Στην πατρίδα του Αλ Καπόνε μια καρδιά χτυπάει ακόμα δυνατά για την ΑΕΚ!

0

Ξημέρωσε στο Σικάγο… Απέναντι μου, φάτσα σαν καρτ ποστάλ, η απέραντη ομορφιά της Michigan Avenue. Χιλιάδες άνθρωποι σαν μικρά στρατιωτάκια πηγαινοέρχονται με ταχύτητα…

Γράφει ο Νίκος Αγγελίδης

Το κρύο είναι τσουχτερό. Άλλη μια ημέρα μέσα στην παγωνιά ξεκινάει στην άλλη άκρη… Που θα μας βγάλει και σήμερα η μέρα άραγε;

Μοναδική μου συντροφιά ένα παλιό κασκόλ του Στράτου – από αυτά που του έδωσα τώρα που μεγάλωσε – και φυλάει ως κόρη οφθαλμού. ΑΕΚ ΟRIGINAL με την αγγλική σημαία στο πλάι, από την δοξασμένη δεκαετία του ’80.

Ανοίγω τον υπολογιστή για να ξεκινήσει ο συντονισμός της ημέρας… Ένα μήνυμα με περιμένει “Hi Niko..: Are you in Chicago?”

Ένας παλιός καλός φίλός από το παρελθόν. Ο Φρανκ Κλόπας! Είχε δει τις αναρτήσεις μου με τα βίντεο και τις φωτογραφίες από τις ομορφιές της πόλης του και με έπιασε… έτσι στα πράσα…096

Επικοινωνήσαμε άμεσα… “Νίκο θα πάω να δω τους γονείς μου το πρωί. Πάμε το μεσημεράκι να φάμε στην ελληνική γειτονιά…” ήταν το μήνυμα του πρώην παίκτη της ΑΕΚ που κάποτε με τα κόλπα του μας είχε κάνει να τον λέμε Κόλπας, όχι Κλόπας…

Θυμάμαι την πρώτη φορά που είχε πέσει στα χέρια μας ένα βίντεο από την προπόνηση – χαλάρωση της ΑΕΚ σε εσωτερικό χώρο, στις αίθουσες πίσω από τον αγωνιστικό χώρο της Νέας Φιλαδέλφειας. Είχαμε κάτσει μια παρέα μαζί με τον θρυλικό οδοντίατρο Δημήτρη Ζαχαριάδη, τον Αλέξανδρο Μαργαρίτη, τον Θοδωρή Γεωργίου και άλλους και χαζεύαμε τον Φράνκι να κάνει τα μαγικά του με τη μπάλα… Ότι ήθελε την έκανε. Την χάιδευε, της μιλούσε, συνεννοούνταν μαζί της… Πραγματικά…

Το ραντεβού ήταν στο εστιατόριο Greek Islands στην καρδιά του περίφημου Greek Town, στην Halsted Street.
Ο Φράνκ δεν έχει αλλάξει καθόλου… Άσπρισε λίγο, κατά τα άλλα είναι όπως ήταν… Δεν έχει βάλει ούτε μισό γραμμάριο. Κρατιέται σε καλή φόρμα, λες και είναι έτοιμος ακόμη και σήμερα να κατακτήσει τα γήπεδα…

“Παίζεις καθόλου μπαλίτσα;” η πρώτη αυθόρμητη ερώτηση μόλις τον είδα… “Μπα…” μου απάντησε για να συμπληρώσει όμως ότι γυμνάζεται καθημερινά, τρέχει, κρατιέται σε καλή φυσική κατάσταση…

Ο σερβιτόρος μας, ο Κώστας ένα νεοφερμένο παιδί από την Κέρκυρα, πήρε την προβλεπόμενη καθοδήγηση από τον Φρανκ για να φέρει καλό ελληνικό ψάρι… Ελληνικό λαβράκι στο Σικάγο με φόντο φωτογραφίες και ονόματα νησιών μας. Η Ικαρία πρώτη, πρώτη.

099Και η κουβέντα άναψε… Το αμερικανάκι της ΑΕΚ, όπως τον λέγαμε τότε, είχε τα σεκλέτια του καθώς λίγο νωρίτερα η αγαπημένη μας ΑΕΚ, είχε φροντίσει να μας κάνει πάλι άρρωστους “ανατρέποντας” την υπέρ της κατάσταση στο Αγρίνιο.

“Πολύ χάλια η ομάδα, Νίκο. Τι θα γίνει;” ρώτησε με αγωνία προσπαθώντας να μάθει αν είχα κάποιο καινούργιο μαντάτο, κάποιο νέο… Και έτσι με αυτά και με αυτά στην συνέχεια της κουβέντας και στην εξέλιξη της ημέρας, ανοίγοντας στο κινητό το AEK LIVE, πληροφορηθήκαμε για την αλλαγή σκυτάλης και τον ερχομό του Χιμένεθ… Ο Φρανκ είχε σηκωθεί για να πάει τουαλέτα και εγώ είχα μείνει πίσω για να ψάξω να δω τι γίνεται και να τον ενημερώσω… Όταν γύρισε και του είπα μάντεψε ποιος, χάρηκε μάλλον… κατά πρώτο λόγο από την αναγκαία… όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα αποχώρηση Μοράις.

481508_460630457306838_218993060_nΤα περισσότερα ψάρια εκεί στο εστιατόριο Greek Islands τα φέρουν από Ελλάδα για να έχει γεύση από πατρίδα. Ερχονται οι αμερικανοί και ξετρελαίνονται. Ο Κλόπας αισθανόταν σπίτι του… Με έντονη νοσταλγία για την Ελλάδα, για την ΑΕΚ.

“Θα μπορούσα να είχα δώσει πολύ περισσότερα. Ήμουνα μικρός, άλλες συνθήκες τότε. Αν είχα τα σημερινά μυαλά θα ήταν διαφορετικά… Ήμουνα και μόνος μου. Μου έλειπαν οι δικοί μου… Δεν ήξερα κανέναν όταν ήρθα”.

Θέλετε να μάθετε πως είχε έρθει τότε ο Κλόπας στην ΑΕΚ; Το ξέρετε ότι ήταν αρχικός στόχος του Ολυμπιακού; “Είχε γίνει ένα τουρνουά εδώ και είχαν έρθει άνθρωποι του Ολυμπιακού. Είχα παίξει μάλιστα με φανέλα του Ολυμπιακού!”

Αυτό λοιπόν δεν το ξέρει κανείς. Πριν από την φανέλα της ΑΕΚ, ο Κλόπας είχε φορέσει τα ερυθρόλευκα… “Νίκο, έχω ακόμη την φωτογραφία…”

Η ΑΕΚ τον άρπαξε μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού λοιπόν. Με κινήσεις αστραπιαίες. “Επαιζα στην Αμερική, είχα καλό όνομα, ήμουνα στις Εθνικές ομάδες, δεν δυσκοκεύτηκαν να με βρουν γιατί με ήξεραν όλοι στο Σικάγο ως ο Έλληνας που παίζει μπάλα. Όταν πρωτοήρθα στην Αμερική, γράφτηκα στο ελληνικό σχολείο. Είχε πλάκα τότε γιατί μόλις μπήκα στην ποδοσφαιρική ομάδα του σχολείου, άρχισα να κάνω αυτό που αγαπούσα και λάτρευα… Ήμουνα πολύ μπροστά από τα άλλα παιδιά τότε… Έπαιρνα τη μπάλα, την έκανα ότι ήθελα, τους περνούσα όλους, έβαζα το ένα γκολ μετά το άλλο. Από το σχολείο άρχισα να κάνω καλό όνομα και να με παρακολοyθούν τότε οι ειδικοί, σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο ανέβαινε πολύ στην Αμερική”.

Με αυτά και με αυτά ο Φρανκ Κλόπας κατέληξε στην ΑΕΚ. Πήρε κάποιες ευκαιρίες, άλλες τις τράβηξε από τα μαλλιά, προσπαθώντας να γίνει μόνιμος κάτοικος της βασικής ενδεκάδες, άλλες τις έχασε κυρίως λόγω εγκληματισμού αλλά και τραυματισμών…

“Ταλαιπωρήθηκα πολύ με το πόδι μου… Σε έναν τραυματισμό, δεν είχα καλή αποκατάσταση, το πόδι μολύνθηκε, προσπαθούσαν οι γιατροί να μου αφαιρέσουν το υγρό και μέσα μου είχε γίνει σαν λάσπη… Ζορίστηκα πολύ… Για αυτό και σταμάτησα τόσο νωρίς τη μπάλα στην Ελλάδα. Μετά την ΑΕΚ πήγα στον Απόλλωνα, ούτε το μετράω αυτ;o. Για να επιστρέψω πάλι στην ΑΕΚ ήμουνα εκεί… Δεν είχα τύχη… Μετά το τέλος της περιπέτειας μου με τους τραυματισμούς στην Ελλάδα, γύρισα στην Αμερική. Προπονητής τότε στην Εθνική ομάδα ήταν ο Μπόρα Μιλουτίνοβιτς. Με παρακολουθούσε στενά. Όταν είδε ότι γινόμουνα καλύτερα μου έδωσε ευκαιρίες. Αγωνίστηκα στην Εθνική ομάδα των ΗΠΑ, μετά την ΑΕΚ, κάνοντας πολύ καλές εμφανίσεις και με καλή διάρκεια”.

Παρεπιπτόντως με την Αμερική ο Φρανκ φορούσε το Νο 14, τον μαγικό αριθμό που κάποτε είχε στην πλάτη ο ιπτάμενος Ολλανδός Γιόχαν Κρόιφ.

Με αυτά και με αυτά η κουβέντα μας πήρε στο δικό της ρυθμό. Ξέχασα να τον ρωτήσω ποιο ήταν το παιδικό του ίνδαλμα. Στην ΑΕΚ όμως κατάλαβα πως θαύμαζε τον Μπατίστα και τον Μανωλά. “Άλλο επίπεδο ο Στέλιος, ήταν μια ομάδα μόνος του… Σου έφτιαχνε την ψυχολογία. Ήξερες ότι με τον Στέλιο δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Και λάθος να έκανε, ένοιωθες ότι ήταν ο Στέλιος, θα το μάζευε… Η ομάδα όταν δεν έπαιζε έψαχνε την ψυχολογία της…

Και ο Ντανιέλ. Μεγάλος παίκτης. Και φίλος. Βρισκόμαστε όταν έρχομαι κάτω… Πέρυσι ήρθα… Μου λείπει η Ελλάδα, μου λείπει η ΑΕΚ, μου λείπουν οι φίλοι..

Στην συνέχεια μιλήσαμε για έναν έναν τους παίκτες της εποχής εκείνης… Είπαμε για τον Παυλάρα τον Παπαϊωάννου που είναι στην Κύπρο και την κοράκλα του την Ραμόνα που μαγεύει τους Στίβους, είπαμε για τον Σπύρο Οικονομόπουλο που ξενιτεύτηκε ξανά κι αυτός… Είπαμε για τον Λάμπρο Γεωργιάδη, που είναι τώρα ξανά στην ΑΕΚ σε άλλο πόστο. “Σαϊτα ήταν ο Λάμπρος” του θυμίζω και χαμογελάει… Είπαμε για τον Δημήτρη τον Πίττα, για τον Χρήστο Βασιλόπουλο. Για όλους… Κυριολεκτικά για όλους. Έναν, έναν. Κρατάει επαφή με τους περισσότερους. Κυρίως μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και μέσων κοινωνικής δικτύωσης…

Ο Φρανκ είναι παντρεμένος και έχει μια πολύ όμορφη οικογένεια. Η σύζυγος του Σοφία, ελληνίδα (φυσικά) είναι κτηματομεσίτρια και ρίχνει το δικό της καθημερινό τρέξιμο στην ατελείωτη πόλη του Σικάγο.

Ο Κλόπας από την πλευρά του βλέπει κι αυτός με μεγάλη αισιοδοξία το μέλλον, το οποίο περιλαμβάνει ως κύριο μενού, τι άλλο; Το ποδόσφαιρο… Στην ομάδα της πόλης, τους Chicago Fire, αγαπιέται σαν Θεός. “Ο πρόεδρος κάτι καλό ετοιμάζει και εκτός απροόπτου από τη νέα χρονιά θα είμαι σε σημαντικό πόστο” αποκάλυψε…  όταν τον ρώτησα για τα μελλοντικά του σχέδια.

Πριν καταλάβω τι συμβαίνει ο Φρανκ, είχε εξαφανιστεί. Είχε κανονίσει τον λογαριασμό. Έτσι για να ανταποδώσω, το λιγότερο που μπορούσα να κάνω ήταν να του δώσω το παλιό κασκόλ του Στράτου. Ανάμνηση της δικής του εποχής. Ήταν σα να βρήκε τον προορισμό του.

Frankie σε ευχαριστώ… Και κοίτα, όπως σου είπα… Αυτή η αρρώστια δεν μας εγκαταλείπει ποτέ. Είναι το πιο γλυκό βάσανο του κόσμου!

Φωτογραφίες με τους ανθρώπους του εστιατορίου

100 102

 

Ο τόπος συνάντησης

16174550_1257115047700454_4306673392763546742_n 15965801_1257115251033767_966053594474040639_n 16002820_1257114627700496_2303753915195944057_n 15965995_1257114684367157_5006694895444195689_n

 


Comments are closed.