ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Δεν καταλαβαίνουν ή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν;
Ο Παναγιώτης Αλιατάς εκφράζει τις απορίες του στο θέμα της ιδιοκτησίας του γηπέδου.
Πράγματι θαυμάσια, εκπληκτικά, μοναδικά, τα νέα σχέδια για το γήπεδο του κ. Μελισσανίδη. Αλήθεια όμως για τους οπαδούς της ΑΕΚ δεν έχει σημασία ότι το γήπεδο που θα γίνει σε ένα χώρο που παραχωρήθηκε στο σωματείο μας, δεν θα ανήκει στο σύλλογο αλλά σε κάποιον επιχειρηματία;
Γιατί και ο γείτονας μου απέναντι, έχει μια μεζονέτα μούρλια, με ένα κήπο δυο στρέμματα, μπάρμπεκιου, γήπεδο 5×5 με φυσικό χορτάρι κτλ. και με υποδέχεται με χαρά οπότε τον επισκέπτομαι και μένα και την οικογένεια μου, δικό μου όμως το σπίτι του δεν είναι. Τουλάχιστον το οικόπεδο που το έκτισε δεν ήταν δικό μου! Πάλι καλά.
Πριν σας εξιστορήσω όμως αυτά που θέλω για το σήμερα θα πάω για λίγο πίσω στο 1964 όταν διεξήχθη στο Περού ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ της εθνικής ομάδας της χώρας με την αντίστοιχη της Αργεντινής. Λίγο πριν το σφύριγμα της λήξης ο διαιτητής ακύρωσε το γκολ της γηπεδούχου με το οποίο ισοφάρισε το παιχνίδι. Ακολούθησε πανδαιμόνιο, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί ωμή βία για να κοπάσουν οι διαμαρτυρίες των φιλάθλων. Ο επίσημος απολογισμός έκανε λόγο για τριακόσιους οχτώ νεκρούς και πεντακόσιους τραυματίες, αλλά ποτέ δεν έγινε γνωστό πόσοι σκοτώθηκαν πραγματικά, γιατί οι νεκροί ήταν πολλοί περισσότεροι. Την ίδια μέρα, και μετά το τέλος του αγώνα, μια πρωτοφανής σε όγκο διαδήλωση από δεκάδες χιλιάδες Περουβιανούς κατακλύζει τους δρόμους της πρωτεύουσας Λίμα. Το αίτημά τους δεν είναι να τιμωρηθούν οι ένοχοι που προκάλεσαν το θάνατο τόσων ανθρώπων. Η διαδήλωση δε στρέφεται κατά της κυβέρνησης του Περού ή κατά της ηγεσίας της αστυνομίας της χώρας. Η διαδήλωση στρέφεται κατά του… διαιτητή. Το αίτημά της είναι να κατοχυρωθεί το γκολ και ο αγώνας να λήξει ισόπαλος! Να λοιπόν, ο ρόλος του ποδοσφαίρου ως μηχανισμού κοινωνικής εκτόνωσης, ως «ναρκωτικού» χειραγώγησης του πλήθους, ως παραγωγού μιας ανώδυνης και φιλικής προς την καθεστηκυία τάξη «εξέγερσης», όπως θα έλεγε ο Έκο.
Από το Περού του 1964 στην Νέα Φιλαδέλφεια του 2013, όπου ξανά το ποδόσφαιρο επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί ως μηχανισμός προσαρμογής του πλήθους δίπλα σε αυτούς που του πίνουν το αίμα, δίπλα σε αυτούς που καταστρέφουν τα όνειρά τους και τους αναγκάζει να βιώνουν μια βάρβαρη καθημερινότητα. Κάποιοι ούτε διαμαρτύρονται ούτε καν προβληματίζονται όταν δεν τηρούνται οι διαδικασίες για το Δ. Σ. που θα πάρει τις αποφάσεις για το γήπεδο στον χώρο που ανήκει στην ΑΕΚ, με τον κάθε ένα να παίρνει ότι αποφάσεις γουστάρει, όποτε γουστάρει, χρησιμοποιώντας τον φασισμό του ανεγκέφαλου όχλου. Κάποιος που έχει καθαρές και τίμιες προθέσεις γιατί άραγε να προβεί σε τέτοιες διαδικασίες;
Κάποιοι άλλοι δεν φαίνεται να πολυνοιάζονται για τον ενδεχόμενο αφανισμό όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων της ΑΕΚ, αφού κανείς και πουθενά δεν δεσμεύεται για την προοπτική στέγασής τους που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση τους, ούτε κανείς ποτέ ρώτησε αν γίνονται κινήσεις ώστε να μπορούν τα παιδιά μας να γυμνάζονται ελεύθερα και δωρεάν στις ακαδημίες των ερασιτεχνικών αθλημάτων. Κατά τα άλλα θέλουμε και παίχτες από τα φυτώρια, ενώ δεν υπάρχουν καν γήπεδα και όπου λειτουργούν ακαδημίες χάρη στην προσωπική θυσία και ανιδιοτέλεια κάποιων εφόρων, οι γονείς είναι αναγκασμένοι να καλύπτουν το κόστος μέσα από συνδρομές των 20 – 40 ευρώ το μήνα την ώρα που οι άνεργοι πλησιάζουν τα δυο εκατομμύρια.
Δεν είναι εναντίων της ΑΕΚ όποιος δεν θέλει να ξεπουληθεί ο χώρος των προσφύγων σε ιδιωτικά συμφέροντα. Εναντίων της ΑΕΚ είναι αυτός που δρομολογεί τέτοιες εξελίξεις. Εσείς οι επαγγελματίες ή ερασιτέχνες «κράχτες» θυμηθείτε ότι πριν μερικά χρόνια κράζατε αυτούς που ήταν ενάντια στην κατεδάφιση του γηπέδου από τον Ιωάννη τον γκρεμιστή, αρχιλογιστή τότε του πανίσχυρου μεγιστάνα Ιωάννη Φιλίππου. Πρέπει κάποια στιγμή να μάθετε όλοι εσείς οι μάχιμοι υπερασπιστές του αφεντικού σας, που σας έχει καταδικάσει να ζείτε με 400 ευρώ το μήνα, ότι το κράτος που σας έχει ξεζουμίσει με τους φόρους, είναι υποχρεωμένο να καλύπτει τις ανάγκες κάθε περιοχής και κάθε συλλόγου στον αθλητισμό και ΟΧΙ τις ανάγκες των ΠΑΕ και των ιδιοκτήτων τους, για αυτό άλλωστε τα χρόνια εκείνα είχε παραχωρηθεί σωστά η έκταση στην ερασιτεχνική ΑΕΚ. Λεφτά υπάρχουν! Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε την Περιφέρεια Αττικής.
Τέλος όλοι εσείς οι… ακομμάτιστοι, καλό θα ήταν πέρα από τις προσωπικές σας απόψεις, συμφωνίες ή διαφωνίες, να εκτιμάτε όσους έχουν πάγιες και σταθερές θέσεις, να εκτιμάτε αυτούς που τιμάνε τις ιδέες τους και δεν τις προσαρμόζουν για μερικά ψηφαλάκια, ούτε γίνονται καραγκιόζηδες βγάζοντας κορώνες σαν και αυτούς που χειροκροτάτε κάθε φορά σαν πρόβατα. Δεν προσβάλουν την αισθητική και τη νοημοσύνη σας όλοι αυτοί που στοιβάχτηκαν να βγουν φωτογραφίες στα αθλητικά σάιτ και εφημερίδες για να τους ξαναψηφίσει ο κόσμος και να το παίξουν καλοί;
Αλήθεια δεν σας λέει κάτι, ότι φανατικοί υποστηρικτές της κατασκευής ενός ιδιωτικού γηπέδου στον χώρο που ανήκει στην ερασιτεχνική ΑΕΚ είναι οι τοπικοί διοικητικοί παράγοντες που στηρίζονται από τα κόμματα των μνημονίων, του ξεπουλήματος κάθε δημόσιας περιουσίας, αυτών που έχουν οδηγήσει την μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού αυτής της χώρας στην απόγνωση; Αλήθεια δεν σας λέει κάτι, ότι το όλο πρότζεκτ αποθεώνουν και οι… φασίστες…
Τα ραμφίσματα του αετού (Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013)
Ράμφισμα 1. «Ιδιοκτησία – Παραγωγικότητα – Κατανάλωση – Κέρδος – Αποκτήνωση – Χυδαιότητα – Απανθρωπιά – Ιδιοκτησία» Πρόδρομος Μάρκογλου
Ράμφισμα 2. Μάλλον κάποιοι δεν έχουν καταλάβει κάποια πράγματα. Πάμε άλλη μια: η ΑΕΚ, η μεγαλύτερη ομάδα του κόσμου αγωνίζεται για τους γνωστούς λόγους στη Γ’ Εθνική, αυτό από μόνο του είναι μια ντροπή. Όταν αυτοί που με έσοδα Σούπερ Λίγκας έφτιαξαν μια ομάδα που δεν μπορεί να διασπάσει την άμυνα κάτι παιδιών που χτες το βράδυ ξενύχτισαν γιατί δουλεύουν μπάρμαν στο Μπουρνάζι, επικαλούνται την διαιτησία, τότε η ντροπή γίνεται ξευτίλα!
Ράμφισμα 3. ΑΕΚ, θαυμαστό το δίχως μαρτυρία ερημικό βήμα σου στα ύψη, νήμα της μοναξιάς, ψηλόλιγνη θέληση, ουράνια συρμή, βέλος πλατινένιο. Θαυμαστός ο τρόπος που άνοιγες χρυσά τείχη ως να πέσεις απ’ τον ουρανό μες στο τρομαχτικό θέατρο της ορφανής πέτρας του Ελληνικού αθλητισμού.
Ράμφισμα 4. Επειδή κάποια φουσκωτά παιδάκια προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το όνομα, τα σύμβολα και την καταγωγή της ΑΕΚ, για να προωθήσουν τα φασιστικά τους πιστεύω, τους ενημερώνουμε ότι ο λαός της ΑΕΚ γνωρίζει πολύ καλά τον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία, όταν αναγκάστηκαν να έρθουν στην Ελλάδα, μετά την ήττα της Μεγάλης Ιδέας, που προωθούσε η ελληνική αστική τάξη και οι πολιτικοί «πρόγονοι» της Χρυσής Αυγής.
Ράμφισμα 5. Ο ΑΕΚτζής δεν είναι αριστοκράτης ούτε στην καταγωγή ούτε στην οικονομική του υπόσταση, είναι όμως αριστοκράτης του πνεύματος.
Ράμφισμα 6. Είμαστε οπαδοί της ΑΕΚ και έχουμε μάθει από «πρώτο χέρι», από τους παππούδες μας, αυτά που τράβηξαν οι πρόσφυγες από τους Ελληνάρες, άσχετα αν το επίσημο κράτος προσπαθούσε και προσπαθεί με κάθε τρόπο να το κρύψει και να αλλάξει την ιστορία. Κατά συνέπεια, αυτοί που συμμετείχαν και στον εξευτελισμό των προσφύγων και στην προσπάθεια για κουκούλωμα, δεν δικαιούνται να μιλάνε ούτε για «χαμένες πατρίδες» ούτε για πατριωτισμό.
Ράμφισμα 7. Μίλα μου λοιπόν μάνα ΑΕΚ. Τα λόγια που γλιστράνε στο στόμα μου είναι δικάσου, εσύ μου έδωσες τη λαλιά, το τραγούδι του γηπέδου ανάκατο με βροχή και αστραπές. Εσύ χωρίς κανείς να προσέχει ένα παιδί, μου ιστόρισες τη χαραυγή της προσφυγικής γης, την κραταιή της δυναστείας σου δικαιοσύνη.
Ράμφισμα 8. Είναι αλήθεια ότι Ντούσαν Μπάγιεβιτς έχει σε πολύ μεγάλη εκτίμηση τον Τσιώλη; Και η εκτίμηση αυτή μεγαλώνει όσο ο Δέλλας αφήνει εκτός αποστολής τον Μπρέσεβιτς;
Ράμφισμα 9. Αεκάρα κοντά σου καίγομαι, μακριά σου κρυώνω.
Ράμφισμα 10. Ρε παιδιά, εδώ που βρισκόμαστε, το: «ΑΕΚΑΡΑ βάλε ένα γκολ» είναι ξευτίλα! Ε όχι ρε πούστη μου, δεν μπορεί να ακούγεται αυτό το σύνθημα στη Γ’ Εθνική.
ΥΓ. …Κι ας έχω τις συνέπειες του όχλου, συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε.
Παναγιώτης Αλιατάς
