Με αξιοπρέπεια απέναντι σε ξεπουλημένους και ξεφωνημένους…

Μου άρεσε να σε λέω δάσκαλο… Θυμάμαι πιτσιρικάς με το ραδιοφωνάκι στο αφτί, με τι αγωνία περίμενα τη φωνή σου – εκεί στην άλλη άκρη του ημισφαιρίου – για να ακούσω για γκολ στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Χρόνια μετά, συναντηθήκαμε στο μετερίζι του αγώνα. Εγώ με τον αντιστασιακό “τουρισμό” ανά την Ελλάδα, εσύ στην αγαπημένη σου ΕΡΑ ΣΠΟΡ, στο “μαγαζί” απέναντι…

Με αξιοπρέπεια και συνείδηση ήσουν εκεί, δάσκαλε. Θαύμασα την υπομονή και το πείσμα σου, εκείνη την περίοδο.

Μετά το μαύρο και άραχνο, που φαίνεται δεν συνέτισε πολλούς… τα είπαμε αρκετές φορές στον αέρα της εκπομπής στην ΕΡΤ1. Όποτε τηλεφωνούσες και είχες θέμα διαφορετικό, το περιποιούμασταν παρέα…
Αγαπημένε φίλε Κώστα, αγαπημένε δάσκαλε θα μου λείψεις…

Να έχεις καλό δρόμο σου εύχομαι. Να βρεις τον πατέρα μου εκεί ψηλά και να του πεις τι ωραία που περάσαμε εδώ κάτω απέναντι σε ξεπουλήματα, ξεπουλημένους και ξεφωνημένους…

Νίκος Αγγελίδης