Παναγιά μας, τι παράξενα μας επιφύλαξες…

0

ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΩΝ ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗ, ΝΙΚΟΥ ΖΗΣΗ, ΣΤΟ «ΦΕΥΓΙΟ» ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ, ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΜΕ ΤΟ «ΑΝΤΙΟ» ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΩΤΗ «ΑΡΧΙΝΑΥΑΡΧΟΥ» ΤΗΣ ΑΕΚ, ΝΙΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ!

Φρίξος Κώνστας: «΄Οταν η μοίρα «κάνει παιχνίδια»…

@@@ ΠΑΡΑΞΕΝΑ παιχνίδια της μοίρας,υπό Αυγουστιάτικο φεγγάρι… κι ενώ οι ΄Ελληνες από τη μία νοερά κυρίως (λόγω των αυστηρών απαγορεύσεων προ του Χαροφερμένου δρεπανιφόρου γιού της νυχτερίδας,του Κοροναϊού) οι περισσότεροι εκπληρούσαμε το Τάμα μας …Που κι εφέτος ήταν το «να ανεβαίναμε» ( = με τα γόνατα «μπουσουλώντας» πάνω στο παχύ κόκκινο χαλί των παλιάριθμων σκαλοπατιών…) ως την κεντρική θύρα της Ευαγγελιστρίας Τήνου..Εκεί όπου , μόλις μπαίνουμε αριστερά, η Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας θα
μας υποδεχόταν με την ΄Αγια Καλοσύνη Της φωτεινή – λαμπάδα μόνιμα αναμμένη…

@@@ ΠΑΡΑΞΕΝΑ παιχνίδια της μοίρας, για μας , όσους κατοικούμε στην Αττική, ότι την προσοχή , την προσήλωση, για την εκπλήρωση του πατρόγονου ιερού θρησκευτικού καθήκοντος μας, για το «15αύγουστο Προσκύνημα», απείλησε να καλύψει με κατάμαυρα, πυκνόστρωτα, νυχτεριδοπαπλώματα καπνού η φοβερή πυρκαγιά σε εργοστάσιο πλαστικών, στην περιοχή της Μεταμόρφωσης… Αυτό, άραγε, να ήταν το προειδοποιητικό μήνυμα (για ακόμη χειρότερα) της Θεομητέρας , για τα όσα «μασκα»ρεμένα συμβαίνουν και στην δική μας γη (= σε ξηρά, σε αέρα και σε θάλασσα- με την τελευταία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου να έχει γεμίσει με …Τραμπερντογανικές πολυπλόκαμες θανατοδηλητηριώδεις τσούχτρες- για «να δήξουν» αυτές ακόμη και τα ιερά και όσια μας; Τα όσα έχουμε κληρονομήσει από τον Ποσειδώνα και την Αφροδίτη, από την ερωτοκτυπημένη με τον Μεγάλο Αλέξανδρο Γοργόνα, από τον προστάτη μας, τον ΄Αγιο Νικόλαο , από τον Μιαούλη και τον Καραϊσκάκη μας ΚΑΙ…)

@@@ΠΑΡΑΞΕΝΑ παιχνίδια, που «μας κάνουν» οι συμπτώσεις , για να καθορίζουν τα χρώματα και τους ήχους , τα αισθήματα και τις παραισθήσεις, τα όνειρα και την πραγματικότητα , την λύπη και την χαρά, το φως και το σκοτάδι όσων υπάρχουμε από την βύζαξη του γάλακτος της Μητέρας Γης, πρωτότοκου Θυγατέρας , κατά το ζευγάρωμα του Χάους (΄Αδη) με τον Ουρανό…

@@@ ΠΑΡΑΞΕΝΟ, που συνέπεσε, από την ΑΕΚο-Οικογένεια μας να έχουν γεννηθεί στις 17 Αυγούστου ο 85χρονος πια ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗΣ, ίσως ο πιο χαρακτηριστικός αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας μας. Με θέση δεξιθού εξτρέμ στην κορυφαία 11άδα όλων των εποχών! Από τα 15 του να πηγαινοέρχεται στην διαδρομή «Πετράλωνα- Νέα Φιλαδέλφεια», αφήνοντας όπως-όπως την σχολική τσάντα στο σπίτι (με «ζεστούς» τους επαίνουν για την άριστη μαθητεία του, κάνοντας περήφανο ιδιαίτερα τον «κυρ Μήτσο») κι να φεύγει- σαν αστραπή- , για να προλαβαίνει το λεωφορείο, με τον τερματισμό σε πολύ μικρή απόσταση από το θρυλικό «στάδιο ΑΕΚ». Ποδοσφαιριστής και πρωταθλητής στίβου- στο «100άρι». Ολογέματη αθλητική κριέρα, με «οικόσημο της» το «κιτρινόμαυρο» περιβραχιόνιο… Το οποίο διατήρησε σε μέσα τσέπη της προπονητικής φόρμας του, όταν ως αντικαταστάτης του Φέρεντς Πούσκας αυτός δοξάστηκε με τον ανεξίτηλο τίτλο «Πρωταθλητής και στον πάγκο, κατά την τελευταία, στο 1978-79΄, διοργάνωσης της Α΄κατηγορίας»!

@@@ ΠΑΡΑΞΕΝΟ μοιάζει και ότι «συνεορτάζων» του μεγάλου (και ως ανθρώπου, οικογενειάρχη, με την Ελένη και τους γιούς τους, Δημήτρη, Κώστα) Ανδρέα Σταματιάδη είναι ο πολύτεκνος Νίκος Ζήσης! ΄Ενας από «τα γκουρού» της μπασκετικής ομάδας, που συνδύασε τους αγωνιστικούς τίτλους στην «΄Ενωση», με την ολοκληρωμένη διεθνή καριέρα, σε Ευρωπρωταθλήτρια Εθνική μας , και σε ξένους συλλόγους. Με «στέμμα του», ως μέλος της «διαμαντοφτιαγμένης Βασίλισσας», ότι δεν «αλλοιώθηκε» (= για την ακρίβεια: «δεν λεκιάστηκε» με τη ντροπή του «εσωτερικού γυρολόγου»- όπως κάποιοι από τους συμπαίκτες του κι όχι μόνο, «χρηματοφονιάδες» κι «αλλοθρησκοπροσκυνήσαντες»)…

@@@ ΠΑΡΑΞΕΝΟ και για μας προσωπικά , ενώ σκοπεύαμε για την τωρινή «επέτειο πένθους» να γυρίζαμε τον χρόνο πίσω και να αναζητούσαμε χρυσές αναμνήσεις από την αμεσότατη γνωριμία, αθλητική και πολύ πιο πέρα – και κοινωνικά ολόπλευρη, με τον «ΑΡΧΙΝΑΥΑΡΧΟ ΤΗΣ ΑΕΚ»,τον περήφανο Ανδριώτη ΝΙΚΟ ΓΚΟΥΜΑ…΄Ομως, ήλθε η είδηση, ότι «Ο 85χρονος Σάββας Θεοδωρίδης άφησε την τελευταία πνοή του στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Δεν ήταν πρώτη αιτία της «φυγής» του ο Κοροναϊός. ΄Επασχε με την επάρατη, στα τελευταία χρόνια. Υπήρξε προκαθορισμένη ημερομηνία, για «το τέλος» του πατέρα του ηγέτη της Ουεφα, Θόδωρου Θεοδωρίδη. Γνωστή η αβάσαταχτα δυσάρεστη, για την οικογένεια του (και την «ερυθρόλευκη») πραγματικότητα «Σήμερα ή αύριο, αυτή την εβδομάδα ή την άλλη, τον περίμεναν»… Γι΄αυτό και η ηγεσία της ΠΑΕ Οσφπ του χάρισε το υπέρτατο, που θα μπορούσε, να ήθελε… Συγκεκριμένα «την αφιέρωση σε αυτόν του εφετινού πρωταθληματικού τίτλου». Κι έτσι «έφυγε» , αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, την έκφραση «παμπλήρης», «πανευτυχής», «σαν ΄Εφηβος στα 85 του»! Ελάχιστοι έχουν αυτή «την τύχη» ή αλλιώς «αυτή την ευκαιρία»… Ξέρουμε το πώς αισθανόταν, το πώς σκεφτόταν, αποφάσιζε και ζούσε, από τότε, που κατοικούσαμε στην Βουλής 51, στο Σύνταγμα, κοντά στο φαρμακείο του πατέρα του, όπου ως νεαροί ποδοσφαιρόφιλοι μαγνητιζόμασταν με το να την στήνουμε έξω από την βιτρίνα, για να βλέπαμε την φιγούρα του φοιτητή, που είχε εκτοξευθεί ήδη, ως τερματοφύλακας ενός από τους μεγάλους συλλόγους και με την Εθνική…

 

Μετά από κάποια χρόνια έμελλε να τον συναντάμε συχνότατα δια ζώσης στα Γραφεία της αθλητικής εφημερίδας, στην οποία είχαμε ξεκινήσει την επαγγελματική πορεία μας κι εκείνος επισκεπτόταν τον εκδότη- δημοσιογράφο, που έγραφε γλαφυρότατα την κριτική των αγώνων της πειραϊκής ομάδας και ήταν δική του ιδέα για το βαφτίσι του Οσφπ σε «Θρύλος». Ο αξέχαστος Θεόδωρος Νικολαϊδης ήταν «ο δημοσιογραφικός θεός», για τον Σάββα και η σχέση τους, που δέθηκε ακόμη πιο σφιχτά, κατά την συντροφιά τους στη Μύκονο (= εκεί είχε στηθεί και η αποτυχημένη επιχείρηση, για αρπαγή του Ντέμη, από τους Νίκο Στράτο- Μιχάλη Τροχανά, με τον Γιώργο Λούβαρη να συμπληρώνει την «κόκκινη τριάδα», έχοντας δελεάσει τον ηγέτη του Απόλλωνα, Κώστα Αλαμάνο…), διατηρήθηκε ως και την τελευταία μέρα, που ο Θίτα Νι αποδήμησε αιφνιδιαστικά (παρότι η ηλικία του ήταν υπερ90χρονη). Στο πολύ μεγάλο διάστημα, που μείναμε κι εμείς στην εφημερίδα (= που «γεννηθήκαμε κι ανδρωθήκαμε», διατηρώντας πάντοτε «πυρωμένη» την ευγνωμοσύνη μας προς τον «Κύριο Θόδωρο»…) , κατ΄επανάληψη αλληλοεπεικοινωνήσαμε με τον Σάββα. Πολλές από τις απόψεις του μεταφέρθηκαν ως «αποκλειστικές δηλώσεις ή συνεντεύξεις», με τον εκδότη πάντοτε να τις προβάλει με ξεχωριστή έμφαση στην 1η σελίδα (= επί δεκαετίες θεωρούταν «η επαναστατική» στον καθημερινό αθλητικό Τύπο). Κατά τη μετα-Θίτα Νι εποχή της εφημερίδας, οπότε και το δικό μας φινάλε, με τον Σάββα Θεοδωρίδη δεν μιλήσαμε ούτε μια φορά. Βέβαια παρακολουθούσαμε ως και την παραμικρή λέξη του, από τα με όσα… «ερυθρόλευκα μποφόρ ξεσπούσε» , για να εξέφραζε το «θαλασσοφουσκωμένο ολυμπιακό πάθος του»! Κι έτσι να μείνει στην ιστορία του Οσφπ και του ελληνικού ποδοσφαίρου, ως … «Ο μανιασμένος Ωκεανός ΄Εφηβος»! Τα πετυχημένα παικτικά του (τερματοφυλακικά) κατ΄αρχάς και μετά τα αιρετικά προφορικά- λεκτικά του (ως παράγοντα) θα μείνουν στην ύπαρξη του «Καραϊσκάκης» και στους βράχους της Πειραϊκής για να παφλάζουν σαν αφρισμένα κύματα…

 

• Παράξενη, που είναι η ζωή, για τα πάντα και τους πάντες… Πόσους από σας ξαφνιάσαμε σήμερα, όταν από τα γενέθλια των Ανδρέα Σταματιάδη και Νίκου Ζήση, «πήγαμε» στο φευγιό του «Αρχιναυάρχου της ΑΕΚ», Νίκου Γκούμα, και του «΄Εφηβου Ωκεανού του Φαλήρου», Σάββα Θεοδωρίδη; Ασφαλώς και δεν θα το περιμένατε. Αλλά, εδώ που τα λέμε, καταλήγοντας: πόσοι περιμέναμε, ότι… «θα κινδύνευε» το φοβερο-τρομερό «8-2» της Μπάγερν επί της Μπαρτσελόνα, κατά το αποψινό «5-0, αντί 8-0», της ΄Ιντερ σε βάρος της Σαχτάρ και με τον φιλοΚαρερικό συνάδελφο του, Αντόνιο Κόντε ,να μας έχει πλέον θερμούς υποστηρικτές, στον Τελικό με την 5άκις «βασίλισσα» του Γιουρόπα Λιγκ, την Σεβίλλη «του Βασίλη μας, Τσιάρτα»; Με την ΄Ιντερ, την οποία σε φιλικό, στο Νέας Φιλαδελφείας, έχουμε νικήσει 3-2, επί Τρύφωνα Τζανετή;

ΦΡΙΞΟΣ ΚΩΝΣΤΑΣ


Comments are closed.