ΔΙΑΦΟΡΑ
Έτσι παίζεται το παιχνίδι Τιμούρ μου
Και ξαφνικά γεμίσαμε με κείμενα ανεξάρτητα εξαρτημένων δημοσιογράφων, που μας εξηγούν την πληρότητα του ρόστερ της ΑΕΚ. Έτσι παίζεται το παιχνίδι Τιμούρ μου. Εκεί που το ρόστερ είχε ελλείψεις και επικρατούσε προβληματισμός, φεύγει και ο μοναδικός καθαρόαιμος ακραίος ποδοσφαιριστής που είχες, έρχεται στη θέση του κάποιος που θέλει δουλειά για βρεθεί σε κάποιο καλό αγωνιστικό επίπεδο κτλ. έρχεται και ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής, στη θέση του κεντρικού αμυντικού όμως, μια θέση που δεν είχαμε και ιδιαίτερο πρόβλημα και μια θέση που δεν παίζει ρόλο στο παιχνίδι πρωτοβουλίας που θα έχουμε στο ελληνικό πρωτάθλημα και Κύπελλο, μιας και από την Ευρώπη είμαστε εκτός. Και ξαφνικά μέσα σε μια μέρα Τιμούρ μου, έχεις στα χέρια σου ένα πλήρες ρόστερ που καλείσαι να το δουλέψεις και να το οδηγήσεις στην κορυφή.
Στην επίθεση και σύμφωνα με όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, ούτε ο Πέκχαρτ, ούτε ο Αλμέιδα σου δίνουν τη σιγουριά της πληρότητας, όμως ξαφνικά το ρόστερ είναι υπερπλήρες και πρωταθλητισμού.
Στις πτέρυγες, ο μοναδικός ετοιμοπόλεμος ποδοσφαιριστής που έχουμε αυτή τη στιγμή είναι ο Βαγγέλης Πλατέλλας, όμως ξαφνικά το ρόστερ είναι υπερπλήρες και πρωταθλητισμού.
Στα χαφ, συνάχι να πάθουν ο Σιμόες ή ο Γιόχανσον, μας πιάνει ταχυκαρδία, όμως ξαφνικά το ρόστερ είναι υπερπλήρες και πρωταθλητισμού.
Στο αριστερό άκρο της άμυνας έχουμε το ανεπαρκέστατο δίδυμο Ντίαζ – Ντίντακ, όμως ξαφνικά το ρόστερ είναι υπερπλήρες και πρωταθλητισμού.
Έτσι παίζεται το παιχνίδι Τιμούρ μου. Η διοίκηση έκανε το καθήκον της και τώρα όλη η ευθύνη είναι πάνω σου. Καλή δύναμη.
ΥΓ. Κρατήστε το λινκ αυτού του άρθρου. Θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μου το στείλετε το Μάιο, όταν θα έχουμε κάνει το νταμπλ, με την υποσημείωση «κοίτα τι έγραφες ρε καραγκιόζη». Μου αρέσει η καζούρα, οπότε είναι φυσικό να τη δέχομαι κιόλας. Όχι μόνο δεν με ενοχλεί, αλλά θα είναι μια υπέροχη νύχτα να δέχομαι τέτοια πειράγματα την ώρα που θα πανηγυρίζω το πρωτάθλημα στης Φιλαδέλφειας τα μέρη.
ΥΓ.1 Η αληθινή αγάπη για την ΑΕΚ, όπως εκφράζεται από τον εκάστοτε μεγαλομέτοχο, είναι όπως τα φαντάσματα: πολλοί μιλούν γι’ αυτήν, αλλά κανείς δεν την έχει δει.
Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016
Παναγιώτης Αλιατάς
aliatas74@gmail.com
