ΔΙΑΦΟΡΑ
Μπορείς να διαλέξεις την ΑΕΚ αντί για κάτι που της μοιάζει
Το ποδόσφαιρο προήλθε από την «Μάνα ΑΕΚ» και όχι η «Μάνα ΑΕΚ» από το ποδόσφαιρο. Οι πρόγονοι μας ίδρυσαν την ΑΕΚ, όχι την ποδοσφαιρική ΑΕΚ και σε καμία περίπτωση δεν ίδρυσαν την ΠΑΕ ΑΕΚ που είναι αποτέλεσμα της εμπορευματοποίησης του ποδοσφαίρου. Η απαξίωση λοιπόν της ερασιτεχνικής από οποιονδήποτε επιχειρηματία είναι λογικό να συμβαίνει μιας και τα ερασιτεχνικά τμήματα δεν προσφέρουν τίποτα σε έναν επιχειρηματία. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι και πιο τίμιο το «δεν ασχολούμαι» από την ενασχόληση τύπου Μαρινάκη στον Ολυμπιακό που χρησιμοποιεί έναν ολόκληρο σύλλογο για το κοινωνικό του ξέπλυμα. Ήθελα να ήξερα όμως, ο κόσμος της ομάδας δεν προβληματίζεται από αυτή την κατάσταση. Ένας κόσμος που θα έπρεπε να βλέπει την Ερασιτεχνική ΑΕΚ σαν διέξοδο και πρόσβαση στον αθλητισμό για τα παιδιά του, μέσω των ακαδημιών που θα έπρεπε και θα μπορούσε να είναι πρότυπο λειτουργίας για όλα τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου. Ο ΑΕΚτζής, δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα του, να έχουν τα παιδιά του πρόσβαση στον αθλητισμέ φορώντας την φανέλα της ΑΕΚ;
Πόσοι άραγε μπορούν να αντιληφθούν ότι μια επιτυχημένη Ερασιτεχνική ΑΕΚ δεν είναι μια ΑΕΚ που θα κάνει χρηματοδοτούμενο και εξαγορασμένο πρωταθλητισμό σε όλα τα ερασιτεχνικά τμήματα; Αλλά μια ΑΕΚ που θα έχει γίνει πραγματική «αετοφωλιά» που θα συγκεντρώνει χιλιάδες νέους και παιδιά στις ακαδημίες των Ερασιτεχνικών τμημάτων της, θα τους προσφέρει ιδανικές συνθήκες ενασχόλησης με το άθλημα της επιλογής τους, κορυφαίους προπονητές για τις αναπτυξιακές ηλικίες και μέσα από αυτή τη διαδικασία θα στελεχώνονται τα αγωνιστικά τμήματα, χωρίς μεταγραφές, χωρίς ταμειακές διευκολύνσεις, χωρίς χρέη και το κυριότερο: με αθλητές που θα έχουν μεγαλώσει μέσα στην ΑΕΚ. Τότε ο πρωταθλητισμός θα είναι πιο σίγουρος από ποτέ.
Σήμερα λοιπόν, κάποιοι λίγοι που διαμαρτύρονται εξαντλούν την οργή τους στα τμήματα που υποβιβάζονται ή δεν κάνουν πρωταθλητισμό. Δηλαδή εάν εμφανιζόταν ένας κιτρινόμαυρος Φαταούλ να τους αγοράσει πρωταθλητισμό όλα θα ήταν καλά; Ακόμα και στο χάντμπολ που κράτησε το φρόνιμα των ΑΕΚτζήδων ψηλά σε δύσκολα χρόνια και παρά τους κλυδωνισμούς συνεχίζει να στέκεται με αξιοπρέπεια και «μαγκιά», πόσοι γνωρίζουν ότι σε επίπεδο ακαδημιών τα πράγματα είναι τραγικά; Πόσοι προβληματίστηκαν που παρά την τεράστια κινητοποίηση γωνιών να προσεγγίσουν το άθλημα με τα παιδιά τους, λόγο της ιδιαίτερης σχέσης που είχε αναπτύξει το συγκεκριμένο τμήμα μέσα στην οικογένεια της ΑΕΚ, μόλις έβλεπαν τις συνθήκες προπόνησης των ακαδημιών χάντμπολ, σε ανοιχτά προαύλια σχολείων, έφευγαν τρέχοντας;
Λίγο η μηδενική χρηματοδότηση από το κράτος, λίγο η μη διεκδίκηση των υποχρεώσεων που έχουν οι ΠΑΕ και οι ΚΑΕ, από τις «δοτές» διοικήσεις των Μητρικών σωματίων, έχουν φέρει σε τραγική κατάσταση υπολειτουργίας σχεδόν το σύνολο του ερασιτεχνικού αθλητισμού της χώρας. Ουσιαστικά ότι λειτουργεί γίνεται χάρη στην αυτοθυσία κάποιων εφόρων και στις συνδρομές στα δημοφιλή αθλήματα, όσων γονιών έχουν απομείνει να μπορούν ακόμα να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Το πρόβλημα δεν εξαντλείται στην ΑΕΚ, είναι πανελλαδικό. Ο κόσμος των ομάδων σήμερα θυμίζει την κατάσταση ψυχικά ασθενή ανθρώπου: Έχοντας μείνει πολλά χρόνια στο ψυχιατρείο, αυτόματα έχει βγει από το κοινωνικό παιχνίδι. Δεν μπορεί να κάνει καμία διαπραγμάτευση για να βελτιώσει την κατάστασή του. Το μόνο που έχει να ανταλλάξει είναι η κοινωνική παρενόχληση των άλλων, το κόστος της νοσηλείας του και της διαβίωσής του.
Εξαιρετικά χρήσιμο θα ήταν να ρίχναμε μια ματιά και στον πόλεμο που έχει ξεσπάσει στην Παναθηναϊκή οικογένεια για τον έλεγχο του Ερασιτέχνη. Γιατί άραγε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αποφάσισε ξαφνικά να «σώσει» τον ερασιτέχνη Παναθηναϊκό; Και γιατί από την άλλη ο υιός Μπαλτάκος κρατάει με νύχια και με δόντια μια κατάσταση με άνοιγμα κοντά στα 3 εκατ. ευρώ; Τι να είναι άραγε αυτό που κάνει τόσο απαραίτητο τον έλεγχο των ερασιτεχνικών μητρικών σωματίων από τα μεγάλα αφεντικά των ΠΑΕ; Τι σχέση μπορεί να έχει το όποιο ενδιαφέρων κάποιων επιχειρηματιών για τα ερασιτεχνικά τμήματα με τον έλεγχο επικείμενων αθλητικών κατασκευών; Απαραίτητες σκέψεις που ζητούν απαντήσεις, προβληματισμό, ανάλυση με τελικό ζητούμενο τις λαϊκές επιλογές.
Όπως παντού έτσι και στην ΑΕΚ, όλα γίνονται δίχως να το καταλάβεις, φτάσαμε εκεί που σε αναγνωρίζει η παιδική σου ηλικία και σε παραδίδει στην έξαψη, δηλαδή στη διαδήλωση του ψυχισμού σου, στην αντίδραση της συνείδησης σου, εκεί που μπορείς να διευρύνεις τα όριά σου και να συνδέσεις τη μοίρα σου με τους άλλους. Αυτούς που σε ενώνει μια κοινή αγαπημένη… η ΑΕΚ. Ας θυμηθούμε τους θαυμάσιους στίχους του Σαίξπηρ από τον Ερρίκο Δ’: «Ω ευγενικοί μου άνθρωποι, η ζωή είναι σύντομη. Αν ζούμε, ζούμε για να πατήσουμε πάνω στα κεφάλια των βασιλιάδων» και είναι τόσοι πολλοί διάολε που ονειρεύονται να γίνουν βασιλιάδες στην ΑΕΚ. Μετά ας θυμηθούμε τον Κάφκα που έλεγε: «Τα κοράκια υποστηρίζουν ότι ένα και μόνο κοράκι θα μπορούσε να καταστρέψει τους ουρανούς. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό, αλλά δεν αποδεικνύει τίποτα ενάντια στους ουρανούς, γιατί ουρανός απλούστατα σημαίνει: αποκλεισμός των κορακιών» και ας κινήσουμε τις διαδικασίες αποκλεισμού των κορακιών από την ΑΕΚ. Τέλος δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τις προειδοποιήσεις του σημαντικότερου ανθρώπου που έχει πατήσει τα χώματα του πλανήτη γη μέχρι σήμερα, του Κάρολου Μαρξ: «Το κεφάλαιο τρέμει την απουσία κέρδους. Όταν οσμίζεται ένα σημαντικό όφελος, γίνεται παράτολμο. Με κέρδος 20% ενθουσιάζεται, με 50% αποθρασύνεται, με 100% καταπατά όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και με 300% δε διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα». Ας μη ξεχάσουμε ποτέ το έγκλημα της Γ’ Εθνικής για επιχειρηματικούς λόγους.
Στην τελική αγαπημένε μου οπαδέ της ΑΕΚ, παρ’ όλες τις μεγάλες αναστατώσεις και αναταραχές που έχουμε υποστεί, θα πρέπει να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο όπως τον περιγράφει ο Μαρσέλ Προυστ στο βιβλίο του Ο ξανακερδισμένος χρόνος: «Ήταν σαν αυτές τις χώρες με τις οποίες δεν τολμά κανείς να συμμαχήσει επειδή αλλάζουν πολύ συχνά κυβερνήσεις. Αλλά κατά βάθος αυτό είναι λάθος. Η μνήμη και του πιο ευμετάβλητου προσώπου ορίζει σ’ αυτό ένα είδος ταυτότητας και το κάνει να μη θέλει να αθετήσει υποσχέσεις που θυμάται, ακόμα και αν δεν τις είχε προσυπογράψει». Η επιλογή είναι δικιά σου αγαπημένε μου οπαδέ. Με όπλο τη μνήμη και τις υποσχέσεις που θα δώσεις πρώτα απ’ όλα στον εαυτό σου, μπορείς να διαλέξεις την χαρά αντί για την απελπισία. Μπορείς να διαλέξεις την ευτυχία αντί για τα δάκρυα. Μπορείς να διαλέξεις την πρόοδο και την εξέλιξη αντί για τη συντήρηση και τη στασιμότητα. Μπορείς να διαλέξεις την ΑΕΚ αντί για κάτι που της μοιάζει. Μπορείς να διαλέξεις την ΑΕΚ αντί για την εταιρεία που την εκμεταλλεύεται. Αρκεί μια και μόνο απόφαση: να διαλέξεις τη δράση αντί για την απάθεια. Και μια προϋπόθεση: να μην μπερδέψεις τη δράση με οποιασδήποτε μορφής υπεράσπιση επιχειρηματικών ή ψηφοθηρικών συμφερόντων. Είναι καιρός να μάθεις ότι η ΑΕΚ δε βρίσκεται στο έλεος δυνάμεων ισχυρότερων από σένα. Εσύ λαέ μου είσαι η ισχυρότερη δύναμη για την ΑΕΚ.
ΥΓ. Αδέλφια μου ΑΕΚτζήδες το νου σας: ο χρόνος και οι υποσχέσεις αποκοιμίζουν την επαγρύπνηση.
Σάββατο, 20 Μαΐου 2017
Παναγιώτης Αλιατάς
aliatas74@gmail.com
