Θα μπορέσω ποτέ να σου αποδείξω… πόσο σ΄ αγαπώ;

0

Τα χρόνια περνάνε… Ένα πράγμα όμως… παραμένει αναλλοίωτο ή μάλλον αυξάνεται και γίνεται πιο απαιτητικό! Το πάθος για την ΑΕΚ!!!

Γράφει ο Νίκος Αγγελίδης

Θυμάμαι με τι αγωνία περίμενα να φτάσει το Σάββατο ή η Κυριακή για να πάρω τους δρόμους και να βρεθώ κοντά της… Θυμάμαι και τα χιλιόμετρα που κάναμε κάποιοι τρελοί για να αγκαλιάσουμε τον δικέφαλο αετό από την άλλη άκρη του κόσμου.

ΑΕΚ ΘΕΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ φωνάζαμε με πάθος και λατρεία, μα τότε τρεις δεκαετίες πίσω… δεν είχα φανταστεί ότι κάποτε θα τρέχω για να συναντήσω την ιστορική προέκταση της ΑΕΚ σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ελλάδας, της Κύπρου και του εξωτερικού.

Δεν είχα φανταστεί ΠΟΤΕ στη ζωή μου ότι θα ξεκινούσα ΜΟΝΟΣ για να πάω στην Ουγγαρία να συναντήσω την ΑΕΚ!!!

Την Κυριακή έπιασα ξανά τιμόνι και τα χιλιόμετρα έφευγαν με χαρά και προσμονή… Οχι δεν ήταν ο προορισμός μας βόρειος, εκεί που έπαιζε δηλαδή η ΘΕΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ, στην Ξάνθη. Η τρέλα με την ΑΕΚ με έφερε σε άλλο μονοπάτι…

Πήραμε μαζί με το Νικόλα Κολυτά, τον κατηφορικό δρόμο… Προς Αίγιο… Έκει έπαιζε η ΑΕΚ του Αιγίου, σήμερα ΑΕ Αιγίου με την ΑΕΚ της Πάτρας… Δυο ομάδες ιστορικές, φυσική συνέχεια της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινούπολης.

Οι κιτρινόμαυροι του Αιγίου έχουν ιδρυθεί από Πρόσφυγες φυσικά το 1931, ενώ η Πατρινή ΑΕΚ έχει τη δική της ιστορία από την δεκαετία του ’20. Την ΑΕΚ Πατρών ενίσχυσε κάποτε ως προπονητής ο θρυλικός Κώστας Νεγρεπόντης…

Τα χιλιόμετρα έφυγαν εύκολα παρά την καταρρακτώδη βροχή στις αρχές… Κουβέντα για την ΑΕΚ, για το χθες, για το πόσο ρομαντική παραμένει αυτή η ιδέα μέσα από το πέρασμα των χρόνων. Ότι και αν κάνουν για να μας τη σπάσουν… αυτό δεν αλλάζει.

Στο Αίγιο μας παρέλαβε ο πρόεδρος του ιστορικού σωματείου, της ΑΕΑ όπως την φωνάζουν, Φίλιππος Κοσσάρας, επί χρόνια παίκτης της ομάδας και από τους βασικούς λόγους της επαναδραστηριοποίησης της ομάδας μετά από αδράνεια μερικών ετών. Αιτία όπως λένε όλοι… ήταν η παρουσίαση εκεί πέρυσι του βιβλίου ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΕΚ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Στο τέλος της εκδήλωσης μαζεύτηκαν όλοι οι Παλαίμαχοι της ομάδας και έδωσαν μια υπόσχεση. Ότι θα ξαναγεννιόταν ο δικέφαλος μέσα από τις στάχτες, όπως αρμόζει στην ιστορία… Και τους υποσχέθηκα τότε ότι αν αυτό γινόταν θα πήγαινα να τους δω με τις φανέλες εν δράσει… Έτσι βρεθήκαμε στο Αίγιο…

Μετά από έναν γρήγορο καφέ στα παλιά εργοστάσια σταφίδας και με τον Τάσο, μεγάλη μορφή της ΑΕΚ στο Αίγιο, πήραμε τον δρόμο για τα προσφυγικά. Φτάσαμε και στο φοβερό σπίτι που έχει στην πρόσοψη τον δικέφαλο αετό με το σύνθημα”Τι αξία έχει να ζεις αν δεν είσαι ΑΕΚτζής;”

Στα γραφεία της ΑΕ Αιγίου βρεθήκαμε λίγο πριν τον αγώνα, αφού πρώτα περάσαμε και από τη γηπεδάρα της ομάδας, η οποία όμως δεν χρησιμοποιείται για αγώνες, καθώς δεν υπάρχουν αποδυτήρια και η Πολιτεία ως συνήθως κοιμάται…

Ο δικέφαλος του Αιγίου στεγάζεται στο κέντρο της πόλης, σε έναν ιστορικό χώρο… Εκεί κάποτε βρίσκονταν τα αποδυτήρια της ομάδας. Ντύνονταν  οι παίκτες και πήγαιναν με τα ρούχα… του αγώνα στο γήπεδο που βρισκόταν σχετικά κοντά… Απίστευτες ιστορίας τρέλας για την ΑΕΚάρα!

Ήταν βροχερή μέρα… Το γήπεδο της Ροδιάς που φιλοξενεί, ως έδρα την ΑΕ Αιγίου, είχε πολύ κακό αγωνιστικό χώρο, με πλαστικό χορτάρι (που δεν υπήρχε…) και με τη βροχή να έχει λιμνάσει σε διάφορα σημεία. Το έδαφος θύμιζε τσιμεντόπλακα…

Τα παιδιά της ΑΕΚ Πατρών έφτασαν με τα αυτοκίνητα τους, μπήκαν μετά τις πρώτες χαιρετούρες, σε πολύ ζεστό και φιλόξενο κλίμα στα αποδυτήρια τους…

Επικεφαλής ο Αντώνης Χριστόπουλος, φυσιογνωμία του τοπικού ποδοσφαίρου, ποδοσφαιράνθρωπος με αγάπη για την ΑΕΚ και την ΑΕΚ Πατρών…

Μας έλεγε με θαυμασμό για τη φανέλα της ομάδας που έχει στο πίσω μέρος της, την Αγιά Σοφιά!

Ο αγώνας ξεκίνησε, το κρύο άρχισε να κάνει την εμφάνιση του. Ο Νικόλας πυροβολούσε με τη φωτογραφική μηχανή, εγώ στην αγαπημένη μου θέση, πίσω από το φακό… Θέλαμε να κάνουμε και περιγραφή της αναμέτρησης αλλά οι συνθήκες ήταν δύσκολες, δεν είχαμε πιεί και κανένα τσιπουράκι για να ζεσταθούμε… οπότε το αφήσαμε για την επόμενη ιεραποστολή, ποιος ξέρει που…

Πίεζε η ΑΕ Αιγίου, το πάλευαν δυνατά τα παιδιά από την Πάτρα… Μάχη πραγματική και με τραυματισμούς, στον επικίνδυνο αυτό αγωνιστικό χώρο. Έπεφταν κορμιά όμως… Δυνατά παλικάρια, δυνατές μάχες… ΑΕΚάρα από τη μια, ΑΕΚάρα και από την άλλη. Και με φόντο το πανό της ORIGINAL Αιγίου. Τι όμορφα!

Τα γκολ ήρθαν… άρχισαν τα χαμόγελα από τη μια, η απογοήτευση από την άλλη… Η ισοφάριση ανέτρεψε τα πρώτα δεδομένα και μετά το γκολ της νίκης για τον δικέφαλο του Αιγίου, ανέτρεψε τα δεδομένα της ανατροπής. Και αν είχε μπει και το γκολ στο τετ – α -τετ της ΑΕΚ Πατρών σε νεκρό… χρόνο θα είχε γίνει της Αναστάσεως… στο γήπεδο.
Γ’ κατηγορία Αχαϊας… Φύγαμε από την Αθήνα για να πάμε να δούμε και να μεταφέρουμε… αγώνα της τελευταίας κατηγορίας του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Αχαϊας! Αυτό είναι το μεγαλείο της ΑΕΚ. Δε νομίζω να έχει γίνει κάτι τέτοιο με τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, τον ΠΑΟΚ, τον Άρη που έχουν αρκετές ομάδες με τα ονόματα τους… Αλλά είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ η ΑΕΚ

Μετά τον αγώνα… χαιρετούρες με όλα τα παιδιά, και με την παικτάρα τον Μπέκαμ που είναι δικός μας σε όλα…

Και τι μένει απ΄όλα αυτά; Οι εικόνες αυτές… Μαγικές… Μοναδικές… Αξεπέραστες στη φαντασία όσων δεν έχουν φαντασία. Όσων βλέπουν μόνο το δέντρο και ότι το δάσος που απλώνεται πίσω του… Ένα ξεχωριστό δάσος. Κιτρινόμαυρο πέρα ως πέρα… ΑΕΚ ως τα πέρατα της γης…

Πάνος Κλουκινιώτης, ΑΕ Αιγίου

Και τα τατουάζ; Τα μανίκια των διάσημων παικτών; Οι δικέφαλοι στα μπράτσα και στα στήθη των επαγγελματιών; Θυμάμαι και ο Νικολαϊδης είχε χτυπήσει τατουάζ της ORIGINAL. Μα αυτή η μπόμπα που είδαμε εκεί στο Αίγιο δεν έχει αντίπαλο! Ούτε στο instagram θα τη δείτε για να πάρει χτυπήματα και likes, ούτε πουθενά… Μόνο στη γάμπα ενός ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή που είναι ΑΕΚάρα και φοράει τη φανέλα της ΑΕΚάρας. Της ΑΕΚ Αιγίου!


Comments are closed.