Το αμάρτημα… της ηγεσίας της ΑΕΚ

0

Καλημέρα φίλες και φίλοι. Είναι τοις πάσι γνωστόν (χρησιμοποιώ αν και δεν τα πολυσυμπαθώ τα … καθαρευουσιάνικα ακολουθώντας τις επιταγές του εθνικού μας γλωσσολόγου Μπαμπινιώτη) ότι τα θανάσιμα αμαρτήματα είναι επτά…

Τουλάχιστον το ” Καθαρτήριο”, όπως περιγράφεται στη “θεία κωμωδία” του Δάντη (καμία σχέση με τον τραγουδοποιό Χρήστο πασίγνωστο δημιουργό, εκτός των άλλων, του δημοφιλούς στις τάξεις των φιλάθλων λαϊκού άσματος ” το παλιό μου παλτό”) περιλαμβάνει τα εξής επτά αμαρτήματα. Αλαζονεία, Ζηλοφθονία, Οργή, Οκνηρία, Απληστία, Λαιμαργία, Λαγνεία.
Και μπορεί ο Μπραντ Πιτ με τον Μόργκαν Φρίμαν κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγηση του Ντέϊβιντ Φίντσερ να έκαναν ρεσιτάλ ηθοποιίας στη ταινία “Se7en” ωστόσο το ερώτημα παραμένει αναπάντητο γιατί οι “άγιοι πατέρες” αλλά και ο Δάντης δεν συμπεριέλαβαν στη σχετική λίστα το κορυφαίο των αμαρτημάτων. Την ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ.
Αχαριστία παντού και πάντα. Για σκεφτείτε το. Υπήρξατε ποτέ αχάριστοι; Προσωπικά θεωρώ ότι σε αρκετές περιπτώσεις, ηθελημένα ή αθέλητα φέρθηκα αχάριστα. Επικαλούμενος, βέβαια την ανθρώπινη φύση και τις όποιες αδυναμίες αυτή συνεπάγεται, προχώρησα ελαφρά τη καρδία παρακάτω έχοντας αποκλείσει από τον κοινωνικό μου περίγυρο τις… Ερινύες. Μη μου τους κύκλους τάραττε. Μόνο που εγώ , ο Profesor είμαι εδώ για να … ταράξω κύκλους.

Η ΑΕΚ αποκλείστηκε από τους ομίλους του Europa League πληρώνοντας το, κατ’ εμέ, θανάσιμο αμάρτημα της ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ. Ελπίζω να νοιώσατε έστω και μια μικρή ταραχή στους … κύκλους σας. Κι αν δεν αισθανθήκατε κάτι εσείς οι ανώνυμοι, το πλήθος των φανατικών οπαδών και φίλων της ΑΕΚ, σίγουρα το έχουν αισθανθεί οι επώνυμοι, οι γνωστοί μικρομέγαλοι παράγοντες του ποδοσφαιρικού οργανισμού ΠΑΕ ΑΕΚ.

Κι επειδή οι… κύκλοι είναι πολλοί επιτρέψτε μου να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά για να μην αναγκαστούμε να αναζητήσουμε την Αριάδνη και το μίτο της για να βγούμε από το Λαβύρινθο που λέξη τη λέξη, σκέψη τη σκέψη, χτίζουμε.

Καλοκαίρι του 2018 ο κόσμος της ΑΕΚ πανηγύρισε, μετά από χρόνια την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Μανόλο Χιμένεθ λατρεύτηκε (αν και δεν το άξιζε) ως μικρός θεός και ο Μελισσανίδης στρογγυλοκάθησε στην κορυφή του Ολύμπου στο θρόνο του πατέρα των θεών. Όλα έδειχναν ειδυλλιακά και απίστευτα ωραία για να είναι αληθινά. Ετσι οι πανηγυρισμοί κράτησαν τόσο όσο κρατάει το μεθύσι μιας βραδιάς σε καλοκαιρινή συναυλία του Ρέμμου στη Μύκονο. Η ήττα από τον ΠΑΟΚ στον τελικό του κυπέλλου με 2-0 και μάλιστα στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας προσγείωσε ανωμάλως τους παράγοντες της ΑΕΚ. Ο “καλός στρατιώτης” (αποδείχθηκε λίγους μήνες μετά) Μανόλο απομακρύνθηκε από την ομάδα. Μην με ρωτήσετε το γιατί και πώς. Ένας Μελισσανίδης ξέρει και οι … εξ απορρήτων του. Ηταν η ήττα στον τελικό και η απώλεια του Νταμπλ, οι οικογενειακοί λόγοι που επικαλέστηκε ο Ισπανός, οικονομικοί λόγοι ή το ζαβό το ριζικό μας που λέει και ο μπάρμπα Κώστας.

Ότι κι αν ήταν ο Μαρίνος Ουζουνίδης αποφασίστηκε να διαδεχθεί τον Μανολο Χιμένεθ. Έπεσαν οι υπογραφές ταυτόχρονα με τη δέσμευση του Δημήτρη Μελισσανίδη ότι θα στηρίξει τον Έλληνα τεχνικό μέχρι τέλους και πάση θυσία. Κάπου εδώ κολλάνε τα λόγια ενός παλιού τραγουδιού; Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα…

Ο ταλαντούχος Έλληνας προπονητής αξιοποιώντας με το καλύτερο τρόπο το ρόστερ οδήγησε την ομάδα στα σαλόνια της Ευρώπης, στους χρυσοφόρους ομίλους του Champions League, εξασφαλίζοντας το, για τα δεδομένα της ΠΑΕ, αστρονομικό ποσό των 25 και βάλε εκατομμυρίων ευρώ. Αστρονομικό ποσό χωρίς υπερβολή αν αναλογιστεί κανείς ότι πριν από λίγα χρόνια η ομάδα λόγω τεράστιων οικονομικών προβλημάτων είχε επιλέξει τον υποβιβασμό στη Γ’ Εθνική. Επιτέλους το ακριβοθώρητο σεντόνι του Champions League ανέμιζε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας στη θέση των … κιλιμιών που ανέμιζαν οι οπαδοί στα γήπεδα (ο Θεός να τα κάνει) της Γ’ και Β’ Εθνικής.

Όλα και πάλι έδειχναν ειδυλλιακά. Οι ισορροπίες είχαν αποκατασταθεί στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Όμως φευ. Και πάλι οι “δαίμονες” εμφανίστηκαν στον ορίζοντα. Αθόρυβα, ανεπαίσθητα, ειρηνικά ξεκίνησε η αποδόμηση του δημιουργήματος Μαρίνου. Ανεπιτυχή αποτελέσματα τροφοδότησαν τον μύλο αμφισβήτησης του. Ο μέχρι πρότινος επιτυχημένος προπονητής χαρακτηριζόταν από κάποια “γιουσουφάκια” του Τύπου (ας με συγχωρήσουν οσοι νοιώθουν οτι θίγονται αλλά έτσι τους αποκαλεί μεγάλη μεριδα του κόσμου της ΑΕΚ) “λίγος” για να μην πω “ελάχιστος” για το μέγεθος της ΑΕΚ. Το γεγονός ότι κάποια από τα πρωτοκλασάτα ονόματα απουσίαζαν λόγω τραυματισμών ή καρτών, ότι είχαν αποχωρήσει από την ομάδα βασικά στελέχη και κυρίως οτι δεν είχε ενισχυθεί η ομάδα στο βαθμό που η κατάκτηση του τίτλου επέβαλλε, ουδένα απασχόλησε.

 

Την ιδια εποχή ο ηγέτης της ομάδας Δημήτρης Μελισσανίδης, αδιαφορώντας για τον πόλεμο και τη λάσπη που δεχόταν η “επιλογή” του, προχώρησε σε μια αλλόκοτη απόφαση… Απέπεμψε απο την ομάδα τρεις βασικούς ποδοσφαιριστές που δεν συμφωνούσαν με τους όρους ανανέωσης των συμβολαίων τους. Σιμόες, Λαμπρόπουλος και Μπακασέτας εν μια νυκτί βρέθηκαν στην εξέδρα απλοί θεατές να παρακολουθούν την προσπάθεια των συμπαικτών τους αλλά και του Μαρίνου Ουζουνίδη να επιβιώσουν στο λάκο με τα φίδια.

 

 

Οι υποσχέσεις – δεσμεύσεις του Μελισσανίδη για στήριξη του Ουζουνίδη είχαν πάει περίπατο. Ο προπονητής που είχε οδηγήσει την ομάδα στους χρυσοφόρους ομίλους του Champions League αντιμετωπιζόταν ως … ” τράγος ” αποδιοπομπαίος. Ηθελημένα ή αθέλητα ο Μελισσανίδης είχε διαπράξει το σημαντικότερο των θανάσιμων αμαρτημάτων.

Ως ηγέτης όφειλε εκείνες τις ώρες να στηρίξει τον προπονητή που του έδωσε μια θέση στους ομίλους. Με οποιοδήποτε τίμημα. Να πορευτεί μαζί του μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, αναγνωρίζοντας ότι έριξε την ομάδα στη μάχη χωρίς τα απαραίτητα εφόδια και αφου συνεκτιμήσει καταστάσεις και αποτελέσματα να αποφασίσει αν θα ανανεώσει την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπο του Ελληνα προπονητή ή όχι. Αντ’ αυτού απέπεμψε από την ομάδα τον επιτυχημένο Ουζουνίδη και στη θέση του επανέφερε τον “καλό στρατιώτη” Μανόλο.

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό. Η πρωταθλήτρια κατέλαβε την 3η θέση, με τεράστια διαφορά από τον πρωταθλητή ΠΑΟΚ (κάποια στιγμή είχε αγγίξει τους 22 βαθμούς), ηττήθηκε γηπεδούχος από τον πρωταθλητή στον τελικό του κυπέλλου και η ιστορία, δυστυχώς, δεν σταμάτησε εκεί καθώς πριν κλείσει χρόνος από την ημέρα αποπομπής του Ουζουνίδη, η ΑΕΚ αποκλείστηκε και από τους ομίλους του Europa League.

Τα εκατομμύρια που χάθηκαν την φετινή αγωνιστική περίοδο λόγω του αποκλεισμού είναι το τίμημα της ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΣ; Ουδείς μπορεί να απαντήσει. Ούτε καν ο ίδιος ο “τίγρης”.

Ενδεχομένως αν είχε κινηθεί διαφορετικά, αν είχε στηρίξει τον Ουζουνίδη, αν δεν είχε παρασυρθεί από τις “σειρήνες” που παρασιτούν στο στενό του περιβάλλον, τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Αν είχε βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη και είχε ενισχύσει την ομάδα στηρίζοντας τις επιλογές του, ενδεχομένως να μην είχε χρειαστεί να αναμένει αυτήν την ώρα την άφιξη του ΤΈΤΑΡΤΟΥ προπονητή μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Μπορεί και να είχαν γραφτεί διαφορετικά τα τρέχοντα κεφάλαια της ιστορίας της ΑΕΚ αν ο “τίγρης”, τον καιρό της θητείας Ουζουνίδη, είχε συμπεριφερθεί διαφορετικά, αν δεν έβγαζε την ουρά του απο τα πραγματικά δεδομένα… Ίσως να μην χρειαζόταν να επικαλείται στα σκούρα… την ανέγερση της “Αγιάς Σοφιάς”.

Ίσως… Το σίγουρο είναι ότι θα επανέλθω γιατί ως Profesor θεωρώ ότι ήρθε η ώρα αρκετοί από τους παρεπιδημούντες και παρασιτούντες στη κιτρινόμαυρη γειτονιά να χάσουν τον ύπνο τους.

Venceremos

El Profesor


Comments are closed.