Μελισσανίδη, η υγεία που ξεχυλίζει… η ΑΕΚ που είναι;

0

Την ευθύνη μάγκες την έχει πάντα ο επικεφαλής. Αυτός που χτίζει… Αυτός που σχεδιάζει… Αυτός που δίνει εντολές στις επιλογές του για το τι σκέφτεται και τι θέλει…

Στην ΑΕΚ των τελευταίων ετών μάθαμε να διαβάζουμε ότι η εταιρία… σφίζει από υγεία… Η ΑΕΚ της Γ΄Εθνικής – που δεν ήρθε διόλου τυχαία, μεταμορφώθηκε στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ, στην ΑΕΚ της Ευρώπης και όλα τα άλλα ωραία που ζήσαμε… Και έπειτα; Έπειτα τι; Αυτό ήταν;

Δηλαδή αν γνωρίσεις μια ωραία κοπέλα και πας μαζί της, ζήσεις λίγο… τον έρωτα σου, έστω και όχι στο απόλυτο (γιατί απόλυτο για την ΑΕΚ είναι ΜΟΝΟ η Παγκόσμια κορυφή) μετά τι κάνεις; Λες α τι ωραία ήταν και τώρα ας ξαναγυρίσω στα χάλια… τα μαύρα;

Η ΑΕΚ της Γ’ Εθνικής ήταν πιο πιασιάρικη από το σημερινό χάλι… Ντρέπομαι που το λέω… αλλά με περισσότερη όρεξη τρέχαμε τότε, εκεί που μας έτρεξε η ιστορία (όπως μας είπαν…). Και εμείς κοντά της. Πάντα. ΑΕΚ είναι αυτή…

Τρέξαμε σε κάτι βουνά, πήγαμε στο Κρανίδι και παίξαμε ντέρμπι, φτάσαμε στη Ραφήνα και χάσαμε από κάτι Θύελλες, παίξαμε και με τον ΠΑΟΚ του Κρουσώνα, ανταμώσαμε (ευτυχώς) και τον αδερφό δικέφαλο της Τριγλίας… Ματώσαμε εκεί… Πονέσαμε μαζί της… Και τώρα; Τώρα τι; Που είναι η υγεία;

Αυτό το κατασκεύασμα δεν βλέπεται…

Γράφω, γράφουμε όσοι πονάμε και δεν μας πονάει η τσέπη και η κονόμα γύρω από την ΑΕΚ. Δεν είμαστε επαγγελματίες ρεπόρτερς της ΑΕΚ και αυτό κάνει τη διαφορά… Γράφουμε ότι νιώθουμε… Νιώθουμε για την ΑΕΚ. Ναι αυτό είναι… Νιώθουμε για την ΑΕΚ και αυτό δεν αντιμετωπίζεται… Εδώ δεν υπάρχει κοινή γραμμή. Υπάρχει μόνο πάθος… Πεθαίνουμε για την ΑΕΚ. Αυτό. ΜΟΝΟ αυτό…

Δεν θα βγω σήμερα να σας γράψω για τον βροχερό καιρό. Θα σας γράψω για τα βουρκωμένα μάτια των παιδιών δίπλα μου στις γιόμες μετά το πέναλτι για να κερδίσουμε τον Άρη των 10… Θα σας γράψω για τον πιτσιρικά που φώναζε μπροστά μου ασταμάτητα ότι σύνθημα έφτιαχνε το μυαλό του για την ΑΕΚάρα του… Έφυγε αγκαλιά με το μπαμπά του και σταμάτησε τα συνθήματα… Σταμάτησε να φωνάζει γιατί μέσα του φώναζε η στεναχώρια…

Και προχωράμε με τους Σιμάους και τους Ντελετίτσηδες… Και τι μας φταίνε αυτοί;

Προχωράμε με το σύστημα “αυτούς έχουμε και βόηθα Παναγιά” και το Νικόλα να κάνει ότι κόλπο μπορεί… Αχ ΑΕΚάρα…

Κατά τα άλλα καταντήσαμε σφίζουμε από υγεία γιατί υπάρχει στην ΑΕΚ ο Αλεξίου! Στο πινγκ πονγκ, στην πάλη, στο μπάσκετ, στο βόλεϊ (που έπαψε να υπάρχει…) ΚΑΙ στο ποδόσφαιρο, παντού Αλεξίου. Ανερχόμενος αστήρ… Αναζητεί θέση στην κορυφή… Λέτε να τον δούμε και πρόεδρο μια μέρα; Αχ ΑΕΚάρα το μεγαλείο σου, δεν έχει τελειωμό (ειρωνικό…)

 


Comments are closed.