Άλλος ένας Ενωσίτης που δεν έπαιξε ποτέ στην ΑΕΚ…

Πανάκης, Λουκανίδης… σημαίες του Παναθηναϊκού που μεγάλωσαν με τον δικέφαλο αετό στην καρδιά… Και δεν ήταν μόνο αυτοί… Διαβάστε παρακάτω

“Γεννήθηκα στα Κάτω Πατήσια, δίπλα από τον σταθμό του ηλεκτρικού

Μετά υπήρχαν αμπέλια, χωράφια, το εργοστάσιο Φωτιάδη,το γήπεδο του Σπόρτιγκ σε ένα οικόπεδο και απέραντοι λαχανόκηποι μέχρι την Φιλαδέλφεια

Εκεί μετακόμισε το 1946 η οικογένεια μου στις παρυφές του Κηφισού και κατά συνέπεια εγώ έζησα και μεγάλωσα ως Μικρασιάτης”

Ο αδελφός μου Γιώργος Καμάρας ,10 χρόνια, μεγαλύτερος έπαιζε στην Πρόοδο

Μετά από μια απόπειρα μεταγραφής στην ΑΕΚ, το 1948 έγινα παίκτης του Απόλλωνα και σε ηλικία 17 ετών έπαιξα στην πρώτη ομάδα

Ήταν πολύ μεγάλη τιμή και το εννοώ

Θυμάμαι τους αγώνες όπου πηγαίναμε με τα υπεραστικά λεωφορεία της εποχής, σε συναντήσεις της ομάδας με άλλα προσφυγικά σωματεία σε διάφορες Μικρασιατικές κοινότητες ανά την Ελλάδα

Έτσι γνώρισα απο κοντά αυτό το πολύ πλούσιο στοιχείο και σκέπτομαι πόσες εκατοντάδες χιλιάδες προσφύγων είχαν έρθει και εγκατασταθεί κυρίως στην βόρειο Ελλάδα

Μετά το γυμνάσιο, το 1957 στο πανεπιστήμιο βρέθηκα στον Απόλλωνα, στην πρώτη ομάδα, μαζί με τους συμμαθητές μου Βασίλη Μαστρακούλη, , Κώστα Παπαγεωργίου , Γιώργο Σκαλτσή

Με την τύχη να έρθει ο κορυφαίος δάσκαλος του ποδοσφαίρου Τζίνα Simonovski ο οποίος έβγαλε όλη την δική μας φουρνιά

Ύστερα τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους”

Αριστείδης Καμάρας