Κόντρα σε “θεούς και δαίμονες” για την ΑΕΚ

0

Μια εκδρομή που δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Με διαδικασίες μυθιστορηματικές, χρόνους dt αλλά και κόντρα σε “θεούς και δαίμονες”. Όταν ο βολονταρισμός, η άκαμπτη θέληση λυγίζει σίδερα…


1 Πούλμαν με 4 Ι.Χ. από Χανιά, 14 Διαπιστεύσεις (από τον Διευθυντή του 4ου Γυμνασίου, παλιά στελέχη της ORIGINAL, έως τον Αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης με τον γιο!) και 45 παιδιά (Γυμνάσια Κουμπέ, Αμπεριάς, Μουρνιών, Πλατανιά). Τίποτα δεν μας σταμάτησε τελικά. Ούτε τα 300 χιλιόμετρα, ούτε οι δρακόντειες απαγορεύσεις & η αυθαίρετη (βάσει νόμου) αναλογία (1/15) για τους συνοδούς από την Ε.ΚΑ.Σ.Κ., ούτε η απειλή της…Ασφάλειας από τον ερίτιμο κ. Μαρκάκη, ούτε οι αρνήσεις για προσκλήσεις στο Τμήμα Φυσικής Αγωγής αλλά και στον ίδιο τον Διευθυντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων (την ίδια ώρα που επισήμως καλούνται να βάλουν πλάτη στον θεσμό!), ούτε ο ζαμανφουτισμός των πολλών, ούτε η ηττοπάθεια των φοβικών, ούτε τα ψέματα, ούτε το κρυφτό, ούτε τα χτυπήματα “φίλων” κάτω από τη ζώνη, ούτε φυσικά η ανεκδιήγητη Ε.Ο.Κ.
Ποια τρανότερη απόδειξη του Φιάσκου, όταν εν έτει 2020 ένας πατέρας δεν μπορούσε να πάει με το παιδί του να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι μπάσκετ, στην υποτιθέμενη γιορτή του αθλήματος;! Και ο Αλεξανδράκης της “Οικογένειας Χωραφά” με τα 10 παιδιά να ήταν, θα του έλειπαν άλλα 5!

😂 Για να μην πούμε για την ιλαροτραγωδία των 50 προσκλήσεων ανά φιναλίστ, αποκλείοντας χορηγούς, κατόχους διαρκείας, ακόμα και τις οικογένειες των αθλητών. Το “Ούτε στην Ουγκάντα” πλέον ωχριά. Και μοιάζει το πιο σύντομο ανέκδοτο…
Η χαλιναγώγηση της βίας είναι ζήτημα βούλησης της Πολιτείας και, όσο κι αν κανείς μας δεν δικαιούται να βγάζει την ουρά του απ’ έξω, όσο κι αν όντως “δεν είμαστε λαός”, το “Πονάει δόντι, κόβει κεφάλι” με καμια κυβέρνηση δεν συνιστά λύση…
Για τον Δικέφαλο το κομβικό 5ο Κύπελλο Ελλάδος και 17ο Τρόπαιο στην ιστορία του Συλλόγου που έφερε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο στον ελληνικό αθλητισμό (1968) και το μπάσκετ στη ζωή των Ελλήνων, δείχνει τον δρόμο. Τα καλύτερα (BCL, Νέο γήπεδο, λύση του γόρδιου δεσμού της Euroleauge) έρχονται…

Ένα δημόσιο ευχαριστώ στον Απόστολο Παπαγιάννη και στην Κατερίνα Μαλαθράκη (χωρίς εσάς τίποτα δεν θα’ταν το ίδιο), αλλά και στον Δημήτρη, τη Χριστίνα, τον Στέλιο και τον Μανώλη…
Σταύρο Ξενοφοντίδη, τιμή μου η συνεργασία.
Αδερφέ Κώστα (Κέτσε), ραντεβού στην Αθήνα.

ΥΓ. Αφιερωμένη η Κούπα σε Σένα. Σε είδα που χαμογελούσες εκεί ψηλά…

Θοδωρής Παντίδης – “Διακοσμητής”


Comments are closed.