέμνονα για τα μάτια της Βρυσηίδας… Τι, λοιπόν και να παρίστανε τον θυμωμένο ό Άρης και στο διάστημα που προηγήθηκε του αγώνα μετήλθε ένα σωρό υπόγειες υδρασπαλακικές μεθοδεύσεις, δήθεν πως θα έκλεινε την ΑΕΚ στην αχτιρίδα του όπλου του θεού του πολέμου… Τι κι αν παρίσταναν τους “ξυνισμένους” και θύμωναν δήθεν για τον πρώτο αγώνα… Είναι μικρός ο Άρης… Και σαν θυμωμένος μικρός, νομοτελειακά και… Ομηρικά έγειρε η νίκη στο μέρος του ΒΑΣΙΛΕΑ, ή καλύτερα στην βασίλισσα του ποδοσφαίρου μας, στην ΑΕΚ!

Ο Καρέρα, με αυτό τον αγώνα στο Χαριλάου πρέπει να χώνεψε μέσα του πολύ καλά πως, κάθεται στην άκρη του πάγκου, μιας “Θυμωμένης λέαινας”! Ο Καρέρα, πλέον πρέπει να κατάλαβε πως κραδαίνει στα χέρια του έναν πυρακτωμένο δαυλό, μια ομάδα αμάλγαμα της ιστορίας και της προοπτικής! Ναι αυτή την ΑΕΚ θέλει και ιταλός κομαντάντε και ο κόσμος της, να ατσαλώνεται στις αντιξοότητες, να αναγεννάται στα ταφίσματα, να μεταλαμπαδεύευ το φως της στεντόρειας ψυχήςτης σε κάθε γονατισμένο… Είναι η ΑΕΚ των ονείρων μας και της πεθυμιάς μας! Αυτή η ομάδα που βαδίζει στα δικά της νικηφόρα Εκβάτανα, σηκώνοντας συγχρόνως την παντιέρα της εξηθίκευσης του ποδοσφαίρου!

Καθαρή σαν ατόφιο χρυσάφι, έντιμη ωσάν Αιακός, ο κριτής του Άδη, πάλλευκη μέσα στα γήπεδα, όπως το κρουσταλιασμένο στα βράχια της θάλασσας αλάτι, προχωρεί και συγκινεί και συναρπάζει και ανοίγει το βιβλίο της Βυζαντινόπλαστης καρδιάς της να χωρέσει μέσα όλου το κόσμου τους νεοσσούς φίλους της…


Comments are closed.