Ραντεβού στην Σκεπαστή και στον υπόγειο του Φαλήρου…

0

Εκεί που όλα φαντάζουν ακατόρθωτα, έρχεται η ΑΕΚ να μας θυμίσει ότι όλη η ομορφιά του κόσμου είναι κρυμμένη στην επανάσταση. Άλλωστε τι άλλο από επανάσταση θα μπορούσε να είναι η ομάδα που ιδρύθηκε από την καταστροφή


Πως να μην είναι επανάσταση η ομάδα που κουβαλάει στην ιστορία της τους παππούδες μας; Την ζωή τους, την πατρίδα μας, την εκμετάλλευση, τον ξεριζωμό, την χλεύη των ντόπιων που έβλεπαν εχθρικά τους κατατρεγμένους από την Μ.Ασία, την αναγέννηση στον καινούριο τόπο. Μια διαρκής επανάσταση να μείνει η ΑΕΚ ζωντανή για να κουβαλάει την μνήμη. Για να μείνει κληρονομιά στις επόμενες γενιές σαν το πολυτιμότερο φυλαχτό. Σαν εγγύηση ότι θα υπάρχει πάντα το καλό για να πολεμάει το κακό. Είτε με όρους αθλητικούς είτε με όρους κοινονικωπολιτικούς.
Σήμερα δεν είναι μια αγωνιστική των πλέι οφ. Σήμερα είναι η μάχη των μαχών. Δύο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται. Από την μία η έπαρση που δημιουργούν 20 χρόνια κλοπών και βιασμού της πραγματικότητας από στρατιές δημοσιοκάφρων και από την άλλη η ΑΕΚ. Η ομάδα που πολεμήθηκε λυσσαλέα γιατί ποτέ δεν κατάφεραν να την αφομοιώσουν. Η ΑΕΚ που έφτασε στην πάτο γιατί προτίμησε να έχει το κεφάλι ψηλά και να μην γίνει παράρτημα του απόπατου όπως έκαναν πότε ο ΠΑΟ και πότε ο ΠΑΟΚ. Χωρίς 6 βασικούς, με τον αντίπαλο να οργανώνει φιέστα για το αήττητο πρωτάθλημα και το κύπελλο(;) και με τους “δημοσιογράφους- αναλυτές” να προετοιμάζουν τον κόσμο για ρωμαϊκή αρένα. Χριστιανοί- λιοντάρια πιστεύουν ότι θα είναι και η κατάσταση θυμίζει τις τούρτες στην Αίγινα με τα γνωστά αποτελέσματα.

Τώρα που όλοι ετοιμάζονται να σε χλευάσουν και να προσκυνήσουν το κακό, σε αγαπάω ακόμα περισσότερο. Γιατί πάντα θα είσαι η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Δεν ξέρω αν προέρχεται από την φύση της ομάδας, ο έρωτας όταν όλα είναι ανάποδα που δεν το νομίζω, γιατί η ΑΕΚ δεν χάνει ποτέ από δαύτους. Δεν γίνεται η ομάδα που κλέβει και το παιδί της για ένα πρωτάθλημα να κερδίσει την ιδέα της ΑΕΚ. Δεν μπορεί η μόδα που δημιούργησαν τα κλεμμένα , να υπερκαλύψει την ιστορία. Είμαστε κερδισμένοι μόνο και μόνο γιατί παραμένουμε το διαφορετικό που πολεμάνε. Αυτό που ποτέ δεν θα καταλάβουν κι εκείνο που πάντα χάραζε τον δρόμο. Η ΑΕΚ είναι αυτό που τους ανάγκαζε να κάνουν τους νεκρούς σε κάτι κάδους σκουπιδιών και να χορεύουν τσιφτετέλι στην πίτσα Χατ. Μπορεί να μην υπάρχει στην ομάδα πια κανένας Θωμάς Μαύρος, κανένας Νέστορας και κανένας Μίμης, μπορεί να μην υπάρχει Ντέμης ούτε Κωστής, πιθανότατα θα έχει απέναντι 11 Τζόρτζεβιτς έτοιμους να εκτελούν πέναλτι και να τα πανηγυρίζουν, 11 Αλεξανδρήδες  και 5 Ποντίκηδες, 8 Δημητρόπουλους και πάει λέγοντας. Δεν θα παίξουν 6 από τα παιδιά που υπολογίζονται ως βασικοί αλλά η ΑΕΚ δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά για να τους πατήσει. Θέλει μόνο πίστη και θέληση και θα γίνει. Όπως γινόταν πάντα. Δεν είναι πια η εποχή που εμείς είχαμε τον μεγάλο Τόνι και τον Σάμπα και αυτοί με Χάβο και Βούζα έκαναν την γνωστή χαβούζα, αλλά η ΑΕΚ σήμερα έχει χρέος απέναντι στην ιστορία της. Απέναντι σε όλους εμάς που το βράδυ θα είμαστε πιο καψουρεμένοι μαζί της. Γιατί εμείς δεν διαλέξαμε την ομάδα που ήθελαν οι περισσότεροι, ούτε την ομάδα που κέρδιζε πάντα με δόλια μέσα. Αντίθετα η ΑΕΚ διάλεξε εμάς να είμαστε αυτοί που με τα καρδιοχτύπια, τις φωνές μας, την πίστη και την θετική ενέργεια θα την οδηγήσουμε εκεί που της αξίζει. Μπορεί σήμερα, ίσως αύριο ,ελπίζω όχι σε 200 χρόνια, αλλά με την επαναστατική σιγουριά για επικράτηση του δίκαιου θα τα καταφέρουμε. Με το κεφάλι ψηλά για να κοιτάμε στα μάτια όλους αυτούς που δεν θα έχουμε απόψε δίπλα μας.  Μέχρι την οριστική νίκη γιατί κάθε αγώνας με ότι πιο σιχαμένο γέννησε ο αθλητισμός στην Ελλάδα, είναι μια γιορτή. Μια διαρκής ευχαρίστηση πως δεν κατάφεραν να μας βάλουν στο χέρι. Όταν μάλιστα συνοδεύεται και από μια μεγαλοπρεπή αγωνιστική καρπαζιά το πάρτι παίρνει άλλες διαστάσεις.

Το αποτέλεσμα περιμένουν εκείνοι που το σχετίζουν με την αγάπη τους για εσένα ΑΕΚΑΡΑ. Εγώ ότι κι αν γίνει ξέρω ότι αύριο θα σε αγαπάω περισσότερο από σήμερα και λιγότερο από μεθαύριο. Ραντεβού στην Σκεπαστή που τραγουδάμε ακόμα. Ραντεβού στον υπόγειο του Φαλήρου. Ραντεβού σε κάθε μέρος που χτυπάει η καρδιά σου. Δώσε ένα λόγο στους πολλούς, να μπορέσουν να αισθανθούν για ένα βράδυ όπως οι λίγοι που καμιά φορά γίνονται αμέτρητοι…

by KKRK


Comments are closed.