ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΔΩ e-mail: aeklivegr@gmail.com

EDITORIALS

Οι άγνωστες ιστορίες του Ανδρέα Βούλγαρη από τον Φ.Κ.

Published

on

«ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ της ΑΕΚ και της ζωής»…

Στον πάγκο της ΑΕΚ με τον Γερμανό Χανς Τιλκόφσκι

…ίσως θα είναι ο τίτλος του βιβλίου, που θα σκέφτεται – από το μεσημέρι αυτής της Κυριακής- να γράψει η καταξιωμένη διανοούμενη ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΑΝΔΡΕΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ, για το «φευγιό» του 86χρονου ΑΝΔΡΕΙΟΥ πατέρα της, διακεκριμένου διοικητικού παράγοντα επί Ζαφειρόπουλου και Μπάρλου!
…ΘΑ ΕΙΝΑΙ το βιβλίο εμπνευσμένο, κάτι ως η συνέχεια του συγκλονιστικού «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ της Μουσικής και της Ιστορίας», που έγραψε η σπουδαία Νατάσα, για το διαχρονικό είδωλο της, τον Παγκόσμιο ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ!


… Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ αποτέλεσε ένα από τους ταπεινούς, ιερολάτρεις «Ενωσίτες» παράγοντες, που ΕΔΩΣΕ ΠΟΛΛΑ (σε όλους τους τομείς), χωρίς ΝΑ ΠΑΡΕΙ «ένα κόκκινο κέρμα», που ΘΥΣΙΑΖΕ την οικογένεια του, για την Δικεφαλοαετίσια «ΘΡΗΣΚΕΙΑ», που ΕΠΕΣΕ σε καρχαριογενείς ωκεανούς (με χειρότερη εμπειρία του τις προδοσίες «των Σερρών» και «της Κοσκωταδιστικής ρεβάνς με τον Οσφπ»), αλλά χάρη στις υπεράνθρωπες ηθικές και υλικές δυνάμεις του, χάρη στην προστασία του, από το «βυζαντινό φυλαχτό-σταυρό» ΟΥΤΕ ΒΟΥΛΙΑΞΕ, ΟΥΤΕ ΠΝΙΓΗΚΕ, ΟΥΤΕ ΓΡΑΤΣΟΥΝΙΑ ΕΠΑΘΕ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΡΚΟΒΟΡΑ, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΜΟΛΥΣΜΈΝΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΤΑΠΙΕ κι έτσι βγήκε στην στεριά ΣΩΟΣ ΚΑΙ ΑΒΛΑΒΗΣ, ΑΤΡΩΤΟΣ ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΥΓΙΗΣ – ως την μοιραία «τελευταία ώρα του», τις 12 το μεσημέρι της 16-7-2023, που άφησε την τελευταίο πνοή του στο νοσοκομείο, μετά από 25ήμερη παραμονή στην εντατική, τέσσερις εγχειρήσεις για θρόμβωση στο πόδι, για «να ηττηθεί» τελικά , έχοντας προσβληθεί από ύπουλη Χαροσταλμένη «νοσοκομιακή ίωση-μόλυνση»!

…ΒΕΒΑΙΩΣ θρηνούμε κι οδυρόμαστε, προσωπικά και οικογενειακά, γιατί ήταν – όλα τα ΑΕΚοχρόνια – αδελφικός μας φίλος , σε πάρα πολλές χαρές και λύπες μαζί, απίθανος παρεϊστας, με πάθος του να χορεύει με τις … «ίδιες κι όμοιες του» κυρίες , να τραγουδάει ως αργά μετά τα μεσάνυχτα είτε του (…ποδοσφαιρικά «ομόθρησκου» μας) Χριστάκη (με πρώτο θαυμαστή του τον Αριστοτέλη Ωνάση!) το « Θα ζήσω ελεύθερο πουλί», είτε του Αντύπα το «Καταιγίδα» (…ανοίγοντας και την ομπρέλα της «μούσας του» (από το 1963) Ειρήνης (…χωρίς πόλεμο), ενώ διέσχιζε με ρυθμικά βήματα την πίστα κι έδινε τις αμίμητες «παραστάσεις» του)!

… ΕΜΕΙΝΕ ΣΑΝ ΕΝΑ «ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ» ΜΟΛΙΣ 86 ΧΡΟΝΩΝ ,ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΣΤΟ ΕΞΟΧΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ (από το Χαλάνδρι), ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΧΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ (Ειρήνη, Νατάσα, Σπύρο και τους εγγονούς Ανδρέα, Χρήστο), ΗΡΕΜΟΣ, ΑΠΟΛΥΤΑ ΗΣΥΧΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ (για το κάθε τι ΚΑΙ ποδοσφαιρικό), ενώ για ένα, από τα ελάχιστα, που έχει μετανιώσει να είναι αυτό, όπως το επαναλάμβανε σχεδόν κάθε φορά, που επικοινωνούσαμε: «ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ, ότι δεν αγνόησα την ενδοσυμφωνία, που είχε γίνει , για να σου τηλεφωνούσα εκείνο το κρίσιμο βράδυ στην εφημερίδα και να αποκάλυπτα την βόμβα με την κασέτα , που περιήλθε στα χέρια μας (=είχε βρεθεί σε καζανάκι τουαλέτας δωματίου του ξενοδοχείου, που είχαν αποσυρθεί Τόζα Βεσσελίνοβιτς και παίκτες), παραμονές του καταραμένου αγώνα με τους Κοσκωταδιστές και να την έβγαζες στην φόρα, με τον «ΔΙΚΕΦΑΛΟ» σου»! Πόσες και πόσες φορές δεν έχω «πεταχτεί» από τον ύπνο μου, θέλοντας να γυρίσω πίσω τον χρόνο και ….να σου τηλεφωνήσω!

…ΕΜΕΛΛΕ να μας τηλεφωνήσει σήμερα (Κυριακή) αργά το απόγευμα, ενώ βλέπαμε την συνηθισμένη τηλεοπτική εκπομπή «Τροχός της Τύχης») ο Νίκος Αγγελίδης, για να μας βυθίσει σε θλίψη με την είδηση «ΕΦΥΓΕ Ο ΑΝΔΡΕΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, ξέρω το πόσο δυνατή φιλία είχατε»!

Με τον παγκόσμιας ακτινοβολίας Ολυμπιονίκη της Σοβιετικής Ένωσης Βαλερί Μπορζόφ και τον παγκόσμιας ακτινοβολίας άσο της ΑΕΚ, Μίμη Παπαϊωάννου

…ΜΟΝΟ δυνατή ήταν η αδελφική -οικογενειακή φιλία μας με τον Ανδρέα και τη «μούσα» του (από το 1963), την Ειρήνη (την πιο φιλειρηνική γυναίκα, που θα μπορούσε να εύρισκε στην ζωή του αυτός ο υπέροχος άνθρωπος και την ιδανική μητέρα, με τα δύο παιδιά τους τον ΣΠΥΡΟ και τη ΝΑΤΑΣΑ (Αναστασία) να έχει καταξιωθεί ως διανοούμενη, συγγραφέας του περίφημου «ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ της Μουσικής και Ιστορίας», αφιερωμένο στο διαχρονικό είδωλό της, τον Παγκόσμιο ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ. Πρόλαβε, ευτυχώς, και χάρηκε τους δύο εγγονούς του, Ανδρέα και Χρήστο. ‘Όπως πρόλαβε , πάντοτε προκειμένου για το οικογενειακό του στίβο, να δεί τον αδελφό του, Σπύρο, να διακρίνεται στη μεγάλη κατηγορία, ως διαιτητής (του Συνδέσμου Πειραιά), που ερχόταν συχνά-πυκνά στο στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας και είχε άριστες σχέσεις με όσους τον χαιρετούσαμε. Διόλου «ουρανοκατέβατος» στην οικογένεια του «βασιλέα των σπορ», ο αξέχαστος πιά Ανδρέας έπαιξε και τερματοφύλακας σε ομάδα της Πάτρας («Σεραφειδικός» ως τα μπούνια).

… «ΝΤΕΡΜΠΙ», πάντως, έδωσε ως διοικητικός κι όχι μόνο παράγοντας τη ΑΕΚ, επί προεδρίας Ανδρέα Ζαφειρόπουλου και Λουκά Μπάρλου. «Ντεμπούτο» έκανε, όταν προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει και με οικονομική συνδρομή τη μεταγραφική υπόθεση «Απόλλωνα – Χρήστου Αρδίζογλου», με τον Μπάρλο να τον ανταμείβει με την εγγραφή του «αριστίνδην» σε «κιτρινόμαυρο» μέλος. Η ανέλιξη του ήταν εντυπωσιακή, μ΄εκείνο, που του αναγνωριζόταν περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο, να ήταν η διάθεση του γι΄ αφιλοκερδή και χαμηλών τόνων υπηρέτηση της ΑΕΚ. Δικαιώθηκε, καταλαμβάνοντας καίρια πόστα, από τα οποία φυσιολογικό ήταν, πως αγάπησε περισότερο εκείνο του αρχηγού στο πολύπλοκο και σχεδόν μόνιμα, κατά τις Ζαφειροπουλικές εποχές, τεταραγμένο ποδοσφαιρικό τμήμα. Όταν προπονητής ήταν ο Τόζα Βεσσελίνοβιτς, με τον οποίο ανέπτυξε και στενές οικογενειακές σχέσεις (αγόρασαν διπλανά οικόπεδα στα Στείρα), με την σύζυγο του Σέρβου (= από τους κορυφαίους μπαλαδόρους της καλής εποχής της «Γιουγκοσλαβικής Σχολής», επιθετικός). Η Μίλκα ήταν σύζυγος το αντίθετο από τον Τόζα, σε χαρακτήρα, υπέρ το δέον δυναμική και με συνήθεια της για πρωτοβουλίες – δυστυχώς χωρίς να λειτουργήσει, να υποψιαστεί, να ερεθιστεί, ευαισθητοποιηθεί σε τίποτε , με καμία από αυτές (τις πρωτοβουλίες της), όταν μαγειρεύτηκε και σερβιρίστηκε σε βάρος της ΑΕΚ η Κοσκωταδιστική απάτη, με την προδοσία τεσσάρων-πέντε ενδεκαδάτων «Ενωσιτών» παικτών, προκειμένου να σημειωθεί η νόθα «κόκκινη» πρόκριση, σε κυπελλική ρεβάνς!

Αθλητική Ηχώ, 11 Φεβρουαρίου 1988 μετά το “πουλημένο” ΑΕΚ – Ολυμπικός 1-3 στο κύπελλο

… ΑΥΤΗ η κατάμαυρη σελίδα στην ποδοσφαιρική ζωή της ΑΕΚ «στοίχειωνε» ως το τέλος τον Ανδρέα, για τον εξής λόγο, όπως αναφερόταν σ΄ αυτόν, τις πιο πολλές φορές, που επικοινωνούσαμε. Ήτοι: «Γιατί δεν αγνόησα την ενδοσυμφωνία, που είχε γίνει, ώστε να κρατήσουμε σαν επτασφράγιστο μυστικό ό,τι πιάσαμε στα πράσα τους «κυρίους», που είχαν ενδώσει σε χρηματισμό, από το Κωσκοταδιστάν, με την ανταλλαγή τηλεφωνημάτων τους να είχαν γραφτεί σε κασέτα, την οποία ανακαλύψαμε τυχαία, ψάχνοντας ψηλά σε καζανάκι τουαλέτας δωματίου του ξενοδοχείου, που έμεναν ο Τόζα και οι παίκτες. Λάθος μου, λάθος μου, για το οποίο ακόμη πετάγομαι από τον ύμνο μου και θέλω να γυρίσω τον χρόνια πίσω, για να σου τηλεφωνήσω κι εσύ με τον δυναμισμό, που είχες να την ξεσκέπαζες, να έβγαζες την απάτη στην φορά, δημοσιεύοντάς την στον «ΔΙΚΕΦΑΛΟ» σου…»!

Αθλητική Ηχώ, 12 Φεβρουαρίου 1988


Αθλητική Ηχώ, 12 Φεβρουαρίου 1988


Αθλητική Ηχώ, 13 Φεβρουαρίου 1988

…. ΤΙΜΙΟΣ παράγοντας, άνθρωπος, επαγγελματίας σε βιομηχανία ρουχισμού, παλικάρι, ΑΕΚολάτρης, που θυσίαζε ακόμη και την οικογένεια του – κατά την έκφραση- αρκεί να υπηρετούσε με προσήλωση, αυταπάρνηση, ακραίο πνεύμα αυτοθυσίας την ποδοσφαιρική «θρησκεία» του. Ή μήπως λίγα γνώρισε και πέρασε με την άλλη καραστημένη υπόθεση, εκείνη «των Σερρών»; Αυτήν, που ζήσαμε, σε όλη την μαραθώνια διαδρομή της, στην αίθουσα του δικαστηρίου, όταν πιστέψαμε, ότι η ετυμηγορία θα ήταν «αθώα η ΑΕΚ», με στήριγμα την γιγαντιαία αγόρευση-τοποθέτηση του άψογου εισαγγελέα. Δυστυχώς, υπήρχε « άνωθεν διαβολική εντολή», για «οπωσδήποτε καταδίκη της ΑΕΚ. Κι όταν ακούσαμε την απόφαση, εντελώς διαφορετική από την κρυστάλλινη θέση της εισαγγελικής ΄Εδρας, γι΄ αφαίρεση βαθμών από την ομάδα μας, κατά την επόμενη σεζόν, και μηδενισμό για το ματς με τον Πανσερραϊκό, «κοιτάζαμε το ταβάνι» της αίθουσας, «παρακαλώντας» να έπεφτε και να μας πλάκωνε. Ο Βούλγαρης χύθηκε» πάνω σ΄ ένα από τα ξύλινα καθίσματα και «σκέπασε» με τις παλάμες-σαν κουρτινάκια (!) τα βουρκωμένα μάτια του!

…ΑΝΔΡΕΙΟΣ, ο Ανδρέας ρίχτηκε- «πετάχτηκε» (κι από αφελείς συνοδοιπόρους του) κι άλλες φορές καταμεσής καρχαριοκατοικούμενων ωκεανών. ΄Όμως, βρήκε υπεράνθρωπες δυνάμεις, αντλώντας πίστη κι από το Βυζαντινο-φιλακτό (σταυρό) του, έτσι ούτε βούλιαξε, ουδέποτε πνίγηκε, ούτε γρατσουνιά έπαθε από τα ανθροποειδή
«σαρκοβόρα»- με το μακρύ ρύγχος και τα κοφτερομαχαιρωτά δόντια . Τα κατάφερνε και έβγαινε εντελώς στεγνός στην ξηρά, υγιής, θεριεμένος σε πείσμα κι αποφασιστικότητα και συνέχιζε τους αγώνες του, είτε ως μέλος της ομάδας- Ζαφειρόπουλου (με Χρυσοβιτσιάνο, Γυφτάκη, Βαλλίδου, Μαϊτό, Δουκάκη κ.α.), είτε ως βασικό στέλεχος της περίφημης, πρωτοπόρου, καινοτόμου Επιτροπής Δημοσίων Σχέσεων επί Λουκά Μπάρλου (με συναδέλφους τους Πέτρο Λάλο, Νίκο Στράτο, Δημήτρη Μουρίκη, Γιώργο Κιλισμανή, Ανδρέα Λαπαναϊτη). Ολούθε παρών, δημιουργικότατα, ποτέ «κρυπτόμενος στ΄αμπάρια, όταν γινόταν πόλεμος κατά της ΑΕΚ»! Μας…κρύφτηκε, όταν πήγε αποστολή στην Δανία, για να κλείσει τον Χένρι Νίλσεν. Του είχαν ζητήσει … «να μη δώσει το θέμα σε ένα, συγκεκριμένο, δημοσιογράφο» (…επειδή ήμασταν «Μπαρλογραφος»!)

Φωτογραφία από το προσωπικό αρχείο του Ανδρέα Βούλγαρη. Μας την είχε παραχωρήσει με πολλή αγάπη… ο Φαίδων Κωνσταντουδάκης υποδέχεται τον θρυλικό “Παππού” της ΑΕΚ Φράντισεκ Φάντρονκ υπό το βλέμμα του Ανδρέα Βούλγαρη.

… ΖΗΣΑΜΕ πολλά κι επί πολύ με το ζεύγος Βούλγαρη, μαζί με τις «δυάδες» Λάλου, Στράτου κι άλλων από τις καταπληκτικές ΑΕΚοπαρέες. Οι περισσότεροι, αν όλοι, ήμασταν και προληπτικοί (π.χ. όσες φορές σχεδιάσαμε να αμολήσουμε αετό, Καθαρή Δευτέρα, η ομάδα την προηγούμενη μέρα …δεν σταύρωνε νίκη, με πολύ επώδυνη μία εντός έδρας ήττα από γκολ του Μιχάλη Κρητικόπουλου). Όσες φορές ξεκινήσαμε ομαδικά από συγκεκριμένο σπίτι, για το γήπεδο, παθαίναμε «συμφορές», όπως στον κυπελλικό τελικό Πανιωνίου – ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη, με Σταματιάδη να έχει αντικαταστήσει τον Πούσκας, τους «κυανέρυθρους» Γιάννη Αναγνωστόπουλο («θεό») – Πάνο Μάρκοβιτς – Νίκο Αναστόπουλο – Μωραϊτέλη – με «φονικό» διαιτητικό τρίο τους Λάτσιο, Λαγογιάννη, Ζλατάνο – να μας κάνουν προκάτ «κηδεία» και να χάνουμε το νταμπλ! Ράκη, με πόδια, που «μας έσερναν», δεν μπορούσαμε εμείς να τα σηκώσουμε, να περπατήσουμε, «Γολγοθάς» έως ότου η επιστροφή στην αφετηρία!

…ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ οι αξέχαστες «στιγμές», που περάσαμε, με πρωταγωνιστή τον πάντοτε ορεξάτο, χιουμορίστα κι ΑΕΚομυσταγωγό ΑΝΔΡΕΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ, που τα τελευταία χρόνια «αποσυνδεθήκαμε», γιατί παρεμβλήθηκαν απρόβλεπτα, απίστευτα, γεγονότα…΄Επαιξε ρόλο και ότι εκείνος μετακόμισε από το Χαλάνδρι (με το υγρό κλίμα), για το εξοχικό του στην Εύβοια(όπου του «έδινε ανάσες» η καθαρή ατμόσφαιρα και με την Ειρήνη «κέρβερο» κοντά του, φύλακα άγγελό του «ως -στην κυριολεξία- και τις τελευταίες 25 ημέρες, που ήταν στο νοσοκομείο, υπό την ιατρική φροντίδα του κ.Αλέξανδρου Γουγουλάκη, «ερυθρόλευκου» φαν, αλλά με άριστη γνώση για το «τι εστί Βούλγαρης»),. Κανόνας της Φύσης των ανθρώπων, ο χρόνος να αλλοιώνει ακόμη και τις πιο αγαπημένες, ισχυρές , αδελφικές φιλίες, όπως ήταν κι αυτή, η δική μας, με … «Σεραφείδεια τερματοφυλακική εγγύηση» τον Ανδρέα Βούλγαρη (όπου στα σημαντικά γεγονότα της παραγοντικής διαδρομής του, ήταν και το να αποτρέψει τον Λουκά Μπάρλο από την σκέψη αγωνιστικού παροπλισμού του τωρινού Πυλωνάρχη στο «Αγιά Σοφιά», τον ομοϊδεάτη του ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ πολιτικοποιημένο ΣΤΕΛΙΟ)!

…ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ μεσημέρι, στις 12, είναι προγραμματισμένο να γίνει η κηδεία του Ανδρέα, στο Κοιμητήριο του Βύρωνα.
«Μεταξύ συγγενών», κατά πώς ενημέρωσε η Ειρήνη όσους την συλλυπηθήκαμε, από τους πρώτους ήταν και το οικειότατο ζεύγος Μαρίας- Δημήτρη Μουρίκη. Ενδιαφέρθηκε για σχετικές πληροφορίες και ο ακούραστος συνάδελφος μας ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΙΛΙΟΣ, που θα τις μετέφερε στην ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΡΚΑΔΗ, για την ΠΑΕ. Σίγουρα, κατά 100%, ότι θα υπάρξει εκπροσώπηση κι εκείνης της «πλευράς», που ο εκλιπών πρόλαβε να ζητήσει από την λατρεμένη του σύζυγο, «να επικοινωνήσει οπωσδήποτε».

… «ΑΝΔΡΕΙΕ, ΑΝΔΡΕΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ,  Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για ό,τι πάρα πολύ μας έδωσες από τον εαυτό σου κι όσο «ΜΑΣ ΜΟΥΣΚΕΨΕΣ,  ως το κόκκαλο, ως το «κιτρινόμαυρο μυελούδι μας» με την … «ΑΕΚοΚΑΤΑΙΓΙΔΑ σου»! Μακάρι εμείς προσωπικά με την ταπεινότητα και τον σεβασμό, που ιερουργούμε και στην ΑΕΚοζωή μας, να είχαμε τον τρόπο – ακόμη και παρακαλώντας- για να γινόταν η κηδεία σου στο «Αγια- Σοφιανό» εκκλησάκι, στο «Αγία Σοφία και Οσίου Λουκά»! Θα ήταν η πρώτη και ταυτόχρονα η τελευταία «επίσκεψη» σου, στα διαφοροποιημένα, εκσυγχρονισμένα, ΘΕΪΚΑ ΧΩΜΑΤΑ, που έχουν εμποτιστεί έστω «από μια στάλα παραγοντικής προσφοράς σου», έστω
«από ένα δάκρυ ευτυχίας-χαράς για οποιανδήποτε νίκη της ΟΜΑΔΑΣ ΣΟΥ (ΜΑΣ)!

Φι Κάπα

Με ρίζα από την Πόλη και παππού αθλητή της πρώτης ομάδας βόλεϊ της ΑΕΚ δεν θα μπορούσα παρά να είμαι παράφορα ερωτευμένος μαζί της

Continue Reading
Advertisement