Ο ανύπαρκτος λόγος της δεσπόσυνης πένας

0

Για να μην λέτε ότι ελόγου μου κολλημένος στην ιδεοληψία μου παραμένω και πως διάφορα η κούτρα μου κατεβάζει, με τις τοποθετήσεις κάποιων επώνυμων γραφιάδων σήμερα ξεκινάω. Όσες από τις τόσες πολλές, πρόχειρες στο μυαλό μου είχα

Γράφει ο Ίων Θάρσυνος

”Ντρέπομαι για το συνάφι μας και βάζω και τον εαυτό μου μέσα, που τόσα χρόνια αφήσαμε τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, να αποχαυνώνουν τους συμπολίτες μας, κάνοντας το άσπρο μαύρο και παπαγαλίζοντας αυτά που τους σφύραγε ο υπουργός ή ο εργοδότης τους…”(Νίκος Πλιάκας).
“Έτυχε να δω πολλές φορές τα ινδάλματά μου με τα βρακιά κατεβασμένα, μεταφορικώς. Ήταν σοκ!Ανθρώπους που βγαίνουν και γράφουν τις ψωροφαντα-σίες τους με ρητορικό λαγκάζ, τους είδα να σκουπίζουν με το σάλιο τους τα παπούτσια του ανθρώπου που τους πλήρωνε… Μεγαλοδημοσιογράφοι, που δρουν σαν μονοπρόσωπες ΕΠΕ, κυνηγούν χύδην κάθε συμφερότερη μετεγγραφή σαν αμοράλ σκυλάκια, δίχως καμία κοινωνική πίστη, σταθερότητα ή αρχές(εδώ καγχά ζουν)…”(Στάθης Τσαγκαρουσιάνος).
“Στον απόηχο του ερωτήματος σχετικά με την στάθμιση του περιεχομένου, που πρέπει να αναγνωρίσουμε σε μία είδηση, ώστε αυτή να θεωρείται τέτοια, ξυπνάει μία δεύτερη, όχι λιγότερο ανησυχητική, ως προς τι ακριβώς είναι ο αποδέκτης της είδησης, δηλαδή η κοινή γνώμη”(Ευγένιος Αρανίτσης).

Δημοσιογραφία λοιπόν και κοινή γνώμη. Ξεπουλημένη σε αφεντικά και από συμφέροντα εξαρτημένη εδώ και χρόνια η πρώτη, αποχαυνωμένη και στον κόσμο της συνεχώς η δεύτερη, αδυνατώντας πλέον την πραγματικότητα να αντικρίσει και το “fake” να διακρίνει ή το σοβαρό από το χάχανο να ξεχωρίσει. Σε τούτη την αδυναμία τα ΜΜΕ και οι δοτοί λειτουργοί τους ποντάρουν και κατάλληλα, όπως κάθε φορά από κάποια “κέντρα” αποφασίζεται και οι ίδιοι κατά περίπτωση εντέλλονται, την γνώμη του πόπολου διαμορφώνουν. Με ηχηρές μπούρδες και παραπλανητικές εικόνες, που το ασήμαντο αποθεώνουν, το ελάχιστο ως τεράστιο παρουσιάζουν και το μέτριο σε άριστο μεταμορφώνουν, ώστε προς την επιθυμητή κατεύθυνση η σκέψη και η λογική του κοσμάκη να προσανατολιστούν. Έτσι ο ολίγιστος, από κάθε άποψη, Κούλης ως “μεσσίας” πριν τις εκλογές λανσαρίστηκε και ως ο καλύτερος “ever” πρωθυπουργός από επώνυμους παπαγάλους τώρα φέρεται και από αδρά αμειβόμενους δημοσκόπους συνεχώς παρουσιάζεται. Και διάολε πιάνει…

Η ιστορία βέβαια μας λέει ότι, σε τούτη την χώρα ανεξάρτητη και αντιεξουσιαστική δημοσιογραφία ποτέ δεν υπήρξε και πως η κοινή γνώμη ανέκαθεν “κοινή” ήτανε και πρόθυμη για την οποιαδήποτε σε βάρος της ασέλγεια έδειχνε. Το κακό όμως έχει παραγίνει! Ειδικά από τότε που τηλεόραση, τύπος και ραδιόφωνο, με ναυτιλιακές επιχειρήσεις, κατασκευαστικές εταιρείες, πετρέλαια και τράπεζες ανακατεύτηκαν και τέτοια συμφέροντα αναλάβανε να υποστηρίξουν και να προωθήσουν. Επόμενο ήταν, η ενημέρωση να εξαφανιστεί! Μέσα στους ωκεανούς της ποντοπόρας ναυτιλίας και των πετρελαίων, κάτω από τα τσιμέντα και την άσφαλτο των κατασκευών, πίσω από τα μερίσματα των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών. Το πόπολο, αυτά που γράφουν οι δεσπόσυνες πένες τώρα πια διαβάζει, όσα διαδίδουν τα μίσθαρνα μικρόφωνα συνήθως ακούει κι εκείνα που του δείχνουν οι εντεταλμένες εικόνες κάθε μέρα παρατηρεί. Κι ευπειθώς πείθεται!Έτσι το ψέμα των κανοναρχών κυριαρχεί, η υποκρισία των δεσπόσυνων περισσεύει, η ανοησία των υπήκοων μεγαλύνεται και όλοι εμείς οι παρακατιανοί, το καταφύγιο του λόγου μας χάσαμε…

“Γιατί η δημοσιογραφία δεν είναι κρατικοκίνητη. Γιατί η δημοσιογραφία είναι το μόνο καταφύγιο των αδύναμων, των ανώνυμων, των καταπιεσμένων. Γιατί αυτή είναι η φωνή, όσων δεν έχουν φωνή και τα μάτια αυτών που δεν βλέπουν. Γιατί η δημοσιογραφία είναι η μόνη αντιεξουσία του συστήματος. Όταν γίνεται ένα με την εξουσία του συστήματος, γίνεται και συνυπεύθυνη για την αιχμαλωσία, την κατάντια, την αμορφωσιά, την εκμετάλλευση του πολίτη από την εξουσία. Και τελικά για την εξάπλωση της αντιδημοκρατίας” (Γ.Παπαδόπουλος-Τετράδης). Δημοσιογράφος και αυτός, δημοσιογράφοι όμως και οι Πρετεντέρηδες, που άλλη άποψη για την δημοσιογραφία έχουν και για τούτο, λόγο και πένα στην υπηρεσία της εξουσίας και της μπίσνας έχουν οι αχρείοι αφιερώσει…


Comments are closed.