The empire strikes back

Ξυπνάω που λέτε με τον ήχο από τις καμπάνες να χτυπούν μανιασμένα. Πόλεμος, λέω, και δεν πρόλαβα να πάρω χαρτιά τουαλέτας (must σε αυτές τις περιπτώσεις).

Βγαίνω μπαλκόνι, μου λέει ο γείτονας “Δεν παίζει ο Καρλίτος, βγήκε ανακοίνωση”.

Στο μεταξύ εγώ ξέρω μόνο τον Καρλίτος του Ντε Πάλμα στην ομώνυμη ταινία του ’93. Τελικά μαθαίνω ότι είναι ο συμπαθέστατος και ικανότατος παίκτης της Λαμίας που δεν παίζει στο παιχνίδι του Σαββάτου.

Ε ΚΑΙ;;;

ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΜΑΜΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΛΙΤΟΣ; (η πρώτη Αεκτζήδικη σκέψη του ξανθού μυαλού μου).

Πέραν της οποίας πλάκας, έχει ανάγκη η ΑΕΚ μου δεκανίκια βοήθειας; Αυτή η ομάδα που λατρεύω όσο τίποτε άλλο στον κόσμο έχει αποδείξει περίτρανα ότι όταν παίξει ότι ξέρει και όπως ξέρει αντίπαλο δεν έχει .

Θα μου πουν κάποιοι φίλοι ότι δείχνω έπαρση, ότι παραμυθιάζομαι.

Όχι, αγαπητοί μου τα γεγονότα ερμηνεύω. Η ΑΕΚ παίζει πάντα για ένα αποτέλεσμα. Την νίκη. Αν της βγει είναι άλλο θέμα.

Η νοοτροπία που έχει περάσει ο Αλμέιδα στους παίκτες όμως είναι ξεκάθαρη .Δεν υποτιμούμε αντίπαλο και παίζουμε πάντα λυσσαλέα διεκδικώντας την νίκη. Τόσο απλά και τόσο όμορφα.

Ακούω δεξιά και αριστερά περί αρμάδων του τάδε και του δείνα

ΑΡΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΠΕΛΑΔΟ!

Δεν θα σταθώ σε στατιστικά και άλλα βαρετά.

Οι πιο πολλοί σας έχετε φάει με το κουτάλι τα γήπεδα και την μυρωδιά του χόρτου. Γνωρίζετε, συνοπαδοί και αντίπαλοι, ότι η αίσθηση του νικητή, η αίσθηση του κυρίαρχου βρίσκεται πέρα και πάνω από νούμερα. Είναι στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Οπότε γνωρίζετε, εκ των προτέρων, ότι η ΑΕΚ ανήκει στην κορυφή ή τουλάχιστον θα “πεθάνει”, προσπαθώντας να παραμείνει εκεί.

Να σας βγουν, λοιπόν, ιδέες στραβοπατημάτων και άλλα φαιδρά που διαρρέετε.

Με κίνδυνο να γίνω κουραστική θα επαναλάβω ότι η ΑΕΚ έχει αντίπαλο μόνον τον κακό της εαυτό.

Επίσης, περήφανα θα πω, ότι η ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ξέρει να διαχειρίζεται όλα τα αποτελέσματα (που είναι και η υγεία του αθλήματος) και να αντεπιτίθεται.

Είναι η σύγχρονη Λερναία κιτρινόμαυρη Ύδρα που βγάζει κεφάλια στην θέση των κομμένων (μια αλληγορία στο θέμα των τραυματισμών).

Πλησιάζει ο τερματισμός, βλέπω το νήμα μπροστά μου, και το μόνο που έχω να πω είναι πόσο περήφανη νιώθω για πάρτη της.

Με συγκέντρωση, με εμάς συσπειρωμένους τριγύρω της, ασπίδα προστασίας, και καλό ποδόσφαιρο θα έρθει και το επιθυμητό τρόπαιο.

Γιατί;

ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Θα κλείσω με το αγαπημένο μου μότο που γράφω εδώ και καιρό και με εκφράζει απόλυτα

FOOTBALL IS LIFE !!!