“…Seguimos junto unidos asta el fin….”

0

” Fue culpa mia/por haber pateado mal/fue culpa mia/por no atajar el penal/fue culpa mia/por no pasartela a tiempo..”

Γράφει η Λυγερή Γιαννουλάκη

Πέρασαν περίπου 18 χρόνια από τότε που οι θρυλικοί “Ατρόμητοι” (Cebollitas) τραγουδούσαν πως “είναι δικό μας (τους) λάθος που τα αποδυτήρια είναι σιωπηλά”, έπειτα γίνανε πρωταθλητές Αργεντινής και ανέβασαν στην κορυφή του κόσμου την “Αλμπισελέστε”! Χθες, παρακολουθώντας τον αγώνα της ΑΕΚ απέναντι στον Άρη, εκείνη μελωδία των παιδικών χρόνων,  ήρθε ξανά στο νου. Μια μελωδία μελαγχολική και… αυτοκριτική στην αρχή, αλλά όμορφη και αισιόδοξη στο τέλος!

“..fue culpa nuestra este vestuario en silencio…”**

Ο χθεσινός αγώνας με το Άρη, ήταν ο χειρότερος της χρονιάς, μιας και η Πρωταθλήτρια είχε μηδέν τελικές! Εικόνα από την – όπως φάνηκε στον αγώνα της Τρίτης με το Περιστέρι-  αδικείται, για την ακρίβεια αδικεί η ίδια τον εαυτό της! Η ΑΕΚ  να παλέψει για ότι καλύτερο στο πρωτάθλημα και για την κατάκτηση του κυπέλλου, παράλληλα  να σχεδιάσει από τώρα την επόμενη  σεζόν.

“…pusimos en la cancha chispa y corazon…”***

Εκτός βέβαια από τον έγκαιρο σχεδιασμό, οι “κιτρινόμαυροι” ποδοσφαιριστές θα πρέπει να βρουν ξανά το περσινό  πάθος, την ψυχή και τη θέληση των πρωταθλητών, να “φεύγουν νεκροί από το γήπεδο”, να αγωνίζονται σε κάθε παιχνίδι σαν να είναι τελικός.  Όταν υπάρχουν αυτά, η ΑΕΚ και κερδίζει και παίζει όμορφο ποδόσφαιρο, όπως- επαναλαμβάνουμε- την περασμένη Τρίτη.

* Θα είμαστε ενωμένοι μέχρι το τέλος

** Eίναι δικό μας  λάθος που τα αποδυτήρια είναι σιωπηλά

***Το να είσαι στο γήπεδο θέλει ψυχή και καρδιά (ελεύθερη μετάφραση)


Comments are closed.