Η εμπορευματοποίηση σκοτώνει τον αθλητισμό

Πούλμαν για Βέροια λοιπόν. Όχι για να την κιτρινίσουμε αφού τόσο η Μακεδονία όσο και η ίδια η Βέροια, είναι κατακίτρινες από μόνες τους, αλλά για μια ακόμα πειστική εμφάνιση. Μια ακόμα εμφάνιση από αυτές που ζεσταίνουν τον κόσμο. Από αυτές που κόβουν κάθε σκέψη σε ομάδες με πολύ μικρότερη δυναμική για την έκπληξη. Τα τελευταία χρόνια η αλήθεια είναι ότι είχαμε γίνει η χαρά του μικρού και το παιχνίδι του μεγάλου. Αν λοιπόν θέλουμε να δείξουμε ότι φέτος θα διεκδικήσουμε πρωτάθλημα, αυτά τα ματς τα καθαρίζουμε πριν ακόμα ξεκινήσουν. Με επιβλητική παρουσία του κόσμου, με παίχτες σοβαρούς και παθιασμένους.

Πολλά φαίνεται να αλλάζουν ήδη στο ποδόσφαιρο, αλλά στον εμπορευματοποιημένο αθλητισμό αυτός που έχει τα ηνία δεν τα αφήνει έτσι απλά. Αγωνιστικά αν κάποια από τις ομάδες μπορέσει να κάνει 20 νίκες χωρίς τα ντέρμπι θα καταφέρει να το διεκδικήσει πολύ σοβαρά. Δυστυχώς στην νέα αρχή δεν μπορεί να συμμετέχουν ομάδες άμεσα εξαρτημένες από το αφεντικό τους. Προσωπικά πιστεύω πως θα αναγκαστούν με τον καιρό να εγκαταλείψουν το καράβι που βουλιάζει επιβεβαιώνοντας τον ρόλο των ποντικιών.

Διάβασα την συνέντευξη της δικής μας Φαίης στο AEK-LIVE. Η αλήθεια είναι ότι την ξαναδιάβασα 5 φορές μέχρι να καταλάβω. Έχουμε τέτοια πολυτέλεια να είναι εκτός ΑΕΚ άνθρωποι σαν την Φαίη και τον Χριστόφορο; Σκεφτείτε λίγο γιατί το ποδοσφαιρικό τμήμα δεν γεννάει τέτοιο δέσιμο των αθλητών με τον κόσμο; Ο επαγγελματισμός γίνεται εμπορευματοποίηση, η εμπορευματοποίηση γίνεται συνήθεια και η συνήθεια γίνεται αφορμή για ξεπούλημα της όποιας συνείδησης.

Στο όνομα του επαγγελματισμού φάγαμε την μεγάλη προδοσία του 96.Τον ίδιο παρονομαστή είχε η πρόσφατη ξεφτίλα του Θείου. Γιατί αυτοί που κρατούσαν την τύχη της ΑΕΚ στα χέρια τους δεν τους έμαθαν ποτέ να αγαπάνε αυτό που κάνουν. Δεν τους έμαθαν ποτέ να σεβαστούν ότι αυτοί που λυσσάνε κάθε Κυριακή να βρεθούνε δίπλα τους, δεν είναι χαρτζιλικάκηδες. Είναι άνθρωποι που αγαπάνε την ομάδα χαίρονται με τις χαρές της και στεναχωριούνται με τις πίκρες. Είναι αυτοί που την Δευτέρα πάνε στην δουλειά τους με ψηλά το κεφάλι ή με κατεβασμένα τα φτερά εξαιτίας τους.

Η ζωή δυστυχώς πλέον δεν αφήνει περιθώρια να είναι το μόνο μας πρόβλημα όμως σίγουρα είναι μια από τις παρηγοριές. Όσο επιτρέπεται σε παράγοντες να εμπορεύονται την αγάπη του κόσμου για μια ομάδα, τόσο φαινόμενα αλλαγής ονομάτων, χρωμάτων, έδρας κλπ θα πληθαίνουν. Όσο οι παράγοντες και οι μάνατζερ βλέπουν τους αθλητές σαν εμπόρευμα, με την σύμφωνη μάλιστα γνώμη τους, τόσο θα γίνεται πιο απρόσωπο και απόμακρο. Δεν θα υπήρχε Νέστορας, Μίμης ούτε καν Μαύρος αν από τότε έβλεπαν την ΑΕΚ σαν μια από τις επιχειρήσεις τους οι διοικούντες. Ειδικά στην ΑΕΚ είχαμε την χαρά και την τιμή να την διοικούν οι οπαδοί της και έτσι γεννήθηκαν αγάπες και σύμβολα στα πρόσωπα κάποιων αθλητών για τον κόσμο που ήθελε να δει λίγο παραπέρα από την μύτη του.

Καλό ταξίδι σε όσους βρεθούν δίπλα στην ΑΕΚ, με μυαλό και φωνή. Ακόμα καλύτερη επιστροφή με τους 3 βαθμούς.

By KKRK