ΔΙΑΦΟΡΑ
Μια καταιγίδα και κάτι γίδια
Άραγε πέρασε ποτέ εκείνη η μπόρα που περνούσε στο τραγουδάκι που είχε γίνει μόδα στην εποχή Ντέμη; Ολόκληρη η δεύτερη νιότη μου περνάει από μπροστά μου κάθε φορά που το ακούω. Και μετά ξανά μαύρη μέρα και καταιγίδα και κάτι γίδια να προσπαθούν να μας κάνουν μαθήματα ΑΕΚοφροσύνης, μέσα στη βροχή και τα ρημαγμένα από τους κεραυνούς της επιχειρηματικότητας και της εταιρικής διακυβέρνησης, πεδία της ψυχοσύνθεσης μας.
Πάντα λίγοι ήταν οι γεροί καρποί που μπορούσες να βρεις στο περιβόλι τους… τώρα είναι ελάχιστοι.
Είμαστε στην καρδιά του φθινοπώρου… τώρα όχι μόνο ημερολογιακά, αλλά και κλιματολογικά… αλλά και συναισθηματικά. Φτηνό… πορο. Ακόμα ένα φτηνό Φθινόπωρο σκέψης στο ακρογιάλι της πατρίδας ΑΕΚ, προσπαθώντας να βρω αυτούς που είναι έτοιμοι να πιάσουν το φτυάρι, το τσαπί, για να επουλώσουν τις πληγές της πλημμυροχωμένης γης του πλανήτη ΑΕΚ, όσους έχουν μεράκι να μεταφτιάσουν πάλι τους λάκκους τους βαθιούς σαν τάφους που άνοιξε η βροχή της δράσης των «επενδυτών».
Μα ποιος ξέρει άραγε αν τα παιδιά που γεννιούνται στον πλανήτη ΑΕΚ, αυτά τα λουλούδια σαν κίτρινα τριαντάφυλλα που ελπίζω να καταφέρουν να ανθίσουν στο ξεπλυμένο αυτό, σαν ακρογιάλι χώμα, το ρημαγμένο από τη δράση των κερδοσκόπων… ποιος ξέρει αν θα καταφέρουν να βρουν την τροφή της σκέψης που θα τους δώσει τη δύναμη της αντίστασης;
Ω γνώση! Γνώση… Πόσοι έχουν το θάρρος να σε γνωρίσουν. Το τέρας που θρέψατε τρώει τη ζωή της ΑΕΚ, τη λιώνει ανάθεμα την εταιρεία σας, κι ο σκοτεινός αυτός εχθρός που λέγετε κέρδος προσωπικό, ατομικό, ιδιωτικό κέρδος, αυτό που μασά την καρδιά της ΑΕΚ, αυτό που τρέφετε από το αίμα μας. Αυτό θέλουν το αίμα μας, όπου σταθούν κι όπου μας βρουν χαλαρούς μας πίνουν το αίμα, τουλάχιστον αυτό το αναγνωρίζουν όλοι. Ε, ας σταματήσουμε επιτέλους να τους το δίνουμε εθελοντικά κι αν είναι μάγκες να το πάρουν μετά από μάχη.
Αν ψάχνετε τη δύναμη για να κάνετε το αποφασιστικό βήμα, θα τη βρείτε στην παιδική ηλικία και τη χαμένη σας αθωότητα. Τη δύναμη που ψάχνετε θα τη βρείτε να αναβλύζει μέσα από περιστατικά και γεγονότα της παιδικής σας ηλικίας και ιδίως από αυτή τη σημαντική σχέση με την ΑΕΚ. Εκεί θα βρείτε τη μόνη αληθινή ΑΕΚ που κουβαλάμε σε όλη μας τη ζωή, τη μόνη βεβαιότητα. Η ΑΕΚ των παιδικών μας χρόνων είναι ίσως το πολυτιμότερο περιουσιακό μας στοιχείο, το οποίο θεωρώ ότι είναι αναπαλλοτρίωτο και αποτελεί τη μοναδική μας πατρίδα. Είναι η περιοχή όπου όλα μόλις αρχίζουν να διαμορφώνονται και να παίρνουν σχήμα και διαστάσεις, όταν όλα γύρω σου τα βλέπεις, τα ακούς και τα αγγίζεις για πρώτη φορά. Για θυμηθείτε; Πόσες δύσκολες στιγμές της ζωής σας, τα παιδικά σας χρόνια υπήρξαν η μοναδική σας καταφυγή; Ας υπερασπιστούμε τη μνήμη, ας συνομιλήσουμε με τους νεκρούς μας και ας διεκδικήσουμε την ΑΕΚ των παιδικών μας χρόνων.
Υ.Γ. Οι αλήθειες φανερώνουν τα κόμπλεξ. Γι αυτό κάποιοι αγαπάτε τα ψέματα.
Παναγιώτης Αλιατάς
aliatas74@gmail.com
