Ηταν Κυριακή 21 Απρίλη 2013…

0

Συμπληρώθηκαν 7 χρόνια από εκείνη τη μαύρη μέρα που η ομάδα που αγωνίζεται και λέει την Ιστορία της υποβιβαζόταν… μπορεί να φαίνεται μακρινό αλλά δεν είναι… Επίσης,  τέτοια μέρα, το 2011, η «Βασίλισσα» υποβιβαζόταν στην Α2…

Ψάχνοντας στα τεφτέρια μου… τώρα εν μέσω καραντίνας, βρήκα ένα κείμενο μου από τότε… την Κυριακή 21 Απρίλη 2013, σε εκείνο το καταραμένο απόγευμα στο Περιστέρι…

Γράφει η Λυγερή Γιαννουλάκη

Στον παππού τον Μικρασιάτη…

«Η ΑΕΚ στην Β’ Εθνική, το λέω και το ξαναλέω μήπως και το πιστέψω… μπα… τίποτα… δεν μπορώ. Ποιος έφερε την ομάδα εδώ; Ζητάω ευθύνες, ψάχνω υπεύθυνους…

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι ΑΕΚ, πρώτη φορά πρέπει να ήταν γύρω στο 1999,  κάπου κοντά στο Ιστορικό ταξίδι Ειρήνης στο Βελιγράδι…

Λίγα χρόνια μετά, γύρω στο 2002, αγάπησα το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό γενικότερα, αιτία; Οι θρυλικοί «Ατρόμητοι» (όσοι είμαστε 25 με 30 χρονών, έχουμε… «αγωνιστεί» πολλές φορές με τα πορτοκαλομπλε), ήταν η χρονιά που ο Φερνάντο Σάντος και οι δεκατρείς ποδοσφαιριστές του , μου έμαθαν τι σημαίνει παλεύω, δεν τα παρατάω, ήταν 27 Απριλίου 2002 και μια βδομάδα πριν είχαμε χάσει το πρωτάθλημα στην ισοβαθμία… Τότε – παρά τα 8 μου χρόνια – κατάλαβα γιατί είμαι ΑΕΚ, γιατί είναι η ομάδα μου, γιατί δεν είναι απλά μια ομάδα…

Φέτος αγωνιούσα, λυπήθηκα, έκλαψα, χθες ήρθε και το μεγάλο χτύπημα, λίγες μέρες μετά τα 89α γενέθλιά μας…

 

Χάσαμε τους δικούς μας, χάσαμε και το γήπεδό μας, την Σκεπαστή που χτίστηκε πρόσφυγες για τους πρόσφυγες, το γήπεδο που γίναμε ΑΕΚ…

Για πολλούς από εμάς η ΑΕΚ δεν είναι απλά μια ομάδα, απλά άλλη μια φανέλα… Η ΑΕΚ είναι οι προπαππούδες και οι προγιαγιάδες που ποτές δεν γνωρίσαμε, είναι οι μυρωδιές από τα φαγητά της γιαγιάς τις Κυριακές, η ΑΕΚ είναι το σπίτι μας, είναι η «πατρίδα» μας…

Τώρα είναι που πρέπει να σταθούμε όρθιοι, να σταθούμε δίπλα της…

Συγνώμη παππού, συγνώμη ΑΕΚάρα μου… Στ ΄ορκίζομαι  Βασίλισσα μου, πως από εδώ και μπρος, πως «μόνη ξανά δεν θα σ’ αφήσω, να μη μ’ αφήσεις μόνο ποτέ…»

Αντί επιλόγου

Από τότε πήραμε τίτλους, γυρίσαμε στην Ευρώπη και μάλιστα αήττητοι, έγιναν και λάθη…

Ένα όμως ξέρω, πως η ΑΕΚ μου (μας) λείπει πολύ… και όταν επιστρέψουμε στην αγωνιστική δράση μας χρειάζεται δίπλα της…»

 

 


Comments are closed.