EDITORIALS
Η ΑΕΚ είναι η κληρονομιά των παππούδων μας

Αγαπάμε την ΑΕΚ παθολογικά χωρίς κανένα κέρδος

Ακολουθούμε την ΑΕΚ εδώ και χρόνια, στερώντας από τον εαυτό μας και την οικογένειά μας τα βασικά. Άλλοι μέσα από τους κύκλους των οργανωμένων,άλλοι από μόνοι τους, άλλοι για να καλύψουν το γεγονός μέσω του aeklive και να μπορέσει να το διαβάσει ο κάθε Ενωσίτης σε όλη την γη.
Η ΑΕΚ είναι η μόνη περιουσία που κληρονομήσαμε από τους πρόσφυγες παππούδες μας. Όλα τα υπόλοιπα έμειναν στον τόπο τους. Αναμνήσεις και η ΑΕΚ για να τις ζωντανεύει. Στα 35 μου χρόνια και αφού έζησα όλη την βρωμιά της παράγκας, έκλαψα για την ΑΕΚ. Πανηγύρισα σαν τρελός κάθε επιτυχία που ερχόταν με το σταγονόμετρο. Έζησα τον βιασμό της αλήθειας από τους δημοσιογράφους που έκαναν το άσπρο μαύρο για χατήρι του ενός.
Θυμάμαι να κλαίω με λυγμούς όταν άκουσα στον αντ1 ότι ο Ντούσαν μας θα είναι στον Ολυμπιακό. Θυμάμαι ότι παρατήσαμε το αυτοκίνητο στην εθνική οδό επειδή μπήκαμε μέσα στα νερά για να περάσουμε να πάμε στην Νέα Φιλαδέλφεια να τον υποδεχτούμε, στο πρώτο ματς που αναβλήθηκε.
Θυμάμαι να είμαι στο νοσοκομείο το μεσημέρι που η ΑΕΚ έπαιζε στο Βελιγράδι για να κάνω παρέα στον γαύρο συμμαθητή μου, που τελικά δεν τα κατάφερε και να μου λέει ότι αν μπορούσε να αλλάξει ομάδα, θα γινόταν ΑΕΚ.
Θυμάμαι αρκετές εκδρομές και πολλούς φίλους να βάζουμε την ΑΕΚ πάνω από τον εαυτό μας σε αποστολές αυτοκτονίας, που είτε έζησα, είτε μου περιέγραψαν άλλοι. Γενικά όταν η ΑΕΚ μας ρίχνει στα τάρταρα την ψυχολογία προσπαθώ να θυμάμαι. Από χτες βράδυ έρχεται στο μυαλό ο παππούς μου από την Πόλη, που έζησε στην Κοκκινιά. Δεν τον γνώρισα αλλά η γιαγιά μου έφυγε ,λέγοντας ότι πήγαινε με τα πόδια στα Φιλαδέλφεια για να βλέπει την περιουσία που θα αφήσουν στα παιδιά τους οι πρόσφυγες.Έτσι αντιλαμβανόταν εκείνος την ΑΕΚ, έτσι θέλω να την αντιλαμβάνομαι κι εγω.
Καλό το γήπεδο που χτίζεται, καλοί οι ισολογισμοί, καλό το εμπορικό κομμάτι, άριστη η οργάνωση της ΠΑΕ, αλλά όλα αυτά από μόνα τους δεν βοηθάνε στην περηφάνια. Κινδυνεύει να γίνει αντιερωτική η ομάδα. Φαίνεται παρατημένη από όλους και δεν θα πιστέψω ποτέ ότι είναι. Οι παίχτες αδιάφοροι και ανήμποροι να αντιδράσουν, προπονητής που δεν είναι προπονητής, διοίκηση πολύ κατώτερη των περιστάσεων και κόσμος που βγάζει μπροστά το επιχείρημα ότι χτίζουμε γήπεδο, άρα δεν περιμένουμε πολλά.
Περιμένουμε πολύ περισσότερα επειδή χτίζουμε γηπεδάρα. Το ότι η ΑΕΚ θα μπει στο καινούριο γήπεδο, δεν απαλάσει από τις αυτονόητες υποχρεώσεις, ούτε τους διοικούντες, ούτε τον κόσμο. Αντίθετα δημιουργεί καινούριες και πολύ μεγαλύτερες. Η ομάδα που θα μπει στο καινούριο γήπεδο δεν θα πρέπει να μην χάνει. Όταν δεν μπορεί θα χάνει. Αλλά απαγορεύεται να μην παλεύει με όλες της τις δυνάμεις. Σαν σύνολο. Και σε αυτό αποτύχατε ΟΛΟΙ εκτός του κόσμου. Κι ας τον κάνατε να νομίζει πως το ταβάνι των απαιτήσεων του από εσάς, είναι να χτιστεί το γήπεδο. Σεβαστειτε την ιστορία που κρατάτε στα χέρια σας και επιτέλους μην μας κάνετε να ντρεπόμαστε.
Για την ιστορία, χτες καταφέρατε να χάσει η ΑΕΚ με ανατροπή, από τον Παναθηναϊκό που ο Αλαφούζος έχει καταντήσει κάτι σαν τον Ατρόμητο.
KKRK

