From Father to Son…

0

Θυμάμαι τον πατέρα μου να μου λέει ότι ήμουνα μπόμπιρας ακόμη… για αυτή τη διαφορετική ιστορία που θα μας ακολουθούσε σε όλη μας τη ζωή! Θυμάμαι στο πέναλτι του Γουέμπ, την απόκρουση του Νίκου Χρηστίδη και την κουτρουβάλα μου από τα σκαλιά του 5ου ορόφου στον 4ο, στην οδό Λήμνου…

Ξέρετε τώρα που μεγαλώνουμε, αντιστρέφουμε τις εικόνες του τότε… και βλέπουμε μπροστά μας του εαυτούς μας στις μορφές των παιδιών μας… Λες και ζούμε σε καρμπόν τα δικά μας παιδικά χρόνια. Με διαφορά ετών, με τα ίδια συστατικά όμως…

Η αγωνία μας, για να μην σας κοροϊδεύουμε είναι για αυτούς… Για να νιώσουν όλα όσα προλάβαμε και ζήσαμε εμείς.

Θυμάμαι εκείνο το αεροπλάνο που μας μετέφερε το 1989 από τη Νέα Υόρκη στη Νέα Φιλαδέλφεια… Τι ξέσπασμα! Η πορεία στους δρόμους της Αθήνας, από το Ελληνικό στο Σύνταγμα και μετά στα Άγια χώματα της ψυχής μας. Ευτυχώς που έχουμε τα βίντεο ακόμη για να μας θυμίζουν ότι δεν τα φανταστήκαμε όλα αυτά…

Σήμερα ψάχναμε στα πλάνα το νέο Μπακαούκα, τον Κεδέρη, τον παλικάρι μας που τον περιμένουμε να επιστρέψει πρωταθλητής Ευρώπης στη γειτονιά μας, εδώ στον πεζόδρομο… Εδώ στα Φιλαδέλφεια που κάποτε τα όνειρα μας έγιναν μπάζα και πεθάναμε… Εδώ που τώρα ανασάμε ξανά… βλέποντας την επιστροφή μας στην πατρίδα των παιδικών μας χρόνων να συνταυτίζεται χρονικά με την κατάκτηση ενός ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ τίτλου!

Ξανά θυμάμαι τους Μάγκες, τον Μπακαούκα, τον Φάνη, τον Παπαδόπουλο, τον Καφάτο, τις στιγμές που ζήσαμε με αυτή την ομάδα σε εποχές δύσκολες για την ΑΕΚ… Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχαστήκαμε…

Και έτσι τώρα το φυλλοκάρδι μας είναι για τους μικρούς μας που σήμερα θα ξεχυθούν στους δρόμους όπως εμείς τότε… Μα το όμορφο είναι ότι θα είμαστε δίπλα τους, θα τους κρατάμε γερά το χέρι και θα τραγουδάμε μαζί.

Ζήτω η ΑΕΚ που έλεγε ο Θείος Λουκάς. Ευχαριστώ τον Θεό… που έλεγε ο Θείος Λουκάς ακόμη και για τους άπιστους… η ΑΕΚ είναι Θεϊκή οντότητα!!!

Νικόλας Αγγελίδης

 

 

 


Comments are closed.